Έρχεται το επίδομα οδηγού

Το να σχετίζεται το "επίδομα οδηγού" με την αύξηση του εισοδήματος του εργαζόμενου, παρά το ό,τι είναι προδήλως αυτονόητο, εντούτοις αν η διεκδίκηση του γίνεται με αυτή την φιλοσοφία, δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο ασύμμετρων διεκδικήσεων.

Η αύξηση του εισοδήματος των εργαζομένων αποτελεί και οφείλει να αποτελεί μόνιμη απαίτηση, χωρίς εξαιρέσεις, με γνώμονα κυρίως τις ανάγκες τους και με σκοπό την δίκαιη κατανομή του παραγόμενου πλούτου.

Το περιβόητο "επίδομα" ανήκει στην κατηγορία των ειδικών επιδομάτων, (όπως πχ της ανθυγιεινής εργασίας), που ζητείται ώστε να διαφοροποιήσει την συγκεκριμένη εργασία του οδηγού αστικών λεωφορείων, να κάνει την θέση πιο θελκτική. 

Μια θέση βέβαια που επιβάλλεται να προστατευθεί με ένα συνολικό πλαίσιο εφαρμοζόμενης πολιτικής απέναντί της, εξαλείφοντας στο μέτρο του δυνατού τα εγγενή αρνητικά της στοιχεία ( πχ κατσαρές, ασταθές ωράριο, μη σταθερά σημεία έναρξης- λήξης βάρδιας, χώροι υγιεινής κλπ), λαμβάνοντας σοβαρά υπόψιν, την φύση της εργασίας και τις διαμορφωμένες οδηγικές καταστάσεις στην πόλη μας όπως και την αρνητική προδιάθεση του επιβατικού κοινού,  σε ότι αφορά το φιλτράρισμα των πειθαρχικών διώξεων.

 Και βέβαια μια πολιτική που πρέπει να είναι αρωγός στους εργαζόμενους παρέχοντας τους ανά πάσα στιγμή την απαραίτητη λειτουργική και διοικητική μέριμνα.

Ναι, έτσι θα μπορούσε να γίνει η θέση του οδηγού ελκυστική και κυρίως να εμπνέει αξιοπρέπεια και σεβασμό.

Ξεκάθαρα, όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν γενναίες αυξήσεις συνολικά μέσα από την ΣΣΕ, και ο οδηγός πρέπει να διαφοροποιηθεί με κάτι παραπάνω.

Όχι γιατί έχει περισσότερες οικονομικές ανάγκες από τους υπόλοιπους εργαζόμενους, αλλά γιατί, κατά τεκμήριο, κάνει μια δουλειά που δεν θέλει κανένας.

Δεν παρακαλάει κανείς να γίνει οδηγός, αντίθετα φτάσαμε στο σημείο να τρέχουμε διαφημιστικές καμπάνιες για κάτι που σε άλλες εποχές θα γινόταν λαϊκό προσκύνημα.

Όσοι είναι ήδη οδηγοί "παρακαλάνε" να γίνουν κάτι άλλο, διοικητικοί, υποστηρικτικό προσωπικό αμαξοστασίων, τεχνίτες, προϊστάμενοι, κάτι άλλο εκτός από οδηγοί.

Ακόμα και κάποιοι "παρακαλάνε" να γίνουν συνδικαλιστές, κανείς δεν τους βάζει με το ζόρι.

Επίδομα οδηγού, λοιπόν, μόνο στους οδηγούς που έχουν βάρδια οδηγού αστικών συγκοινωνιών, και όχι απλώς την ειδικότητα ή έχουν κάποιον "διαπραγματευτή" πιο γατόνι απ' τους άλλους.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Α. Ραυτόπουλος: «Τα τρόλλεϋ αποτελούν περιουσία του ελληνικού λαού...

Τις πρόσφατες ανακοινώσεις της κυβέρνησης περί σταδιακής απόσυρσης των τρόλλεϋ από τους δρόμους της Αθήνας, σχολίασε μέσω του Αθήνα 9,84, ο Απόστολος Ραυτόπουλος, πρόεδρος του Σωματείου Τεχνικών και εργαζομένων Ο.Α.Σ.Α - Ο.ΣΥ.

Αφού έκανε λόγο για  σκοπιμότητα πίσω από την αλλαγή σχεδιασμού του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, εν συνεχεία, συνομιλώντας με τον Γιάννη Λαυράνο, τόνισε:  

«Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να μην κυκλοφορούν τρόλλεϋ στους δρόμους της Αθήνας, θεωρείστε το ως δεδομένο. Ακούγονται πολλά λόγια και κορώνες, άλλωστε αυτή η κυβέρνηση μας έχει συνηθίσει σε τέτοια. Ας μη μας αναγκάσουν να κάνουμε πράγματα που θα ταλαιπωρήσουν το επιβατικό κοινό χωρίς να υπάρχει λόγος».

«Τα τρόλλεϋ αποτελούν περιουσία του ελληνικού λαού»

«Τα τρόλλεϋ, έχουν  μια ιστορία 70 ετών στη χώρα μας. Τον Οκτώβριο του 2024 εκπονήθηκε το νέο στρατηγικό σχέδιο συγκοινωνιών που αναμορφώνει τον συγκοινωνιακό χάρτη της Αττικής. Τόσο ο κ. Σταϊκούρας όσο και ο κ. Οικονόμου,  είχαν δηλώσει ότι  αναζητούν χρηματοδότηση για επιπλέον 700 λεωφορεία και τρόλλεϋ. Όμως, σχεδόν 7 μήνες μετά, ο νέος υπουργός ανακοίνωσε ότι καταργεί τον διαγωνισμό για την αγορά τρόλλεϋ και πως θα αποσυρθούν από τους δρόμους. 

Αυτό δεν μπορεί να γίνει από οποιονδήποτε υπουργό, πολύ περισσότερο από έναν υπουργό της ίδια κυβέρνησης. Τα τρόλλεϋ είναι αμιγώς δημόσια, αποτελούν περιουσία  του ελληνικού λαού. Αν καταργηθούν, θα αντικατασταθούν με ηλεκτρικά οχήματα με leasing. Αυτό σημαίνει ότι χάνουμε ένα τεράστιο κεφάλαιο όχι μόνο από την ιστορία της Αττικής αλλά και από την περιουσία του ελληνικού λαού».

«Ποιος και  γιατί ζήτησε την μελέτη της κατάργησης των τρόλλεϋ;»

«Ως εργαζόμενοι ρωτάμε…ποιος, πότε και γιατί ζήτησε την μελέτη της κατάργησης των τρόλλεϋ; Βάσει του νομοθετικού πλαισίου, πρέπει να τεκμηριώνεται η αναγκαιότητα και η σκοπιμότητα κάθε προμήθειας. 

• Ποιος έχει υπογράψει ένα τέτοιο έγγραφο; 
• Ποιος και με τι εντολή έχει υπογράψει την απαιτούμενη απόφαση ανάληψης υποχρέωσης για την σχετική δέσμευση του προϋπολογισμού; 
• Σε ποιο διαγωνισμό και ποιοι υποψήφιοι ανάδοχοι  υπέβαλαν τις προσφορές τους; 
• Ήταν ανοιχτή πρόσκληση ή απευθείας ανάθεση; 
• Με ποια κριτήρια και με ποια διαδικασία ανακηρύχθηκε ο ανάδοχος  της μελέτης που θα εκπονηθεί για την κατάργηση των τρόλλεϋ; 

Λένε ότι τα καταργούν χωρίς να έχουν στη διάθεσή τους τη μελέτη;».

«Ηλεκτρικά λεωφορεία»

«Σχετικά με τα  ηλεκτρικά λεωφορεία, τις ημέρες του καύσωνα δεν υπήρχε πρόβλημα ως προς τη συχνότητα των δρομολογίων. Ωστόσο, αντέχουν μεν σε κανονικές συνθήκες αλλά όχι σε συνθήκες ψύχους ή παρατεταμένου καύσωνα και η αντοχή τους είναι για δύο και όχι και τρεις βάρδιες».  

ΠΗΓΗ

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Αστικό τοπίο ή αριβισμός;

 

Αστικό τοπίο δεν είναι μόνο ευκάλυπτοι,  ακακίες και νεραντζιές.

Δεν είναι μόνο νεοκλασικά ή μοντέρνα κτήρια, φωτισμένες βιτρίνες, εκθαμβωτικές μαρκίζες, ιδιαίτερες μουσικές ή γεύσεις, όμορφες λαϊκές αγορές.

Δεν είναι μόνο το ξεχωριστό χρώμα των ταξί ή των λεωφορείων, οι γραφικοί μικροπωλητές και τα καλαίσθητα περίπτερα.

Τα δίκτυα και τα παρελκόμενα των υποδομών είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας και αναπόφευκτα συμβάλλουν στην εικόνα μιας πόλης.

Μια εικόνα που οφείλει να προβάλλει με καλαισθησία τα αξιοθέατα,  τους αρχαιολογικούς χώρους,  τα μουσεία,  αλλά και να είναι άκρως λειτουργική.

Στο αστικό της τοπίο υποχρεούται η πόλη να εντάξει και την εύρυθμη λειτουργία της.

Φανοστάτες, στύλοι ΚΟΚ και ενημερωτικών πινακίδων, στάσεις μέσων μαζικής μεταφοράς, κολώνες εναέριων δικτύων μεταφοράς ρεύματος, κεραίες τηλεοράσεων, καλαθάκια αλλά και κάδοι απορριμάτων, αποτελούν βασικά στοιχεία κάθε αστικού τοπίου.

Το δίκτυο των τρόλεϊ στην Αθήνα και τον Πειραιά, το μεγαλύτερο στην Ευρώπη, εξελίχθηκε επί 70 τόσα χρόνια, σε ένα γενικευμένο καθεστώς μη εφαρμογής οποιασδήποτε πολεοδομικής κουλτούρας.

Κατασκευάστηκε σε εποχές που το minimal δεν υπήρχε σαν σκέψη, σε εποχές που κάποιοι για να πουν ότι φύτεψαν ένα δέντρο,  το φύτευαν σε πεζοδρόμιο με μία μόνο πλάκα.

Εντούτοις, παρά την έλλειψη των σημερινών τεχνολογικών δυνατοτήτων,  ο ΗΛΠΑΠ έστησε ένα δίκτυο επιδιώκοντας πάντα να έχει το ελάχιστο αποτύπωμα στην γενικευμένη ακαλαισθησία.

Χρειάστηκε μερικές φορές να "απλώσει" δίκτυο που μετέπειτα δεν το χρησιμοποίησε ή βγάλει σε αχρησία κάποια ενεργά κομμάτια του,  ιδίως κατά την κατασκευή του ΜΕΤΡΟ  και αργότερα κατά την λειτουργία του, λόγω επανασχεδιασμού του συγκοινωνιακού χάρτη.

Αμέσως κίνησε μία προσπάθεια αποξήλωσης του περιττού  δικτύου,  παράλληλα με τον εκσυχρονισμό του ενεργού, ο οποίος θα έφερνε λιγότερα σημεία διακλάδωσης, λιγότερα συστήματα ανάρτησης, λιγότερες κολώνες  και κυρίως περισσότερη ευελιξία και ασφάλεια.

Η ανάπτυξη όμως των συγκοινωνιών δεν ήταν στις μνημονιακές προτεραιότητες.

Ακόμα και η αντικατάσταση στις παλιές κολώνες σταμάτησε, χωρίς κάποιος πολιτικός προϊστάμενος να αναλογίζεται τον κίνδυνο.

Τα τρόλεϊ όμως, όχι μόνο άντεξαν, αλλά συνέχισαν να επιτελούν με απόλυτη ασφάλεια το έργο τους.

Επανδρωτές να σχολάνε μετά το ωράριό τους, ψάχνοντας απεγνωσμένα οδηγούς για να βγάλουν μια παραπάνω βάρδια.

Τεχνίτες να ψάχνουν τρόπο να βγάλουν ένα παραπάνω τρόλεϊ στην κυκλοφορία.

Εναερίτες να τρέχουν συνέχεια κάτω και πάνω στο δίκτυο για να διασφαλίσουν μία παραπάνω ασφαλή διέλευση.

Οδηγοί να στέκουν μέσα στην βροχή προσπαθώντας να επαναφέρουν τις κεραίες στο δίκτυο,  για να κατορθώσουν ένα παραπάνω δρομολόγιο.

