Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016

Στο έλεος συμμοριών γραμμές των Αστικών Συγκοινωνιών - Δρομολόγια τρόμου στη Δυτική Αττική

Σε κάποιο από τα περιστατικά βρέθηκε στο εσωτερικό του οχήματος ακόμη και τσιμεντόλιθος
Καθημερινά οι οδηγοί των Αστικών Συγκοινωνιών έρχονται αντιμέτωποι με πετροπόλεμο, καβγάδες, κλοπές και χρήση ναρκωτικών ουσιών ακόμα και μέσα στα οχήματα, όπου καμιά φορά βγαίνουν και μαχαίρια.

Όσα χρόνια κι αν περάσουν φαίνεται ότι το πρόβλημα με τα «δρομολόγια υψηλού κινδύνου» των αστικών λεωφορείων δεν λύνεται, παρά τις αλλεπάλληλες συσκέψεις με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς. Αντιθέτως οξύνεται, όπως λένε οι οδηγοί των αστικών λεωφορείων που εξυπηρετούν τις περιοχές του Ζεφυρίου, του Μενιδίου, των Άνω Λιοσίων και του Ασπροπύργου.

Πολλοί επιβάτες -κυρίως γυναίκες- αναγκάζονται να στριμώχνονται στο μπροστινό τμήμα του οχήματος, δίπλα στον οδηγό, προκειμένου να αισθανθούν περισσότερο ασφαλείς.

Σπασμένα παράθυρα και παρμπρίζ λεωφορείων από πέτρες είναι σχεδόν καθημερινά φαινόμενα, τα οποία έχουν οδηγήσει συχνά το Συνδικάτο Εργαζομένων στον ΟΑΣΑ να διακόψει με δική του πρωτοβουλία δρομολόγια, προκειμένου να διαφυλάξει την ακεραιότητα οδηγών και επιβατών.

Στις αρχές του μήνα αποφασίστηκε η διακοπή του δρομολογίου 805 Ασπρόπυργος - Νεόκτιστα, καθώς οι επιθέσεις σε λεωφορεία συνεχίζονταν. Πρόκειται για ένα δρομολόγιο το οποίο «μπαινοβγαίνει» στο πρόγραμμα, καθώς οι οδηγοί, όπως επισημαίνει ο αντιπρόεδρος του Συνδικάτου Εργαζομένων, Φώτης Νικολακόπουλος, «φοβούνται καθημερινά μήπως πέσουν θύματα βανδαλισμών και βιαιοπραγιών, ενώ έχουν και την ευθύνη τόσων επιβατών».
Τα αρθρωτά λεωφορεία δέχονταν τις περισσότερες επιθέσεις, γι’ αυτό και σταδιακά αποφασίστηκε να μην εξυπηρετούν τα συγκεκριμένα δρομολόγια.
Με συνοδεία περιπολικού 
Πριν από λίγες ημέρες η γραμμή αποφασίστηκε από την ΟΣΥ (Οδικές Συγκοινωνίες) να επαναδρομολογηθεί. Ωστόσο κανείς δεν ξέρει για πόσο. Κι αυτό γιατί τα προβλήματα στο συγκεκριμένο δρομολόγιο είναι γνωστά εδώ και χρόνια. 

Περίπου μία τριετία πριν είχε ζητηθεί η συνδρομή της Αστυνομίας εξαιτίας των αλλεπάλληλων κρουσμάτων βίας, με αποτέλεσμα για ένα διάστημα τα δρομολόγια να πραγματοποιούνται με τη συνοδεία περιπολικού. Αυτή η δυνατότητα δεν δίνεται πάντα όμως. 

Έτσι στη συνέχεια εφαρμόστηκε η διακοπή μέρους του δρομολογίου μετά τις 7.30 το βράδυ. Ωστόσο και αυτό δημιουργούσε μεγάλο πρόβλημα στους κατοίκους, πολλοί από τους οποίους έπρεπε να διανύουν απόσταση ακόμα και πέντε χιλιομέτρων για να φτάσουν στον προορισμό τους.