Τρόλεϊ να μάχονται επί 25 χρόνια και να μην παραδίδουν τα όπλα ανά δεκαετία όπως κάνουν τα ομόσταυλά τους λεωφορεία.

Προσλήψεις οδηγών, πραγματικές και όχι τράνζιτ για άλλες θέσεις.

Ανανέωση του στόλου.

Εξορθολογισμός του δικτύου.

Τι πιο απλό, για να κάνεις συγκοινωνία;;;

Αντ' αυτών, διακρίνονται επικοινωνιακές πολιτικές που ξεκάθαρα εξυπηρετούν προσωπικές φιλοδοξίες όσων έχουν την ευθύνη να παρέχουν τα κοινωνικά αγαθά στους πολίτες.

Κάποιοι ζήλεψαν την δόξα αυτού που τελείωσε το τραμ, πιστεύοντας ματαίως πως θα έχουν τη ίδια με αυτόν πολιτική εξέλιξη.

Πλην όμως, ουδεμία μελέτη ζήτησαν για την αναγκαιότητα ή όχι του μέσου, για την μεσοπρόσθεμη σχέση κόστους - οφέλους, για τις δυνατότητες αξιοποίησης της εβδομηκονταετούς προίκας, σε υποδομές, τεχνογνωσία και φιλοσοφία.

Παίρνουν μόνο ως αρωγούς στην ματαιοδοξία τους, την αγανάκτηση του επιβατικού κοινού απέναντι σε οτιδήποτε είναι δημόσιο, ελλειπή στοιχεία κόστους, τεχνηέντως ψευδείς αναφορές παραγόμενου έργου.

Και σε όλα αυτά, προσθέτουν το αλάτι της καλαισθησίας.

Οι οδηγοί των τρόλεϊ, αυταπόδεικτα, δεν σκέφτονται και δεν αντιδρούν συντεχνιακά,  καθώς αν αντί για τρόλεϊ οδηγούν λεωφορείο,  προφανώς και η εργασία τους θα έχει λιγότερο άγχος.

Αντιδρούν ως πολίτες που γνωρίζουν εκ των έσω τι σημαίνει τρόλεϊ για την συγκοινωνία και για την εθνική οικονομία.

Δεν είναι αρμόδιοι να συντάξουν μελέτες, ούτε μπορούν να αποδώσουν  επιστημονικό κύρος σε πορίσματα.

Ενημερώνονται για τις τεχνικές συγκρίσεις κάθε μέσου.

Παρακολουθούν την εξάπλωση των τρόλεϊ στις ευρωπαϊκές πόλεις.

Διαβάζουν οικονομικές μελέτες ξένων εταιρειών αστικών συγκοινωνιών,  όπως αυτή του Βανκούβερ,  που προκρίνουν τις επενδύσεις στα τρόλεϊ και αναρρωτιούνται αν όλοι αυτοί είναι κουτόφραγκοι.

Παρουσιάζουν όλα τα πλεονεκτήματα που συλλέγουν  στους αρμόδιους και αυτοί απαντάνε για βούληση.

Βούληση χωρίς άλλη τεκμηριωμένη επιστημονικά σκέψη. 

Ίσως γιατί η μόνη σκέψη που διακατέχει το μυαλό τους είναι η γρήγορη ανάδειξη τους.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Μαγική εικόνα

Το τελευταίο διάστημα έχει εξαπολυθεί μία λυσσαλέα επίθεση, ακόμα και εκ των έσω,  σε ένα, αξιόπιστα και διαχρονικά τεκμηριωμένο, οικολογικό μέσο μαζικής μεταφοράς, με μοναδικό σκοπό να προκριθούν όψιμες λύσεις, ατεκμηρίωτες σε ότι αφορά το οικολογικό αποτύπωμα κατά την κατασκευή, ασύμφορες τόσο για την δαπάνη αγοράς όσο και για την προσδόκιμο λειτουργίας τους, ανέλεγκτες και προφανώς ελλειπούς πιστοποίησης σε περιπτώσεις δυσλειτουργίας των πηγών ενεργείας τους.

Είναι τόση δε η σπουδή τους να εξαφανίσουν τα τρόλεϊ, που το όλο εγχείρημα έγινε σε καθεστώς πλήρους έλλειψης ορθού σχεδιασμού.

Δεν έχουν ακόμα εγκαταστήσει τους απαιτούμενους υποσταθμούς.

Δεν έχουν εγκαταστήσει τα συστήματα πυρασφάλειας 

Δεν έχουν οριστικοποιήσει τις γραμμές - περιοχές που θα δρομολογηθούν, ως εκ τούτου και τα αμαξοστάσια που θα σταθμεύουν.

Ωστόσο προβάλλουν φιέστες σε αντιπαράθεση με χαλασμένα τρόλεϊ.

Προφανώς φταίει το 20χρονο τρόλεϊ που έχει εγκαταλειφθεί από απλά ανταλλακτικά.

Φταίει η τεχνική υπηρεσία που αναγκάζεται να δρομολογεί οχήματα άρον άρον, αφού ο αριθμός των παροπλισμένων, δεν της αφήνει περιθώρια ικανής ακινησίας σε όποιο "μάχιμο" όχημα παρουσιάσει βλάβη, ώστε αυτή να αποκατασταθεί πλήρως.

Φταίει ο οδηγός που προσπαθεί να εκτελέσει την εργασία του, μέσα σε ένα περιβάλλον ασυνεννοησίας τροχαίας και ΟΣΥ.

Κάποιοι ίσως πιστεύουν πως τα υπόλοιπα οχήματα δεν παρουσιάζουν βλάβες, πως τα άλλα λεωφορεία είναι πτυσσόμενα και αναστρέφουν παντού, πως δεν έχουν προκαθορισμένες διαδρομές αλλά πάνε απ' όπου βολεύει τον οδηγό, πως μόνο η Αθήνα έχει τρόλεϊ και πως τα σύγχρονα που βλέπουμε στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πόλεις είναι μαγική εικόνα.

Κάποιοι όμως είναι υποχρεωμένοι να δείχνουν την πραγματικότητα.

Ένα σύγχρονο δίκτυο, σε συνδυασμό με τρόλεϊ νέας τεχνολογίας, είναι απείρως πιο συμφέρουσα και πιο οικολογική λύση από τα αυτοκινούμενα ηλεκτρικά λεωφορεία, καθώς αυτά έχουν διπλάσιο κόστος αγοράς και αν αυτό το ανάγουμε στο ήμισυ του χρόνου ζωή τους σε σχέση με τα τρόλεϊ, τότε το κόστος τετραπλασιάζεται, ενώ η κατασκευή των μπαταριών τους, όσο και η απόσυρσή τους , δεν βρίσκει αρκετούς υποστηρικτές στην επιστημονική κοινότητα που ασχολείται με θέματα οικολογίας.

Δεν πρέπει επίσης να διαφεύγει σε κανέναν, πως αν σε διάστημα είκοσι χρόνων, κατασκευαστούν 2 οχήματα αντί για ένα, αυτό από μόνο του, εξαντλεί τους φυσικούς πόρους.

Δυστυχώς, όπως φαίνεται περίτρανα από το προ 60 ετών δημοσίευμα, ουδέποτε η πολιτική ηγεσία στην χώρα μας, ασχολήθηκε πραγματικά με την ουσιαστική ανάπτυξη, πόσω δε μάλλον με την ποιότητα ζωής.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΔΗΓΩΝ ΗΛΠΑΠ θέσεις και προτάσεις

 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, 

η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΔΗΓΩΝ ΗΛΠΑΠ προσέρχεται σε αυτές τις εκλογές, επιδιώκοντας να συσπειρώσει όλους τους εργαζόμενους του σωματείου μας, είτε της δώσουν την ψήφο τους, είτε όχι.

Με γνώμονα τις αγωνίες, τα προβλήματα, τις αυθαιρεσίες, τις κοροϊδίες, και όλα όσα μας απασχολούν για τις συνθήκες εργασίας μας, την ποιότητα ζωής μας, τις βιοτικές μας ανάγκες, το μέλλον των παιδιών μας, θεωρούμε πως κανείς δεν πρέπει να μένει αμέτοχος, περιμένοντας μαγικές λύσεις.

Καταθέτουμε λοιπόν, τις σκέψεις μας, τις προτάσεις μας, και τον προσανατολισμό μας, σε μια σειρά θεμάτων, δίνοντάς σας έτσι την δυνατότητα να τις κρίνετε, να μας βοηθήσετε στην βελτίωση τους, και σε κάθε περίπτωση να έχετε την δυνατότητα να μας εγκαλέσετε αν φανούμε αφερέγγυοι μετεκλογικά.

Υπογράφουμε αυτά που πιστεύουμε!!!

ΔΟΥΛΕΥΩ ΣΤΗΝ ΟΣΥ

Οι αστικές συγκοινωνίες είναι κοινωνικό αγαθό και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται, τόσο από το κράτος, όσο και από την εταιρεία αλλά βεβαίως και από εμάς τους εργαζόμενους.

Θέλουμε κρατικές δημόσιες συγκοινωνίες, που θα αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση των αναγκών του λεκανοπεδίου, χωρίς να προτάσσεται το ιδιωτικό κέρδος, αλλά το κοινωνικό όφελος.

Είμαστε δίπλα σε κάθε διοίκηση, πάντα κριτικά, σε κάθε προσπάθεια νοικοκυρέματος της εταιρείας με γνώμονα πάντα το επιβατικό κοινό και την αξιοπρέπεια των εργαζομένων χωρίς κομματικούς μηχανισμούς.

Στεκόμαστε αρωγοί στην προσπάθεια ανανέωσης του στόλου λεωφορείων και ΤΡΌΛΛΕΫ , απαιτώντας ταυτόχρονα και προσλήψεις που θα έχουν άμεσο αποτέλεσμα στην αύξηση των δρομολογίων.

Δεν μπορούμε όμως να δεχτούμε εργαζόμενους δεύτερης ταχύτητας και διατρανώνουμε την αντίθεση μας στο νέο καθεστώς που ήδη ισχύει.

Αξιοπρεπής εργασία σε εταιρεία με αξιοπρέπεια!!!

ΔΟΥΛΕΥΩ ΣΤΑ ΤΡΟΛΕΫ

Μια ιστορία τόσο παλιά, αλλά και τόσο σύγχρονη.

Ένα μέσο που συμβάλλει στις συγκοινωνιακές ανάγκες του λεκανοπεδίου, με συνέπεια στον επιβάτη και στο περιβάλλον επί πολλές δεκαετίες.

Και τώρα τι; Τέρμα τα δίφραγκα;

Κανείς δεν είναι ενάντια στην πρόοδο.

Οι συγκοινωνίες οφείλουν να είναι πρωτοπόρες στην μείωση των ρύπων.

Δεν υπάρχει όμως η δυνατότητα συνολικής αντικατάστασης του στόλου.

Τα τρόλεύ κυκλοφορούν με μηδενικό ενεργειακό αποτύπωμα, με αρκετά μεγάλο και σύγχρονο εγκατεστημένο δίκτυο και με άριστη τεχνογνωσία του αντικειμένου από πλευράς του προσωπικού.

Η αγορά νέων τρόλεϋ είναι επιβεβλημένη ώστε να μειωθεί το κόστος μετάβασης στις πράσινες συγκοινωνίες.

Το χρονοδιάγραμμα αυτής της μετάβασης πρέπει να προβλέπει πως η αντικατάσταση τους θα είναι στο τελικό της στάδιο και σε καμία περίπτωση στην αρχή.

Οι τρολεατζήδες γνωρίζοντας τις δυνατότητες του μέσου, έχουν υποχρέωση να προστατέψουν τα χρήματα του ελληνικού λαού από αλόγιστες ενέργειες επικοινωνιακών ακτιβισμών.

Δεν συνδιοικούμε, αγωνιούμε και αγωνιζόμαστε!!!

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΙ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΝ 

Αντιμετώπισαν οι νέοι συνάδελφοι ένα αισχρό μπούλινγκ από ορισμένους παλαιότερους, απέναντι στην αγωνία τους να ζήσουν τις οικογένειες τους και στην διεκδίκηση τους να μην είναι εργαζόμενοι δεύτερης ταχύτητας.

"Ήξερες τι έλεγε η προκήρυξη, αν δεν σου άρεσε, ας μην ερχόσουν"

Αφελείς; Ηλίθιοι; Επικίνδυνοι; 

Σίγουρα ιδανικοί αυτόχειρες, καθώς πρόσφατα ακούσαμε και για προσλήψεις εργαζομένων με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου.

Το δίκιο του διπλανού μου, είναι υποχρέωσή μου.

Αυτό θα πει αλληλεγγύη, αυτό θα πει η έννοια συνάδελφος.

Έχουμε τοποθετηθεί και επίσημα με την κατάθεση της πρότασης μας στο ΔΣ στις 05/09/2022, για τον τρόπο που θεωρούμε πως πρέπει να κινηθεί το σωματείο μας γι' αυτό το θέμα.

Χαιρόμαστε που στην εκλογοαπολογιστική συνέλευση, είδαμε και τις υπόλοιπες παρατάξεις να συμφωνούν μαζί μας.

Δεν το έκαναν τότε, ίσως γιατί οι εκλογές απείχαν αρκετά και δεν θα είχαν γι' αυτούς κάποια πρόσοδο.

Ελπίζουμε να μην "ατονήσει" αυτό το μαχητικό πνεύμα μετά τις εκλογές.

Έστω και τώρα, πάμε όλοι μαζί να σταθούμε στο ύψος που επιβάλλει αυτή η αδικία.

Υπάρχουν όμως και άλλες κατηγορίες εργαζομένων που υφίστανται την αυθαιρεσία της εργοδοσίας, καθώς έχουν να αντιμετωπίσουν την αδιαφορία της διοίκησης του σωματείου, η οποία καλλιεργεί τον κοινωνικό αυτοματισμό στους συναδέλφους.

"Αν δεν σου αρέσει, ανέβα στο τιμόνι"

Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επιτρέπουμε, κοντά στα ξερά να καίγονται και τα χλωρά.

Η αφαίμαξη της δεξαμενής των οδηγών προς άγραν ψήφων, δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν συνάδελφοι που έχουν αρκετά σοβαρά θέματα, είτε υγείας, είτε οικογενειακά, και είναι υποχρέωση της εταιρείας να τους αναθέσει καθήκοντα αναλόγα  με την περίπτωσή τους.

Αυτοί λοιπόν, βρίσκονται όμηροι, αναγκαζόμενοι να δουλεύουν σε βάρδιες πέραν του 7:45, χωρίς υπερωριακή αποζημίωση, χωρίς διαλείμματα, χωρίς πολλές φορές την προβλεπόμενη 11ωρη ημερήσια ανάπαυση.

Και πραγματικά είναι μόνοι τους, έρμαια των επικαλούμενων υπηρεσιακών αναγκών.

Υπάρχει ακόμα και μιας συγκεκριμένης απασχόλησης, ομάδα συναδέλφων, που ενώ εργάζονται όταν πραγματοποιούνται στάσεις εργασίας, αυτοί δεν πληρώνονται αλλά χρεώνονται με στάση και δυστυχώς υπάρχουν χαμόγελα χαιρεκακίας από τους υπόλοιπους συναδέλφους, αντί να υπάρχει οργή για την εκβιαστική αυτή τακτική της εταιρείας.

Το σωματείο, είναι σωματείο όλων ανεξαιρέτως, των εργαζομένων!!!!

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στην διάρκεια της εργασίας μας, έχουν άμεση επίπτωση στην ψυχολογία μας, στην σωματική μας κόπωση και ακόμα χειρότερα, πολλές φορές μας φέρνουν αντιμέτωπους με ποινικές ευθύνες.

Προβλήματα στο εναέριο δίκτυο.

Ελλιπώς συντηρημένα οχήματα.

Απαράδεκτες συνθήκες οδήγησης λόγω αδυναμίας ρύθμισης καθρεπτών, καθισμάτων, χρήσης μπουτόν, μη ικανοποιητικής λειτουργίας κλιματισμού ή θέρμανσης.

Ανυπαρξία παρελκομένων, όπως φαρμακεία, τρίγωνα κλπ.

Δρομολόγια σβούρα, χωρίς επαρκή χρόνο αποσυμφόρησης.

Διαλείμματα με συνθήκες υγειονομικά κολάσιμες.

Ιδιαιτέρως μεγάλα κενά στο πρόγραμμα δρομολόγησης.

Ασφάλεια στάσεων, και ένα σωρό ακόμα θέματα, θυμίζουν και επιβεβαιώνουν καθημερινά, έναν παλιό συνδικαλιστή που μίλαγε για δρομολόγια του τρόμου.

Η πολιτική της εταιρείας, αντί να στρέφεται στην άμεση επίλυση τέτοιων θεμάτων, ακολουθεί την μέθοδο του εκφοβισμού με απειλές πειθαρχικών διώξεων, ώστε να περιορίσει τις αντιδράσεις των εργαζομένων.

Απαίτησή μας είναι η συστηματική και συνεχόμενη καταγραφή τους, η άμεση υποβολή τέτοιων θεμάτων στους υπεύθυνους και ο ασφυκτικός έλεγχος από πλευράς του ΔΣ, στην πρόοδο της διαδικασίας επίλυσής τους.

Το ΔΣ οφείλει να ενημερώνει, με ξεκάθαρη ανακοίνωση, τους εργαζόμενους για την απάντηση που έλαβε από την εταιρεία για τις ενέργειες που προτίθεται αυτή να κάνει και τον χρόνο τον οποίο χρειάζεται.

Εάν βρούμε κλειστές πόρτες, πρέπει να βρούνε κλειστά αμαξοστάσια!!!

Πάμε στη δουλειά μας, όχι σε πόλεμο!!!

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ 

Η λειτουργία των οργάνων του σωματείου, επηρεάζει σημαντικά και την συνειδητή συμμετοχή των μελών του στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις του εργατικού κινήματος.

Θα απαιτήσουμε σθεναρά την διεξαγωγή των τακτικών συνελεύσεων όπως προβλέπει το καταστατικό μας, με βασική ευθύνη των 11 του ΔΣ, ώστε να μην ξαναζήσουμε μία θητεία απαξίωσης του ανώτατου οργάνου μας.

Ένα συμβούλιο που δεν λογοδοτεί, έχει το λιγότερο αλλότριους σκοπούς και σίγουρα είναι επικίνδυνο σε ότι αφορά τα δίκαιά μας.

Η ενημέρωση των εργαζομένων για διεξαγωγή διοικητικών συμβουλίων, την ημερήσια διάταξη τους, τις αποφάσεις που επάρθησαν, καθώς και η ενημέρωσή τους για τις δράσεις του ΔΣ, είναι στοιχείο δημοκρατικά επιβεβλημένο.

Δεν ανεχόμαστε πλέον, τους ψιθυριστές, τις φουσκωμένες αερολογίες, και το "δεν το εννοούσα έτσι όπως το κατάλαβες"

Όλα σε γραπτή ενημέρωση, γιατί τα γραπτά μένουν και τα λόγια πετάνε.

Είμαστε πρόθυμοι να συμβάλουμε ενεργά σε αυτό και αν συνεχιστεί το σκοτάδι της προηγούμενης θητείας, τότε είμαστε αποφασισμένοι να επιβάλλουμε το άπλετο φως.

Σε ότι αφορά κινήσεις που αποσκοπούν στην βελτίωση της καθημερινότητας των συναδέλφων και απαιτούν συντονισμό ενεργειών και καταμερισμό έργου, θέτουμε την παράταξη στην διάθεση του ΔΣ και θα συνδράμουμε με όλες μας τις δυνάμεις.

Συνδικαλισμός με λόγο και όχι στα λόγια!!!

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ 

Η υπογραφή συλλογικής σύμβασης είναι σίγουρα το crash test κάθε σωματείου.

Και εννοούμε συνολικά του σωματείου και όχι μόνο του προεδρείου.

Δυστυχώς, ο εργοδοτικός συνδικαλισμός είναι συνεπής στην πεπατημένη των μνημονιακών χρόνων, δεχόμενος την ελεημοσύνη της διοίκησης, αδιαφορώντας να καταθέσει δική του πρόταση και να διεκδικήσει την πραγματική καλυτέρευση της ζωής μας, αγνοώντας σκοπίμως τις συνθήκες που επικρατούν, και τελικά να καθιστά τους εργαζόμενους επαίτες του μισθού τους.

Είναι ντροπή να λέγεται από στόματα συνδικαλιστών, πως το δικό μας σωματείο δεν υπογράφει.

Τότε ας το κλείσουμε και ας περιμένουμε την αλτρουιστική τους δράση.

Όπως και στην προηγούμενη σύμβαση, θα ζητήσουμε δυναμικά την δημιουργία συντονιστικού των συνδικάτων της εταιρείας ώστε να έρχονται στα αυτιά όλων οι διεκδικήσεις μας.

Σε ότι αφορά τον τρόπο συμμετοχής μας σε αυτό ή σε οποιαδήποτε άλλη διαβούλευση, κανείς δεν θα δικαιούται να συμμετέχει αν δεν έχει την εξουσιοδότηση του σωματείου μας.

Ναι, ναι, και ο πρόεδρος εκπροσωπεί το συμβούλιο και υποστηρίζει τις αποφάσεις αυτού και όχι τον εαυτό του.

Επίσης και το ΔΣ υπόκειται στον έλεγχο της συνέλευσης των μελών και σε ένα τόσο σοβαρό θέμα αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο.

Διεκδικούμε, δεν επαιτούμε!!!

ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ

Η αλλαγή του καταστατικού, δεν έχει απλώς ωριμάσει, είναι επιβεβλημένη.

Και είναι ένα θέμα τόσο σοβαρό που δεν επιτρέπει καιροσκοπισμούς και εφήμερες ιδιοτέλειες.

Η προχειρότητα, έως του σημείου της αυθαιρεσίας, με την οποία επιχειρήθηκε στο παραπέντε της θητείας του τελευταίου ΔΣ, δυστυχώς επέφερε ένα βαρύ πλήγμα σε όλη την προσπάθεια που είχε γίνει έως τώρα.

Έφτασαν στο σημείο να κάνουν το άσπρο μαύρο και να λένε πως η πρόταση που έφεραν, είναι η πρόταση του 2019.

Αιδώς!!! τελεία και παύλα.

Θα επιδιώξουμε την συναίνεση σε ότι αφορά την διαδικασία, θεωρώντας όμως πως τις αποφάσεις πρέπει να τις πάρει η συνέλευση και όχι οι προτείνοντες.

Θα ζητήσουμε σύσταση επιτροπής, όπως τέτοιες προβλέπει το καταστατικό μας, που μέριμνά της θα έχει να υποδέχεται τις προτάσεις κάθε μέλους και κάθε παράταξης, και να ερευνά την νομική αποδοχή τους ή την αντίθεση τους με άλλο άρθρο του καταστατικού.

Εν συνεχεία και εφόσον περάσουν το νομικό κόσκινο, να τις φέρνει στο ΔΣ  προς συζήτηση με συμμετοχή του προτείνοντα.

Εκεί θα εξετάζεται εάν η πρόταση μπορεί να βοηθήσει ή ίσως να βλάψει τους σκοπούς και την λειτουργία του σωματείου και θα αποφασίζεται εάν αυτή θα τεθεί στην συνέλευση με την στήριξη του ΔΣ ή μόνο αυτού που την κατέθεσε.

Η όποια απόφαση ληφθεί, θα κοινοποιείται άμεσα στους συναδέλφους, ώστε η πρόταση να μπαίνει άμεσα στην διαβούλευση και κριτική τους.

Προτείνουμε ορισμένο εξ' αρχής χρονικό ορίζοντα για την κατάθεση προτάσεων και ορισμό ημερομηνίας στην οποία αυτές θα γνωστοποιηθούν συνολικά, με την επισήμανση ως προς το ποιος στηρίζει την κάθε πρόταση.

Μετά την καταληκτική ημερομηνία το ΔΣ θα αποφασίσει σε εύλογο χρονικό διάστημα, προτείνουμε ενός μηνός, την διεξαγωγή της καταστατικής συνέλευσης, με ικανοποιητική διάρκεια για εκτενή συζήτηση.