Το συγκεκριμένο όμως δεν είναι το μοναδικό «δρομολόγιο τρόμου», καθώς κρούσματα παραβατικότητας συμβαίνουν συχνά και στις γραμμές 735 (Ζεφύρι), Γ9, Α10, Β10 (Μενίδι) Β12 (Α. Λιόσια) και σπανιότερα στις δύο γραμμές του Καματερού και στις δύο της Αγίας Βαρβάρας. Σχεδόν κάθε οδηγός έχει να διηγηθεί τουλάχιστον ένα τέτοιο συμβάν, ενώ συχνές είναι και οι καταγγελίες στην Αστυνομία.

Δεν είναι λίγα τα κρούσματα λιθοβολισμών στα λεωφορεία ή ακόμα και ξυλοδαρμού οδηγών που έχουν καταγραφεί. Σε μία περίπτωση, μάλιστα, αντικείμενο που πετάχτηκε και μπήκε στο λεωφορείο από ανοιχτό παράθυρο του οχήματος τραυμάτισε σοβαρά επιβάτη στο κεφάλι, τονίζει ο κ. Νικολακόπουλος, προσθέτοντας ότι μετά τη δύση του ηλίου η γραμμή 735 αλλάζει διαδρομή προκειμένου να μην περνά από προβληματικά σημεία.
Άγγελος Αλιφιεράκης: «Δεν πρέπει να συμβάλουμε στο να γκετοποιηθούν αυτές οι περιοχές»
«Το βράδυ στις περιοχές που εξυπηρετούνται από το αμαξοστάσιο των Άνω Λιοσίων τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Επικρατεί τρόμος. Συνάδελφος είχε δεχτεί επίθεση ενώ έκανε δρομολόγιο. Τον έπιασαν από τον λαιμό και του έκλεψαν μέχρι και τον σταυρό που φορούσε. 

Το καλοκαίρι χτύπησαν και το δικό μου λεωφορείο. Στην αρχή δεν κατάλαβα αν ήταν πέτρες ή αεροβόλο. Είπα σε έναν ηλικιωμένο που καθόταν δίπλα στο τζάμι που έσπασε να καλέσουμε την Αστυνομία και αυτός με παρακάλεσε να μην το κάνω. Ήταν μόνιμος κάτοικος της περιοχής και δεν ήθελε να μπλέξει», θυμάται ο Παναγιώτης Θεοχαράκης, οδηγός στη γραμμή Β12 των Άνω Λιοσίων.

Οι πέτρες δεν είναι όμως το μοναδικό πρόβλημα, καθώς υπάρχουν φορές που βγαίνουν και... μαχαίρια μέσα στα λεωφορεία: «Δύο φορές έχουν χτυπήσει λεωφορείο που οδηγώ με πέτρες. Την τρίτη, σε καβγά μεταξύ τοξικομανών και αλλοδαπών, βγήκαν και μαχαίρια. Σταμάτησα το όχημα και πήγα να δω τι γίνεται, αλλά οι υπόλοιποι επιβάτες τούς είχαν ήδη σταματήσει», λέει ο οδηγός Παναγιώτης Ανδρέου.

Γραμμές - εφιάλτης για τους οδηγούς

«Θα τα πούμε όταν γυρίσεις στο Ζεφύρι» 
Γραμμές προς... αποφυγήν είναι για πολλούς οδηγούς λεωφορείων αυτές που εξυπηρετούν τα συγκεκριμένα προάστια, καθώς δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν ζητήσει να μετακινηθούν παρά το γεγονός ότι μένουν εκεί.

Ο Δημήτρης Γιαννόπουλος, αν και ζει στο Ζεφύρι, ύστερα από δύο χρόνια σε γραμμή της περιοχής ζήτησε αλλαγή: «Προτιμώ να χρειάζομαι μία ώρα για να πάω στην περιοχή που δουλεύω παρά να υφίσταμαι καθημερινά αυτή την κατάσταση. Θυμάμαι ένα βράδυ ομάδα νεαρών Τσιγγάνων άρχισε να παρενοχλεί μια γυναίκα που επέστρεφε από τη δουλειά της. Σηκώθηκα για να κάνω παρατήρηση και ένας από αυτούς μου είπε: "Ξέρω πού μένεις'"». 

Παρόμοια είναι η κατάσταση και στα Άνω Λιόσια. Παλαιότερα, μάλιστα, που την περιοχή την εξυπηρετούσαν αρθρωτά λεωφορεία, συχνά το όχημα ήταν... μοιρασμένο στα δύο. 