Θεωρούμε υποχρέωση των μελών του ΔΣ να επιδείξουν τότε ιδιαίτερο ζήλο, όμοιο με αυτόν που επιδεικνύουν κατά την προεκλογική περίοδο, ώστε η συνέλευση να έχει την μέγιστη δυνατή απαρτία και σε κάθε περίπτωση την απαιτούμενη.

Επιτέλους, να τελειώνουμε!!!

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Οι εργαζόμενοι βιώνουν το σοκ και δέος ενός Αρμαγεδδώνα, που επιχειρεί να επαναφέρει τον εργασιακό μεσαίωνα.

Το εργατικό κίνημα, τα συνδικάτα, οι συνδικαλιστικές παρατάξεις, και προπάντων ο κάθε εργαζόμενος, πρέπει επιτέλους να κατανοήσει πως ο αγώνας είναι μονόδρομος, για να υπάρξει μέλλον σε αυτή την κοινωνία, για να υπάρξει μέλλον για τα παιδιά μας.

Η συσπείρωση είναι δύναμη, και δυστυχώς, εκεί μας πολεμάνε, με δούρειους ίππους τους εντεταλμένους τους εργατοπατέρες.

Απαξιώνουν μεθοδικά την έκφραση μας μέσω των γενικών μας συνελεύσεων.

Προκηρύσσουν απεργίες "εθιμοτυπικές", επιδιώκοντας απροκάλυπτα την απουσία των εργαζομένων, ενώ θα έπρεπε να τις οργανώνουν μεθοδικά με γνώμονα την μαζική συμμετοχή.

Παρουσιάζονται ως επίδοξοι σωτήρες, αγνοώντας επιδεικτικά την αξία του  αγώνα και της δυναμικής διεκδίκησης.

Ξεκάθαρα και ντόμπρα, εμείς δεν μπορούμε μόνοι μας, εμείς πιστεύουμε στην δύναμη του συνόλου.

Πάντα ζητάμε την δική σας συμμετοχή, είτε στα όργανα, είτε στις παραστάσεις διαμαρτυρίας, είτε στις πορείες και οπωσδήποτε στις απεργίες.

Αυτό θα κάνουμε και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε.

Κανένας δεν είναι μόνος, κανένας δεν περισσεύει!!!

ΑΓΩΝΑΣ

Το εργασιακό καθεστώς, οι μισθολογικές και συνταξιοδοτικές μας απολαβές, το μέλλον της εταιρείας, οι αντεργατικοι νόμοι, οι κυβερνητικές πολιτικές, δεν διέλαθαν των σκέψεών μας από αδυναμία κατάθεσης πρότασης.

Τα πάντα κινούνται εναντίον μας και οι πάντες είμαστε υποχρεωμένοι να τα πολεμήσουμε.

Δεν αρκεί να τα καταδικάζουμε και να τα καταγγέλλουμε.

Η μάχη πρέπει να δίνεται καθημερινά, σε όλους τους χώρους.

Η αντίθεση μας πρέπει να διατρανώνεται σε κάθε ευκαιρία.

Η πίεση μας πρέπει να είναι μαζική και αισθητή σε κάθε αιρετό, είτε συνδικαλιστή, είτε βουλευτή, είτε υπουργό.

Συμμετέχουμε, δεν απέχουμε!!!

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Έρχονται καβάλα στα πράσινα άλογα ή πράσσειν άλογα;

Μετά και τις τελευταίες ανακοινώσεις του κου Σταϊκούρα, για την αγορά "πράσινων" λεωφορείων, στις οποίες δεν προβλέπεται ούτε στην πρώτη αλλά ούτε και στην δεύτερη φάση η αγορά τρόλλεϋ, πραγματικά είναι να απορεί κανείς αν πρόκειται για μία εξορθολογισμένη μελέτη μετάβασης στις πράσινες συγκοινωνίες ή απλώς ακολουθείται η πεπατημένη της αλόγιστης σπατάλης δημοσίου χρήματος.

Με δεδομένο πως τα τρόλεϊ που κυκλοφορούν είναι ήδη προς απόσυρση, εάν και εφόσον δεν αντικατασταθούν άμεσα, τότε αυτό σημαίνει και το τέλος τους.

Ας δούμε πόσο αυτό συμφέρει στην παρούσα φάση.

Το επιχείρημα της πολιτικής των μηδενικών ρύπων, είναι εντελώς σαθρό, καθώς και όλα τα οχήματα της ΟΣΥ να αντικατασταθούν, μετά την είσοδο των ιδιωτών στον ΟΑΣΑ, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς πως δεν θα έχουμε παράλληλα και όλα τα χιλιόμετρα των αστικών συγκοινωνιών με μηδενικές εκπομπές.

Ωστόσο η σταδιακή αντικατάσταση, προφανώς και πρέπει να γίνει, σε μία προσπάθεια περιορισμού των ρύπων, πλην όμως πρέπει να γίνει εξετάζοντας την υπάρχουσα κατάσταση.

Πρέπει λοιπόν, κάποιος να ξεκινήσει αυτήν την αντικατάσταση από τα οχήματα που παράγουν τους περισσότερους, και όχι να εξοβελίσει τα οχήματα που ήδη εδώ και πάνω από έναν αιώνα, παράγουν μηδενικούς.

Το πρόταγμα του κόστους των τρόλεϊ, εύκολα ένας πρωτοετής των οικονομικών επιστημών θα το κατέρριπτε αν συνυπολόγιζε τα παρακάτω.

Εν πρώτοις, υπάρχει μέγιστη τεχνογνωσία στην χώρα μας, στην οδήγηση, στην φιλοσοφία της ρύθμισής τους, αλλά και στην τεχνική τους υποστήριξη.

Επίσης, το πιο βασικό, υπάρχει και λειτουργεί άψογα ένα εκτεταμένο εναέριο δίκτυο, που έχει αποσβέσει το κόστος του και εμείς θέλουμε να το κάνουμε σκραπ.

Όταν ένα ηλεκτρικό λεωφορείο κοστίζει το διπλάσιο σε σχέση με ένα τρόλεϊ, και η διάρκεια ζωής του είναι δέκα έτη, τότε το επιχείρημα για το κόστος συντήρησης του δικτύου πάει περίπατο.

Αν υποθέσουμε πως στα δέκα χρόνια, η συντήρηση του δικτύου ανά όχημα θα κοστίσει όσο το ίδιο το όχημα, είναι απλά μαθήματα εθνικής οικονομίας πως σε συμφέρει αυτά τα χρήματα να τα δώσεις σε ελληνικά χέρια παρά σε ένα εργοστάσιο του εξωτερικού.

Αν συνυπολογίσουμε πως το υπάρχον δίκτυο μπορεί να καλύψει πολύ μεγαλύτερες επιβατικές ανάγκες, τότε θα αρκούσε να αυξήσουμε τα τρόλεϊ και έτσι ο λόγος κόστους συντήρησης δικτύου ανά όχημα να μειωθεί δραματικά.

Η αγορά των τρόλεϊ ανθεί παγκοσμίως, αλλά προφανώς το μικρό κόστος αγοράς δεν εξυπηρετεί το περιθώριο διαπραγματεύσεων, που εθιμοτυπικά επικρατεί από συστάσεως του ελληνικού κράτους.

Θέλουμε βιτρίνα και όχι ουσία.

Φέραμε στο κέντρο μιας πόλης χωρίς οδικούς άξονες το τραμ, δεσμεύοντας αρκετά χιλιόμετρα οδικού δικτύου και ξοδεύοντας έναν σκασμό λεφτά για να βάλουμε γραμμές, ενώ αν αυτή την διαδρομή την δεσμεύαμε, και μάλιστα κατά το δοκούν, για εικοσιπεντάμετρα τρόλεϊ, θα μας λέγαν τσιγκούνηδες.

Τελικά ούτε για τον διάολο καβάλα δεν είμαστε.

Γαϊδούρι, και πολύ μας πάει.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

ΕΝΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΗΠΛΑΠ: Πως έγινε καρικατούρα

Η Ένωση Εργαζομένων ΗΛΠΑΠ, είναι ένα από τα ιστορικότερα και κυρίως υπήρξε ένα από τα πιο μαχητικά εργατικά σωματεία των αστικών συγκοινωνιών.

Δέος προκαλεί η πρώτη απεργία μέσα στην δικτατορία την 27η Αυγούστου 1973, μόλις δυο χρόνια μετά την ίδρυση της Ένωσης.

Κάποιοι θα την έπαιρναν ως παρακαταθήκη και φάνηκε πως αυτό ίσχυσε για τα επόμενα χρόνια, με εργαζόμενους να κάνουν καταδρομικές στις κεραίες των απεργοσπαστών και πύλες αμαξοστασίων να κλείνουν δυναμικά και διεκδικητικά.

Η εργατική αριστοκρατία, πάντα δημιουργούνταν ως δούρειος ίππος στους αγώνες των εργαζομένων.

Θέσεις εποπτείας, θέσεις παροπλισμού με βελτίους απολαβές, και ένα σωρό άλλες πρακτικές, πάντα οδηγούσαν στην εκλογή μερίδας συνδικαλιστικής αριστοκρατίας,  προς τέρψιν των κρατούντων.

Οι εργαζόμενοι όμως έδιναν τον δικό τους αγώνα για την καλυτέρευση των συνθηκών εργασίας και την βελτίωση των απολαβών τους, και τα αποτελέσματα, συν τω χρόνω, ήταν όχι βέβαια και τόσο ικανοποιητικά αλλά τουλάχιστον μετρήσιμα.

Δυστυχώς όμως κάποιοι σήμερα, αυτή την μεγάλη ιστορία των τρόλεϊ, την έχουν κάνει γαϊτανάκι, μετατρέποντας το σωματείο των οδηγών σε καρικατούρα.

Αυτή η διαπίστωση συνάγεται συμπερασματικά, αρκεί να δει ο καθένας, ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα.

1 Με πρόσχημα την μη πρόβλεψη από τον νόμο, ώστε το σωματείο να συμμετέχει στην υπογραφή των συλλογικών συμβάσεων, αποδέχτηκαν και την μη συμμετοχή στις συζητήσεις και κυρίως στο δικαίωμα των εργαζομένων να είναι ενήμεροι σε κάθε στάδιο της διαπραγμάτευσης ιδίως δε, πριν την υπογραφή της και ταυτόχρονα  προβόκαραν τους συνδικαλιστές που δυναμικά διεκδίκησαν αυτό το δικαίωμα.

Και ενώ το συνδικάτο της πρώην ΕΘΕΛ, ουδέποτε έδειξε διάθεση συνεργασίας ή έστω τουλάχιστον συζήτησης με τα αριθμητικά μικρότερα σωματεία της ΟΣΥ, αρκετοί συνδικαλιστές της Ένωσης, σιγοψυθιρίζουν την δημιουργία εσωτερικής ομοσπονδίας στις αστικές συγκοινωνίες η οποία με δεδομένο την έως τώρα στάση του ΣΕΟ, θα εξαφανίσει στην ουσία το πυρήνα του συνδικαλισμού που είναι τα πρωτοβάθμια σωματεία, ενισχύοντας έτι περαιτέρω την συνδικαλιστική αριστοκρατία.

2 Με την ανακοίνωση της εισόδου των ΚΤΕΛ στο έργο του ΟΑΣΑ, αυτοί πανηγύρισαν την πρόσληψη εργαζομένων δεύτερης ταχύτητας στην ΟΣΥ, προσδοκώντας προφανώς σε εκλογική πελατεία η οποία θα ήταν ήδη δεμένη στο άρμα των υποσχέσεων.

Ταυτόχρονα δείχνουν ύποπτη αδιαφορία για το γεγονός πως δύο χρόνια μετά τις προσλήψεις, η δύναμη των οδηγών στα τρόλεϊ είναι μικρότερη από πριν. (360 πριν, 352 μετά τις προσλήψεις)

Επίσης την παραμικρή ενόχληση δεν τους προκάλεσε ο χαρακτηρισμός της πλατείας Ομονοίας σε περιαστική περιοχή, υποδεχόμενοι προσφάτως το ΚΤΕΛ Κορινθίας στην γραμμή 051.

3  Σε μια προσπάθεια ενίσχυσης αυτής της ρημάδας αριστοκρατίας που έχει εγκατασταθεί σε δοτές θέσεις ευθύνης και "συντρέφεται" με τον αρρωστημένο συνδικαλισμό, αγνοούν επιδεικτικά τα προβλήματα που παρουσιάζονται στην έναρξη ή στην λήξη βαρδιών,  που ενώ ο ΟΑΣΑ αρνείται να δρομολογήσει με ορθό τρόπο τα οχήματα, αυτοί επικουρούν τιμωρίες και πρόστιμα, αρνούμενοι να προφυλάξουν την αξιοπρέπεια και την ψυχολογική αποφόρτιση των εργαζομένων.

Το πρόσχημα: "ο χαρακτήρας των τρόλεϊ".

Ο οποίος βέβαια, ποτέ δεν υποστηρίχθηκε εν τοις πράγμασι, καθώς δεν δίνεται η ανάλογη έμφαση στην τεχνική υποστήριξη του συστήματος των κεραιών, αφήνοντας τους τεχνίτες αλλόφρονες να ψάχνουν καρβουνάκια, κεφαλές, ακόμα και παξιμάδια, ώστε να κατορθώσουν να δώσουν στους οδηγούς ένα σωστό και ασφαλές όχημα.

Το ίδιο παραιτείται και στην εναέριο υπηρεσία  η οποία πασχίζει με ελλειπή χρηματοδότηση να συντηρήσει αξιοπρεπώς ένα υποτυπωδώς ασφαλές δίκτυο.

4 Εν κατακλείδι, η όλη στάση πλέον του σωματείου, αποτυπώνεται σε φωτογραφίες και σε κούφιες ανακοινώσεις.

Φωτογραφίες πχ, από τις εργασίες της διεύθυνσης πρασίνου του δήμου Αθηναίων, χωρίς όμως να ορίζεται άλλος κατά τον νόμο υπεύθυνος, εκτός του οδηγού, σε περίπτωση εκτροχιασμού με σοβαρές συνέπειες.

Ανακοινώσεις βαρύγδουπες για τα μέτρα ασφαλείας, χωρίς όμως να υποστηρίζεται η εφαρμογή τους, και αν αναλογιστεί κάποιος πως δεν κατόρθωσαν σε είκοσι μέρες να βρεθούν δυο, τρεις χιλιάδες ευρώ για ένα φαρμακείο και ένα τρίγωνο, καταλαβαίνει εύκολα τον τρόπο που συνδικαλίζονται.

Δυστυχώς, δυστυχώς, δυστυχώς...

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Πόσους συνδικαλιστές ακόμα χρειάζεται η ΟΣΥ;

Αναβρασμός επικρατεί στα συνδικαλιστικά δρώμενα της ΟΣΥ, και δεν οφείλεται μόνο στις επικείμενες εκλογές του ΣΕΟ.

Μία σειρά πραγματικών ή και δυνητικών γεγονότων, έχουν δημιουργήσει ένα θολό τοπίο σε ότι αφορά την  κανονικότητα στον τρόπο λειτουργίας των συνδικαλιστικών φορέων της εταιρείας.

Το πρόβλημα εστιάζεται στο ΣΕΟ, αλλά με δεδομένο πως αποτελεί το μεγαλύτερο σωματείο του χώρου, αυτό δημιουργεί αντιδράσεις και στα υπόλοιπα.

Ας τα πάρουμε όμως, από την αρχή.

• Εξαιτίας της πανδημίας, δεν έγιναν στην ώρα τους οι αρχαιρεσίες ( δεν είναι λίγοι αυτοί που εκλαμβάνουν την πανδημία ως πρόσχημα, καθώς σε άλλα σωματεία, πχ Ε. Ε. ΗΛΠΑΠ, αυτό δεν υπήρξε εμπόδιο), με αποτέλεσμα να κληθεί μία διοίκηση διορισμένη από το πρωτοδικείο να διαπραγματευτεί την ΣΣΕ.

Και ενώ οι διαπραγματεύσεις έπρεπε ήδη να έχουν ξεκινήσει από το τέλος του 2019, φτάσαμε στο και πέντε, να υπογραφεί μία σύμβαση η οποία ακόμη, άγνωστο για ποιο λόγο, δεν είναι σε γνώση των εργαζομένων, και με την μέθοδο των διαρροών να γίνεται αντιληπτό πως δεν έχει τίποτα παραπάνω από την αρχική πρόταση της διοίκησης στις αρχές της διαπραγμάτευσης ( Απρίλιος - Μάιος 2022) ενώ οι υποσχόμενες αυξήσεις στον μισθό λόγω παλαιότητας και η εν μέρει άρση της αδικίας που υφίστανται οι νεοπροσληφθέντες, παραπέμπονται σε non paper εκτός συμβάσεως, με υποσχετική νομοθετικής ρύθμισης, με το πολιτικό τοπίο να "μυρίζει" εκλογές, γεγονός που δημιουργεί ανασφάλεια σε ότι αφορά τα χρονικά περιθώρια ώστε να έρθει μία τέτοια ρύθμιση.

• Ο νόμος Χατζηδάκη καθώς και η είσοδος των ΚΤΕΛ στις αστικές συγκοινωνίες Αττικής, πέρασαν αναίμακτα και είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα στην περίπτωση των ΚΤΕΛ, όπου όχι μόνο δεν υπήρξε καμία αντίδραση, αλλά ακόμα και οι απεργίες της ΟΣΜΕ για αυτό το θέμα, έτυχαν σφοδρής επίθεσης από τις ηγεσίες των σωματείων έως και του σημείου του μποϊκοτάζ.

• Η κόντρα συγκεκριμένων συνδικαλιστών της ΟΣΥ με την ομοσπονδία, πέρα από την συνειδητή οικονομική ασυνέπεια, κορυφώθηκε με την μη συμμετοχή των εκπροσώπων του ΣΕΟ στο πρόσφατο συνέδριο, καθώς η θητεία τους είχε λήξει και δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν πως η μη διεξαγωγή αρχαιρεσιών εμπρόθεσμα στο σωματείο εξυπηρετούσε εσκεμμένα την συγκεκριμένη εξέλιξη.

Αυτό απορρέει από συζητήσεις που ήδη γίνονται για δημιουργία "εσωτερικής" ομοσπονδίας στις αστικές συγκοινωνίες και μετά την απροκάλυπτη σύσταση του διευθύνοντα περί τούτου, επιβεβαιωμένα τουλάχιστον σε εκπροσώπους του ΔΣ της Ε. Ε. ΗΛΠΑΠ, έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις και προβληματισμό για το κατά πόσο τα πρωτοβάθμια σωματεία χειραγωγούνται πλέον φανερά από την εργοδοσία.

Ήδη η πρώτη αντίδραση διατυπώθηκε από την παράταξη "Πρωτοβουλία Οδηγών ΗΛΠΑΠ"  ενώ οι εργαζόμενοι απαιτούν από όλους τους φορείς να πάρουν θέση.

Παραθέτουμε το κείμενο καθώς και την ίδια ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας:

"Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, η Πρωτοβουλία Οδηγών ΗΛΠΑΠ από την πρώτη στιγμή που συστάθηκε ως παράταξη, έθεσε συνδικαλιστικά, αγωνιστικό πρόσημο, όπως οφείλει να κάνει ο κάθε εργαζόμενος και ο καθένας εκπρόσωπός του.

Ουδέποτε μειώσαμε ταχύτητα, ανάλογα με το αν είχαμε εκπροσώπηση στα συνδικαλιστικά όργανα ή όχι.

Πάντα υποστηρίξαμε την όποια συνδικαλιστική δράση είχε ως στόχο το δίκιο των εργαζομένων και πάντα σταθήκαμε απέναντι σε όσους προσπαθούν να εξυπηρετήσουν ίδια συμφέροντα ή δυστυχώς, και αθέμιτα συμφέροντα της εργοδοσίας.

Η συμμετοχή μας στην ΟΣΜΕ, για τρίτη θητεία, προσθέτει μεγάλες ευθύνες, που είμαστε έτοιμοι να σηκώσουμε και έρχεται να σταθεί φραγμός απέναντι σε αυτούς που επιχειρούν τον ευτελισμό των σωματείων της ΟΣΥ, υπακούοντας στα κελεύσματα της διοίκησης για "εσωτερική" ομοσπονδία των αστικών συγκοινωνιών.

Η ΟΣΜΕ έχει σταθεί μπροστάρης στις διεκδικήσεις μας και πάντα ήταν δίπλα σε κάθε εργαζόμενο σε οποιαδήποτε διένεξη είχε με τους εργοδότες.

Αντίθετα έχουμε να δούμε συνδικαλιστή του ΣΕΟ στο ΣΕΠΕ κάτι χρόνια και αν με παράνομες τακτικές (ορέγονται) να αφαιρέσουν αυτήν την ουσιαστική υπεράσπιση από τους εργαζόμενους, φανταστείτε τι θα γίνει και με τις διεκδικήσεις του χώρου μας.

Κατηγορηθήκαμε πως επιδιώκουμε την ΕΘΕΛοποίηση του ΗΛΠΑΠ.

Εμείς απαντάμε στην πράξη και αφήνουμε την λάσπη σε αυτούς που σύρονται ως χειροκροτητές των πεπραγμένων του ΣΕΟ.

Συνεχίζουμε αταλάντευτα"

    

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Συγνώμη, κύριε υπουργέ....

 Από τις 06 Αυγούστου είχε δωθεί το νομοσχέδιο, που χθες έγινε νόμος,  στους φορείς για διαβούλευση.

Όσο τυπικός, όσο διαδικαστικός, όσο στημένος και αν ακούγεται πλέον, ο όρος περί δημόσιου διαλόγου, αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για αυτούς που στηρίζονται σε νομικές "παρερμηνείες" και ορίζουν τον εαυτό τους ως τον απόλυτο και μοναδικό εκπρόσωπο του προσωπικού μιας εταιρείας που αριθμεί υπερδιπλάσιους εργαζόμενους, από αυτούς που οι συγκεκριμένοι, τυπικά, εκπροσωπούν.

Καμία λοιπόν, πρόταση επί του νομοσχεδίου δεν μάθαμε πως έγινε από το, ελέω πρωτοδικείου, σωματείο, ενώ και η συμμετοχή στην απεργία χρειάστηκε την πρωτοβουλία - κάλυψη του ΕΚΑ, καθώς η αδιαφορία που υπερβαίνει την ανικανότητα τους, δεν τους άφησε να οργανώσουν καμίας είδους παρέμβαση στα διαμειβόμενα για το μέλλον μας.

Είπε σήμερα, ο υπουργός πως ΣΣ έχουν υπογραφεί με όλους.

Εάν δεν έχουμε υπογράψει, που είναι το δελτίο τύπου, το οποίο διαψεύδει τον υπουργό;

Εάν έχουμε, τότε γιατί η διοίκηση συμμετέχει στην κωλυσιεργία της ανάρτησής της;

Γιατί, ο καθένας μας, να μην υποθέσει πως η καθυστέρηση στην υλοποίηση της δικής μας, δεν αποτελεί ένα προεκλογικό τέχνασμα για τους επαγγελματίες του συνδικαλισμού;

Δεν μπορεί βέβαια, να ζητάς από την διοίκηση να ακολουθήσει το πνεύμα του νόμου, και να καλέσει σε διαβούλευση και τους εκπροσώπους των υπολοίπων εργαζόμενων, καθώς είναι ξεκάθαρο πως η φιλοσοφία της δεν έχει πρώτο στόχο την ορθή λειτουργία της εταιρείας, αλλά την πιστή εφαρμογή των κυβερνητικών αποφάσεων.

Είναι προφανές πως το παζάρι, θυμίζει τα δάνεια των πρώτων χρόνων της επανάστασης, όπου η Ελλάδα ποτέ δεν πήρε μία λίρα, αλλά βρέθηκε να χρωστά ακόμα ως και σήμερα, ενώ οι διαπραγματευτές των δανείων ήταν οι μόνοι που κέρδισαν μαζί με τους δανειστές, εξ ου και σήμερον, η συγνώμη για την απεργία, όπως λέει πάλι ο υπουργός.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

ΕΝΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΗΛΠΑΠ: Στάσεις εργασίας στις 18/11/2021, πρωί - βράδυ

Το Δ/Σ της Ένωσης Εργαζομένων ΗΛΠΑΠ αποφάσισε ομόφωνα να πραγματοποιήσει στάσεις εργασίας στις 18/11/202, πρωί - βράδυ, έναρξη βάρδιας ως 9:00 και από 21:00 ως λήξη βάρδιας.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Το πόρισμα Πατούλη για το ναυάγιο του Α1

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, το πόρισμα της περιφέρειας Αττικής για το ναυάγιο του λεωφορείου της ΟΣΥ, στην γέφυρα του "Σταύρος Νιάρχος" είναι έτοιμο και θα δωθεί μέσα στις επόμενες ημέρες στον εισαγγελέα.