Ήταν κοινό μυστικό ότι αν κάποιος ήθελε να γλιτώσει τις φασαρίες καθόταν στον χώρο από τη θέση του οδηγού μέχρι τη μέση του οχήματος: «Τα συγκεκριμένα οχήματα για κάποιον λόγο δέχονταν τις περισσότερες επιθέσεις. Έχει τύχει να σπάσουν δύο μέσα σε ένα βράδυ. Γι' αυτό και κάποια στιγμή οι οδηγοί από το αμαξοστάσιο της Π. Ράλλη, όπου σταθμεύουν, άρχισαν να αρνούνται ο ένας μετά τον άλλο να έρχονται», λέει ο κ. Νικολακόπουλος.
«Ακόμα και μαχαίρια έχουν βγει σε δρομολόγιό μου» αποκαλύπτει ο Παναγιώτης Ανδρέου
Ωστόσο υπάρχουν και αυτοί που επιμένουν να εξυπηρετούν τις περιοχές αυτές παρά τα προβλήματα: «Ζουν εργαζόμενοι εδώ που πρέπει να πάνε στις δουλειές τους, μαθητές που πρέπει να πάνε στο σχολείο. Το να σταματούν τα δρομολόγια των λεωφορείων εξυπηρετεί ορισμένες ομάδες. Αυτό θέλουν κι αυτοί. Να γκετοποιηθεί απόλυτα η περιοχή για να δρουν ανενόχλητοι», λέει ο Άγγελος Αλιφιεράκης. 

Απειλές και εκφοβισμός 
Ο ίδιος λίγο νωρίτερα είχε δεχτεί απειλή από έναν ανήλικο Ρομά που ήταν δεν ήταν δώδεκα χρόνων: «Θα τα πούμε όταν γυρίσεις στο Ζεφύρι», του είπε, επειδή δεν υπάκουσε στην απαίτησή του να σταματήσει το λεωφορείο για να κατεβάσει με το ζόρι συνομήλικό του από το όχημα: «Τέτοια ακούμε κάθε μέρα και δεν ανησυχούμε. Το θέμα είναι μη σε περιμένει στην επιστροφή με καμιά δεκαριά φίλους του και αρχίσει και σου πετάει πέτρες. Αυτό είναι πραγματικά επικίνδυνο όχι μόνο για μας αλλά και για τον κόσμο που μεταφέρουμε», λέει.

Με φόβο μπαίνουν όμως στα λεωφορεία και οι επιβάτες. Η Χριστίνα, η οποία είναι μαθηματικός και δεν θέλει να πει ούτε το επώνυμό της, χρησιμοποιεί συχνά τη γραμμή του Ζεφυρίου: «Πρέπει να μετακινούμαι για μαθήματα. Τις πρώτες φορές είχα φοβηθεί πολύ. Ούτε καν κοιτούσα γύρω μου. Εξακολουθώ να προσέχω και φροντίζω να κάθομαι πάντα κοντά στον οδηγό, ακόμα κι αν πρέπει να στριμωχτώ», λέει.
«Έχουν γίνει δεκάδες συσκέψεις, αλλά το πρόβλημα δεν έχει λυθεί», επισημαίνει ο αντιπρόεδρος του Συνδικάτου Εργαζομένων, Φώτης Νικολακόπουλος
Για τον Βλαδίμηρο Σιμόνοφ, οδηγό στις γραμμές αυτές δώδεκα χρόνια, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι τοξικομανείς και η διακίνηση ναρκωτικών: «Πολλές φορές οι υπόλοιποι επιβάτες με παρακαλάνε να μην τους επιβιβάσω από τις στάσεις γιατί φοβούνται. Δεν έχω όμως δικαίωμα να διαλέξω ποιον θα ανεβάσω στο λεωφορείο και ποιον θα αφήσω. Μου έχει τύχει να καπνίζουν μέσα στο λεωφορείο, ενώ συχνά στο τέλος της βάρδιας μαζεύουμε σύριγγες από το πάτωμα». 

ΜΑΡΙΑ ΛΙΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΧΑΡΗΣ ΓΚΙΚΑΣ