Όπως αναφέρουν οι πηγές μας, ευθύνες επιρρίπτονται τόσο στον οδηγό, όσο και στην εταιρεία, αλλά και στην ωκεανογραφική υπηρεσία και το λιμενικό.

Το λιμενικό Βούλας, κακώς έδωσε άδεια απόπλου στο σκάφος, καθώς οι καιρικές συνθήκες ήταν εμφανώς δυσμενείς, και υπερεκτίμησε την αξιοπλοΐα του.

Η εταιρεία δεν είχε φροντίσει να υπάρχουν σωστικές λέμβοι, ούτε καν ατομικά σωσίβια για τους επιβαίνοντες, ενώ δεν είχε αξιολογήσει επί μακρόν τον οδηγό, όπως ορίζουν οι αναγνωρισμένοι νηογνώμονες.

Η ωκεανογραφική υπηρεσία, παρά την βοήθεια που έχει τα τελευταία χρόνια από τους γείτονες μέσω του Oruc Reis, δεν είχε χαρτογραφήσει τον ύφαλο πάνω στον οποίο προσάραξε το λεωφορείο.

Ο οδηγός δεν εκτόξευσε, ως ώφειλε, φωτοβολίδες, με αποτέλεσμα τα δύο ελικόπτερα που σήκωσε η περιφέρεια, να δυσκολευτούν να εντοπίσουν το ναυάγιο.

Σημειωτέον, ότι δεν λειτουργούσε και το σύστημα GPS του σκάφους που είναι ενσωματωμένο πάνω στην τηλεματική του.

Τονίζεται ότι οι φιλότιμες προσπάθειες του κου περιφεριάρχου να κλείσει με τούβλα από ευρώ την καταβόθρα του διαύλου, ώστε να ανέβει η στάθμη των υδάτων και να αποκολληθεί το λεωφορείο,δεν απέδωσαν διότι πρώτον τελείωσαν τα λεφτά και δεύτερον το εκτόπισμα του κύτους ήταν αρκετά μεγάλο και παρά τις προσπάθειες του ρυμουλκού, χρειάστηκαν 30 ώρες για την ρυμούλκηση του και την απόδοση του διαύλου στην ναυσιπλοΐα.

Το πόρισμα το συνέταξαν οι γνωστοί για την επάρκεια τους εμπειρογνώμονες της περιφέρειας και θα αποσταλεί άμεσα στην δικαιοσύνη, η οποία σύμφωνα με πληροφορίες του δικαστικού ρεπορτάζ, θα ερευνήσει και τυχόν ευθύνες ιερέα παρακείμενου ναού, ο οποίος την προηγούμενη μέρα πραγματοποίησε λιτανεία με τους πιστούς για την παρατεταμένη ανομβρία που πλήττει την Αττική λόγω της κλιματικής αλλαγής, χωρίς ωστόσο να ενημερώσει την ΕΜΥ.

Ρεπορτάζ: Πίκος Απίκος

 

Συνεχίστε την Ανάγνωση

ΟΣΥ Α.Ε.: Εταιρεία χωρίς οδηγούς...

Ποιος μπορεί να φανταστεί μια εταιρεία αστικών συγκοινωνιών, χωρίς οδηγούς αστικών λεωφορείων; Μην βιαστείτε να πείτε κανείς.

Ήδη προχωρήσαμε σε εταιρεία χωρίς λεωφορεία με την μέθοδο leasing και με το πρόσφατο σοκ που δήθεν υπέστησαν μερικοί βλέποντας τις εξελίξεις στην e-food, δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε και εταιρεία χωρίς οδηγούς.

Πως εξηγείται η μοναδική ειδικότητα στην ΟΣΥ  που υφίσταται αφαίμαξη δυναμικού να είναι αυτή των "μαχίμων" οδηγών, προς αναπλήρωση είτε δευτερευουσών, όχι πάντως αχρείαστων, αναγκών της εταιρείας,  είτε την αποδέσμευσή τους και μετάταξη - απόσπαση σε ξένες προς το συγκοινωνιακό έργο υπηρεσίες του δημοσίου τομέα;

Οι πιέσεις που ασκούν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να φύγουν από το τιμόνι είναι μεγάλες, και ακούγεται απόλυτα λογικό αφού ούτε οι απολαβές τους αντικατοπτρίζουν την βαρύτητα της θέσης τους, ούτε η αντιμετώπιση της εταιρείας απέναντί τους προσήκει με την αξιοπρέπεια που οφείλεται και μάλιστα προβλέπεται από τον κανονισμό προσωπικού της.

Ο οδηγός είναι η φυσική παρουσία της ΟΣΥ στους πολίτες και αναπόφευκτα δέχεται τα παράπονα, τις διαμαρτυρίες, ακόμα και τις ύβρεις ή και προπηλακισμούς από το επιβατικό κοινό. 

Εργάζεται σε ένα περιβάλλον, που η παντελής έλλειψη αστυνόμευσης από πλευράς της πολιτείας τον φέρνει αρκετές φορές στα όρια του, δημιουργώντάς του έντονο στρες και ανασφάλεια.

Τα οχήματα, μετά από τόσα χρόνια, κάνουν την οδήγηση πέραν του φυσιολογικού κουραστική και ορισμένες φορές επικίνδυνη.

Η εταιρεία αντί να κατανοήσει το πρόβλημα και να εξετάσει με σοβαρότητα τις εργασιακές συνθήκες, τιμωρεί με ένα απλό τηλεφώνημα χωρίς διακρίβωση των πραγματικών περιστατικών, θεωρεί εκ προοιμίου τον οδηγό απατεώνα, λαμόγιο κατά το κοινώς, τον απαξιώνει και κάνει ότι μπορεί ώστε η δουλειά του να γίνει βάσανο  ακόμα και από άποψη ωραρίου - βαρδιών, δεν απέχει εξάλλου πολύ η εμμονή της στις καλοκαιρινές κατσαρές.

Αντιθέτως, μην μπορώντας να αποκοπεί από την πολιτική της εξάρτηση, είναι πρόθυμη να εξυπηρετήσει κάθε αίτημα φυγής από την μάχη. 

Θέσεις που θα έπρεπε να καλύπτονται από συναδέλφους που αντιμετωπίζουν θέματα υγείας ή ακόμα και οικογενειακά προβλήματα, μοιράζονται αφειδώς και άνευ ουσιαστικών κριτηρίων σε άτομα που πλέον έχουν αγανακτήσει με την "καβαλίκα" και είναι διατιθέμενα να εξαργυρώσουν την ψήφο τους για να κατέβουν.

Στερούνται έτσι αυτής της δυνατότητας πολύ πιο σοβαρές περιπτώσεις και μάλιστα πολλοί αισθάνονται άσχημα να κάνουν μια αίτηση, έστω και προσωρινής εσωτερικής μετάθεσης, φοβούμενοι την καχυποψία των υπολοίπων. 

Τα σωματεία, ως εκφραστές της συναδελφικής αλληλεγγύης, πρέπει να έχουν λόγο στα κριτήρια των εσωτερικών μετακινήσεων, ώστε αυτή η αλληλεγγύη να διασφαλίζεται στο έπακρον. 

Δυστυχώς δεν έχουν συνειδητοποιήσει τον ρόλο τους και επιτρέπουν σε μεμονωμένους συνδικαλιστές να κινούνται σε θολά νερά εις βάρος του συνόλου των εργαζομένων.

Για όσους δεν τους αφορά, εύχομαι μόνιμη υγεία και γρήγορη συνταξιοδότηση.

Οι υπόλοιποι ας σκεφτούν τι θα γίνει αν αντιμετωπίσουν κάποιο θέμα υγείας ή ας ετοιμάσουν με τον λογιστή τους τα μπλοκάκια τους. 

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Συνδικαλισμός: Ιδού πεδίον δόξης..

Έρχονται αλλαγές στα εργασιακά, όπου πλέον ένας εργαζόμενος θα αποτελεί αυθύπαρκτα το έτερον μέλος του διαλόγου, σε έναν κόσμο που το κράτος υπάρχει για να επιβάλλει νόμους κατ' επιταγήν και όχι δικαιοσύνη.

Ο κρατικός παρεμβατισμός αφορίζεται από όλα τα μισθοφορικά think tanks, αφήνοντας τον κάθε αδύναμο στον λάκκο των λεόντων, τον οποίο τώρα τον ονομάζουν ελεύθερη αγορά.

Στηριζόμενοι στο, απόλυτα φυσιολογικό, πως ο καθένας μας τρέχει για τον επιούσιο αναλώνοντας μάλιστα όλες του τις δυνάμεις γι αυτό, και έχοντας μετατρέψει τον συνδικαλισμό σε εσώρουχο για τα οπίσθια της εξουσίας, δεν τους είναι δύσκολο να ελέγξουν τον μηχανισμό της κοινωνικής διαιτησίας και να αυθαιρετούν ανήθικα μεν, νόμιμα δε.

Σε μία κρατική επιχείρηση, υπάρχουν πλέον εργαζόμενοι δύο ταχυτήτων και οι συνδικαλιστικοί της φορείς, που δεν είναι και λίγοι, όχι απλώς το δέχονται, αλλά συγχαίρονται των εργοδοτικών - κρατικών τακτικών.

Προσεγγίζουν τους νέους εργαζόμενους, προσπαθώντας να τους πείσουν πως έτσι λέει ο νόμος, άρα δεν γίνεται τίποτα, και πως οι ίδιοι θα είναι δίπλα τους στις υπόλοιπες καθημερινές δυσκολίες.

Δεν τους λένε ότι πρέπει να αγωνιστούμε για Σ.Ε που να αναγνωρίζει την προϋπηρεσία τους, προδικάζοντας για το μέλλον πως οι κινητοποιήσεις δεν έχουν νόημα, και κυρίως δεν αναφέρουν πως οι καθημερινές δυσκολίες τους είναι ασύμμετρο δημιούργημα των συνδικαλιστών, ώστε να έχουν πελάτες - ψηφοφόρους.

Για ότι ακολουθήσει στα εργασιακά κανείς πλέον δεν έχει άλλοθι.

 Ο καθένας πρέπει να επιλέξει το τέρας που θα τον φάει ή το σπαθί που θα κρατήσει.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Ανυπαίτιο κώλυμα.

                                            

16 Φεβρουαρίου, χιονίζει, καταστροφή, πρωτόγνωρα πράγματα. Οι Αθηναίοι δεν έχουν ξαναδεί χιόνια, ο κρατικός μηχανισμός τρελαίνεται. Εργαζόμενοι σε απόγνωση, υπεύθυνοι σε καθεστώς φόβου. Μια χαρά είμαστε διευθυντάδες, και δεν είμαστε και λίγοι, ήταν ανάγκη να χιονίσει; Α ρε Μητσοτάκη γκαντέμη.

Προσήλθαν οι εργαζόμενοι στα αμαξοστάσια, δηλώνοντας το παρόν και, δεν εξετάζω το πως, ανέλαβαν υπηρεσία και έβγαλαν τα λεωφορεία στους δρόμους. Κάτι δεν λειτούργησε και η ξαφνική χιονόπτωση ανάγκασε τους υπεύθυνους να δώσουν εντολή για άμεση επιστροφή των οχημάτων. Όλα κατανοητά και αποδεκτά. Μετά;

Οι εργαζόμενοι δεν ενημερώνονταν υπεύθυνα για τον αν έπρεπε να αποχωρήσουν ή να παραμείνουν σε ετοιμότητα. Αυτοί που ακόμα δεν είχαν προσέλθει δεν πήραν οδηγίες ώστε να μην έρθουν. Εντάξει, δεν είμαστε και μετεωρολογικός σταθμός, εταιρεία συγκοινωνιών είμαστε.

 Οι ενστάσεις δεν αφορούν τις μετεωρολογικές γνώσεις, αλλά το αν είμαστε εταιρεία. Δεν υπήρξε καμία διοικητική μέριμνα ή έστω ανθρώπινο ενδιαφέρον για το πως θα αποχωρήσουν πλέον οι εργαζόμενοι. Αντ' αυτού είδαν στην εικόνα εργασίας τους ότι απουσίαζαν ανυπαιτίως κωλυόμενοι.

Προφανώς δείχνει τον τρόπο με τον οποίο η εταιρεία αντιμετωπίζει την ίδια της την υπόσταση, η οποία είναι οι απλοί εργαζόμενοι.
Απλώς δεν υπάρχουν.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Εκθέτει η ΜΗΔΕΙΑ την Ο.Σ.Υ ;

 

Το πρόσφατο αλαλούμ που έγινε με την απόφαση να βγουν τα λεωφορεία της ΟΣΥ, για εργασία και την ανάκλησή της εντός ημιώρου, καθώς και με την διαχείριση περιστατικού ύποπτου κρούσματος covid, στο οποίο δεν ακολουθήθηκε κανένα πρωτόκολλο, αλλά ευτυχώς η τύχη και το ευτύχημα να υπάρχουν νοήμονες άνθρωποι σε καίριες θέσεις δεν επέτρεψαν να συμβεί κάτι χειρότερο, δείχνουν ότι η οργάνωση της εταιρείας σε ότι αφορά ένα λειτουργικό και ευέλικτο οργανόγραμμα πάσχει ανεπίτρεπτα.

Μια εταιρεία του μεγέθους της ΟΣΥ, προφανώς δεν αρκεί να έχει καταρτήσει σχέδια διαχείρισης κρίσεων (ελπίζω πως έχει), αλλά πρέπει να έχει και την αμεσότητα και συνάμα ετοιμότητα εφαρμογής τους.

Στο περιστατικό του κορονοϊού δεν υπήρξε "μονοπρόσωπος" συντονισμός, βάσει σχεδίου, στην διαχείριση του και ευτυχώς που οι επιμέρους προληπτικές ενέργειες από ίδια πρωτοβουλία ορισμένων στελεχών, και οι ορθές πολιτικές αντιμετώπισης, υπό το πρίσμα της κοινής λογικής, κάποιων άλλων, δεν επέτρεψαν να συμβεί κάτι χειρότερο.

Αυτό δείχνει ότι υπάρχουν αξιόλογα άτομα στην εταιρεία και καλό θα ήταν κάποιοι να ακούν τις προτάσεις τους και να μην απαξιώνουν εν γένει τo ανθρώπινο δυναμικό της.

Σε ότι αφορά την απόφαση για λειτουργία ή όχι της συγκοινωνίας τις ημέρες της  "Μήδειας", προφανώς το πρόβλημα κατ εμέ δεν έγκειται στην προσωποποίηση της απόφασης και εν τέλει της ευθύνης, αλλά στην επικοινωνία και τους θεωρητικά υπάρχοντες διαύλους της με τον κρατικό μηχανισμό. Δεν γνωρίζω που υπήρξε πρόβλημα στην ενημέρωση για την επιδείνωση των καιρικών φαινομένων, αν όμως η ευθύνη δεν αφορά την εταιρεία , καλό θα ήταν να γίνει γνωστό , τουλάχιστον στους υπαλλήλους της.

Η ΟΣΥ ενδεχομένως θα έπρεπε να έχει σε ετοιμότητα ένα μηχανισμό διαχείρισης γι'αυτό που ακολούθησε και συντονισμένα και πάνω απ'όλα με ψυχραιμία, να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν τόσο για την επιστροφή των οχημάτων στα αμαξοστάσια αλλά και των εργαζομένων της, στις οικίες τους.

Οι κατ ιδίαν συνομιλίες μου με διάφορα στελέχη δείχνουν ότι υπάρχει αρκετό αξιοποιήσιμο δυναμικό. Ελπίζω να υπάρξει και βούληση, ώστε η εταιρεία να αποκτήσει σιγά σιγά προσωπικότητα.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Όταν η φιλοσοφία του υπουργού συναντά την ψυχολογία του στελέχους.

 

Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η ΟΣΥ ΑΕ, φαίνεται από την ευθυνοφοβία που υπάρχει σε κάθε αλλαγή που θα μπορούσε να γίνει και ενδεχομένως θα προκαλούσε τα παράπονα ορισμένων.

Το ότι κάποιος παραπονιέται γιατί η στάση δεν είναι κάτω από το σπίτι του ή γιατί οι χρονοαποστάσεις των δρομολογίων είναι κάθε τέταρτο ενώ κατά την γνώμη του θα έπρεπε να είναι στο δεκάλεπτο, δεν σημαίνει πως έχει και δίκιο.

Σε ότι αφορά τις χρονοαποστάσεις, δεδομένου των ελλείψεων σε οδηγούς (και όχι σε προσωπικό) τα όποια παράπονα δεν φαίνεται απασχολούν τους υπευθύνους, καθώς απαντούν με τη φράση κλισέ, δεν έχουμε κόσμο.

Εάν όμως επρόκειτο να πάρουν απόφαση για κατάργηση μίας στάσης, τότε άπαντες θα προέβαλαν την άρνησή τους, αφού αυτό θα έφερνε ενστάσεις, τις οποίες καμία διάθεση δεν θα είχαν να τις αποδομήσουν ή  και να αντικρούσουν τις άνωθεν πιέσεις.

Λέω διάθεση, και όχι ικανότητα επειδή θεωρώ πως αυτή υπάρχει.

Αυτό που δεν υπάρχει είναι η φιλοσοφία της ανάληψης ευθύνης, εφόσον με κάθε αλλαγή στην κυβέρνηση, αυτοί που χαράσσουν σήμερα την όποια αλλαγή για το καλό της συγκοινωνίας, θα βρεθούν κάπου αλλού παροπλισμένοι, παρακολουθώντας τις προσπάθειες τους να μηδενίζονται.

Η στάση επί της Πανεπιστήμιου και της πλατείας Ομονοίας, δημιουργεί κυκλοφοριακή συμφόρηση, χωρίς κατά την γνώμη μου να υπάρχει αναντίρρητος λόγος.

Οι επιβάτες κατά κανόνα πάνε όπου υπάρχει στάση και δεν φυτρώνουν έξω από την Εθνική τράπεζα.

Υπάρχουν γραμμές που δεν την κάνουν, και δεν ξέρω γιατί παράδειγμα αυτός που θέλει να πάρει το 608 πρέπει να πάει στο Ρεξ ή στην πλατεία Λαυρίου, ενώ αυτός που θέλει το 057 μπορεί να πάει και στο Ρεξ και στο Εθνικό θέατρο αλλά και στην Ομόνοια.

Η μείωση της κίνησης, που επιδρά και στις Πανεπιστημίου, Πατησίων, θα σήμαινε αύξηση του μ.ο. στην ταχύτητα πλήθους γραμμών με τελικό ωφελούμενο τον ίδιο τον επιβάτη.

Αν κάποιος επικαλεστεί ότι η στάση χρειάζεται, δεν υποψιάζομαι για ποιους λόγους, και πως η μεταφορά της δεν είναι ευθυνοφοβία, θα του αντιτείνω μεγάλο αριθμό στάσεων που απέχουν μεταξύ τους λιγότερο από 100 μέτρα χωρίς να υπάρχει χρησιμότητα για μετεπιβίβαση, ενώ υπάρχουν στάσεις που απέχουν πάνω από 800 μέτρα αν και υπάρχει χώρος για ίδρυση νέας στο ενδιάμεσο.

( Χαλάνδρι: ΠΛ.ΦΛΥΑΣ-ΘΗΣΕΩΣ- ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ εντός 150 μέτρων το πολύ.

Καλλιθέα: ΙΖΟΛΑ-ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ σε απόσταση που πλησιάζει το χιλ/τρο.)

Τα παραδείγματα δεν είναι τα μόνα, και δείχνουν την παντελή έλλειψη πολιτικής στην ίδρυση στάσεων. Όλοι προτιμούν οι επιβάτες να τσακώνονται με τους οδηγούς και αυτοί απλώς να εγκαλούν, χωρίς να δίνουν λύσεις. Κανείς δεν τους ελέγχει για την αποδοτικότητα του σχεδιασμού, ούτε και οι ίδιοι δείχνουν διατεθειμένοι να ασχοληθούν ουσιαστικά.

Είδαμε εγκατάσταση τουρνικέ εντός των λεωφορείων και κατόπιν το ξήλωμα τους, όπως και την εγκατάσταση συστημάτων τηλεματικής και ηλεκτρονικού εισιτηρίου σε οχήματα που πάραυτα αποσύρθηκαν, χωρίς κάποιος να εγκαλείται, ενώ σε αντιδιαστολή το κόστος της καμπίνας του οδηγού θεωρήθηκε υψηλό.

Βέβαια αυτές οι αποφάσεις έχουν πρωτίστως την πολιτική κάλυψη, αλλά η χειραγώγηση της εταιρείας από τον εκάστοτε υπουργό δεν αποφέρει ουσιώδη αποτελέσματα για το επιβατικό κοινό. Όλοι καλύπτονται πίσω από την πολιτική ηγεσία, ελπίζοντας στην διατήρηση της θέσης τους.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Προσλήψεις στα λεωφορεία: Τον Απρίλιο και αν.

 

Δυστυχώς, κάποιοι δεν συναισθάνονται την κρισιμότητα των στιγμών και ακόμα μια φορά η παντελής έλλειψη ατομικής ευθύνης δυσχεραίνει τις άοκνες προσπάθειες της ελληνικής πολιτείας να προστατεύσει τον πληθυσμό από την λαίλαπα του κορονοϊού.

Ορισμένοι εξ αυτών, καταγγέλλουν συνεχώς τον τρόπο λειτουργίας των ΚΤΕΛ στις αστικές συγκοινωνίες, παρουσιάζοντας κάποια ψιλοθεματάκια που έχουν τα, ελαφρώς μόνο, σαπισμένα οχήματα, ενώ θεωρούν ότι, άκουσον άκουσον, οι ιδιώτες επιδιώκουν μόνο το κέρδος, αδιαφορώντας για την ασφάλεια των επιβατών και των εργαζομένων.

Δεν έχουν καταλάβει ότι ο μόνος κίνδυνος που υπάρχει είναι ο covid, και πως σε μια χώρα που έχει επανειλημμένως δείξει ότι γνώμονας είναι το κοινό καλό, δεν επιτρέπονται κακεντρεχή σχόλια.

Το πιο εξοργιστικό είναι πως βρέθηκαν Έλληνες πολίτες που αμφισβητούν τους πίνακες κατάταξης της προκήρυξης για την άμεση πρόσληψη προσωπικού στις συγκοινωνίες.

Υπάρχουν μάλιστα  κάποιες υπηρεσίες που επιμένουν να εφαρμόζουν κάποιους αναχρονιστικούς νόμους και εξετάζουν τις εν λόγω ενστάσεις.

Δεν παραδέχονται πως οι επιτροπές δεν αποτελούνται από master chefs και πως το μαγείρεμα δεν είναι το στοιχείο τους.

Μ' αυτά και μ' αυτά, προβλέπεται ο τελικός να γίνει τον Απρίλιο.

Πιθανόν, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, να υπάρξει και guest star έκπληξη, ο γνωστός chef Σωτήρης Κοντιζάς, ώστε το αδιάβλητο να είναι εκ προοιμίου εξασφαλισμένο.

ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Όλα καλά κύριε υπουργέ?

 

Άστραψε και βρόντηξε ο Χρυσοχοΐδης, εξεμάνη  ο Καραμανλής, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων καταδίκασαν και διαμαρτυρήθηκαν εντόνως.

Συνελήφθησαν άμεσα οι δυο αρνητές, Αλγερινοί, σεσημασμένοι και εν τέλει ανήλικοι ημεδαποί που τόλμησαν μια τόσο θρασύδειλη ενέργεια στον χώρο που κινούνται εκατομμύρια άνθρωποι καθημερινά και εργάζονται χιλιάδες.

Η τάξις απεκαταστάθη και ουδείς πλέον θα φοβάται να εργασθεί ή να μετακινηθεί στα ΜΜΜ.

Το γεγονός ήταν πρωτόγνωρο για όλους τους υπεύθυνους, εκτός από τους εργαζόμενους και τους επιβάτες. 

Προπηλακισμοί και πολλές φορές ξυλοδαρμοί οδηγών λεωφορείων, μικροκλοπές από πορτοφολάδες ή και επιθέσεις από περιστασιακές συμμορίες νεαρών σε βάρος επιβατών είναι καθημερινό φαινόμενο και μόνο ειρωνικά σχόλια μπορούν να φέρουν οι δηλώσεις και οι εξαγγελίες των αρμοδίων.

Στο όνομα της ελεύθερης μετακίνησης, τα ΜΜΜ έχουν μετατραπεί σε χώρους ανεξέλεγκτης εισόδου και κυρίως αντικοινωνικής δράσης οποιουδήποτε το αποφασίσει, για οποιοδήποτε λόγο, ακόμα και για την πλάκα του.

Χρήση ναρκωτικών ουσιών, μεταφορά ρυπαρών, υπερβολικά ογκωδών ή πολλές φορές και επικίνδυνων αντικειμένων, θεωρείται απλώς φυσιολογική.

Το πόσο ενδιαφέρονται οι υπεύθυνοι εφάνη από την σπουδή τους να απομονώσουν το κουμπί SOS που είχε τοποθετηθεί μαζί με την τηλεματική, αφού βέβαια πρώτα το πλήρωσαν ώστε να μην ζημιωθεί ο ανάδοχος.

Οι εργαζόμενοι σε καμία περίπτωση δεν έχουν να περιμένουν κάτι από τις επαναλαμβανόμενες κατά καιρούς εξαγγελίες υπηρεσιακών παραγόντων.

Σε ερώτηση κάποτε νέου οδηγού προς έναν μειλίχιο και κυρίως έμπειρο επόπτη κίνησης, για το ποιος θα προστατεύσει τον εργαζόμενο, εδώθη η πιο σοφή και χρήσιμη απάντηση. <<Μην περιμένεις από κανέναν, μόνος σου πρέπει να προστατεύσεις τον εαυτό σου>>  

Συνεχίστε την Ανάγνωση

ΠΙΛΟΤΙΚΗ Ή ΑΛΛΙΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

 Όλα κατανοητά αν το μήνυμα αφορούσε τις γραμμές που εκχωρήθηκαν στα ΚΤΕΛ.

Κατανοητά βέβαια για την ελληνική πραγματικότητα, καθώς δεν μπορεί κάποιος να καταλάβει πως ο "ευέλικτος" ιδιωτικός τομέας, δεν έχει προσαρμοστεί μετά από δύο μήνες σε ένα έτοιμο (;) σύστημα που λειτουργεί (;) εδώ και πέντε σχεδόν χρόνια.

Απ' ότι φαίνεται η πιλοτική λειτουργία της τηλεματικής θα συνεχιστεί μέχρι το πέρας της δωδεκαετούς σύμβασης, αποδεικνύοντας ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει κανένας σεβασμός στα χρήματα των φορολογουμένων.

Ο κρατικοδίαιτος ιδιωτικός τομέας δεν ασχολείται με την όποια αποτελεσματικότητα μπορεί να έχει το έργο του, γνωρίζοντας ότι ποτέ δεν θα δώσει λογαριασμό γι' αυτό.

Οι αγωνίες του έχουν να κάνουν στον τρόπο με τον οποίο θα κατορθώσει να διασφαλίσει μια σύμβαση, έχοντας διαπιστώσει επανειλημμένως πως ούτε ρήτρες υπάρχουν, παρά μόνο στα χαρτιά, ούτε οι εκ του κράτους συμβαλλόμενοι δυσκολεύονται να υπογράψουν, μη φοβούμενοι ποινικές ευθύνες, αφού τα πάντα καλύπτει σ' αυτή τη χώρα ο νόμος περί ευθύνης υπουργών.

Υπουργοί που αντί να ασκούν τα, εκ της πολιτείας και του συντάγματος, καθήκοντα τους, ορίζουν εαυτόν διοικητή κάθε ΔΕΚΟ που εποπτεύουν.

Είτε λοιπόν με διόγκωση του κρατικού τομέα, προς άγραν ψήφων, είτε με διόγκωση των νέων φρούτων που ονομάζονται ΣΔΙΤ, ο Έλληνας πολίτης δεν πρόκειται ποτέ να δει αξιόπιστες υπηρεσίες από την ανηλεή φορολόγησή του

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Γιάννης Κεφαλογιάννης: Πανδημία και Μέσα Μαζικής Μεταφοράς - Τετραγωνίζοντας τον κύκλο

Η επάνοδος στην κανονικότητα με τις υγειονομικές προϋποθέσεις που επέβαλε η πανδημία του κορωνοϊού αποδείχθηκε μια ιδιαίτερη δοκιμασία για τα δημόσια συστήματα μεταφοράς διεθνώς. 

(Γράφει ο υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών Γιάννης Κεφαλογιάννης).

Η ελληνική ιδιαιτερότητα συνίσταται στο ότι η κρίση εκδηλώθηκε αμέσως μετά από μια μεγάλη οικονομική δοκιμασία και επικάθισε σε μια πολυετή από-επένδυση και κακοδιαχείριση υλικών πόρων και ανθρώπινου δυναμικού.

Με αυτό το δεδομένο, η επιβολή του υγειονομικού μέτρου της μείωσης της πληρότητας και της τήρησης συγκεκριμένων φυσικών αποστάσεων επιβαρύνεται περαιτέρω τις οριακές συνθήκες λειτουργίας των δημοσίων συγκοινωνιών. Ακριβώς γιατί τα μέσα και το προσωπικό ήταν ήδη πολύ λιγότερα από όσα χρειάζονται για να διεξαχθεί το συγκοινωνιακό έργο. 

Τον Ιούλιο του 2019, πολύ πριν εμφανιστεί ο κορωνοϊός, η Αθήνα είχε 850 λεωφορεία, ενώ χρειαζόταν 1.500 και η Θεσσαλονίκη είχε 235, ενώ χρειαζόταν 500.

Σε διεθνές επίπεδο, η αντιμετώπιση της κινητικότητας των πολιτών με τα δημόσια ΜΜΜ επικεντρώθηκε σχεδόν αποκλειστικά στη διαχείριση της ζήτησης. 

Οι συγκοινωνιακοί φορείς εφάρμοσαν υγειονομικά πρωτόκολλα που υπέδειξαν οι ειδικοί, εστιάζοντας στην υποχρεωτική χρήση της μάσκας και στις συνεχείς απολυμάνσεις των μέσων μεταφοράς. 

Οι κυβερνήσεις έλαβαν μέτρα για την αποσυμφόρηση της κίνησης στα ΜΜΜ κατά τις ώρες αιχμής, διαφοροποιώντας την ώρα προσέλευσης και αποχώρησης των εργαζόμενων από και προς το χώρο εργασίας. Διευκόλυναν τη χρήση των ιδιωτικών μέσων μεταφοράς και συνέστησαν στους πολίτες να αποφύγουν τις άσκοπες μετακινήσεις.

Η χώρα μας εφάρμοσε με επιτυχία όλα τα παραπάνω μέτρα αλλά δεν έμεινε μόνο εκεί. Με απόφαση του Πρωθυπουργού διαχειρίστηκε και την προσφορά των μέσων έτσι ώστε να κυκλοφορήσει ένας πολύ μεγαλύτερος αριθμός λεωφορείων και συρμών. 

Αυτή την περίοδο υλοποιείται η μεγαλύτερη ενίσχυση των δημόσιων συγκοινωνιών σε μέσα και προσωπικό, που έχει γίνει τα τελευταία 12 χρόνια. Με τη σύμπραξη στο μεταφορικό έργο με τα ΚΤΕΛ, τις προσλήψεις 600 νέων εργαζομένων σε ΟΣΥ και ΣΤΑΣΥ και τη μίσθωση 300 λεωφορείων. 

Σήμερα στην Αθήνα κυκλοφορούν πάνω από 1.150 λεωφορεία, ενώ στη Θεσσαλονίκη έχουμε περισσότερα από 400 οχήματα στον πίνακα των καθημερινών δρομολογίων. 

Ο στόλος των λεωφορείων αυξήθηκε κατά περίπου 30% και 88% αντίστοιχα. Στους πρώτους δύο μήνες του 2021 σχεδιάζουμε να κυκλοφορούν 1.500 λεωφορεία στην Αθήνα και 500 στη Θεσσαλονίκη.

Η αντιπολίτευση ισχυρίζεται ότι η Κυβέρνηση καθυστέρησε. Η αλήθεια είναι ότι μέσα σε τρεις μήνες καταρτίστηκαν, ελέγχθηκαν και υλοποιήθηκαν δημόσιες συμβάσεις εκατομμυρίων ευρώ και ταυτόχρονα, διεκπεραιώθηκαν απαιτητικές γραφειοκρατικές και τεχνικές διαδικασίες για τη θέση σε κυκλοφορία των οχημάτων: από τον εκτελωνισμό, τον τεχνικό έλεγχο και την ταξινόμηση μέχρι την εγκατάσταση τηλεματικής και μηχανημάτων ηλεκτρονικού εισιτηρίου. 

Κατανοώ ότι όλοι θα θέλαμε να γίνουν όλα ακόμη πιο γρήγορα. Η Ελλάδα όμως είναι μια δυτικού τύπου δημοκρατία. Και σε μια δημοκρατία η κυβέρνηση υποχρεούται να σέβεται το κράτος δικαίου και να εξηγεί σε ελεγκτικούς μηχανισμούς που δαπανά κάθε ευρώ των φορολογούμενων πολιτών.

Ασκήθηκε κριτική για τις εικόνες συνωστισμού που παρατηρήθηκαν στα μέσα μεταφοράς. Συναισθάνομαι την αγωνία των πολιτών που αναγκάστηκαν να βιώσουν αυτή την κατάσταση. Έστω και ένα λεωφορείο ή ένας συρμός να είναι υπεράριθμος οφείλουμε να βρούμε λύση. 

Η πολιτική ωστόσο, όσο και αν υποτάσσεται στη δύναμη της εικόνας θα πρέπει να ασκείται λαμβάνοντας υπόψη την τεκμηρίωση σε πραγματικά δεδομένα. Τα στοιχεία του ΟΑΣΑ πριν από την επιβολή των περιοριστικών μέτρων με βάση τις επικυρώσεις εισιτηρίων κατά τις ώρες αιχμής, στις 8.45 το πρωί, δείχνουν ότι υπέρβαση της πληρότητας του 65% διαπιστώθηκε στο 4-5% των λεωφορειακών γραμμών. 

Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι έχει συμπεριληφθεί σε αυτό, μέσω αλγόριθμου, και το ποσοστό εισιτήριο διαφυγής, είμαστε πολύ μακριά από την εικόνα ενός γενικευμένου συνωστισμού που η αντιπολίτευση επιθυμεί να διαμορφωθεί.

Τουλάχιστον ατεκμηρίωτη από επιστημονική άποψη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και η κριτική για τον κίνδυνο υπερμετάδοσης του κορωνοϊού στα μέσα μεταφοράς. 

 Οι δειγματοληψίες του ΕΟΔΥ, αλλά και διεθνώς εντοπίζουν τον δείκτη θετικότητας μεταξύ των επιβατών στο 1-1,5%. Τα διεθνή ερευνητικά δεδομένα, δεν επιβεβαιώνουν ότι οι αστικές συγκοινωνίες υπήρξαν εστίες υπερμετάδοσης επισημαίνοντας ότι σε αυτό συμβάλλει ο μικρός χρόνος παραμονής, η υποχρεωτική χρήση της μάσκας και η καθημερινή απολύμανση.

Τα παραπάνω στοιχεία αποτυπώνουν ότι τα μέτρα που λάβαμε όλο το προηγούμενο διάστημα δεν πήγαν χαμένα. 

Η άρση του δεύτερου lockdown θα βρει τους δημόσιους συγκοινωνιακούς φορείς περισσότερο έτοιμους να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της νέας κανονικότητας, αφήνοντας όμως και μια κληρονομιά, σε μέσα και προσωπικό, πολύ μεγαλύτερη από αυτή που παραλάβαμε πριν από 15 μήνες. Μια κληρονομιά, που θα υπάρχει και μετά την πανδημία. 

ΠΗΓΗ

Συνεχίστε την Ανάγνωση