Έρχεται το επίδομα οδηγού

Το να σχετίζεται το "επίδομα οδηγού" με την αύξηση του εισοδήματος του εργαζόμενου, παρά το ό,τι είναι προδήλως αυτονόητο, εντούτοις αν η διεκδίκηση του γίνεται με αυτή την φιλοσοφία, δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο ασύμμετρων διεκδικήσεων.

Η αύξηση του εισοδήματος των εργαζομένων αποτελεί και οφείλει να αποτελεί μόνιμη απαίτηση, χωρίς εξαιρέσεις, με γνώμονα κυρίως τις ανάγκες τους και με σκοπό την δίκαιη κατανομή του παραγόμενου πλούτου.

Το περιβόητο "επίδομα" ανήκει στην κατηγορία των ειδικών επιδομάτων, (όπως πχ της ανθυγιεινής εργασίας), που ζητείται ώστε να διαφοροποιήσει την συγκεκριμένη εργασία του οδηγού αστικών λεωφορείων, να κάνει την θέση πιο θελκτική. 

Μια θέση βέβαια που επιβάλλεται να προστατευθεί με ένα συνολικό πλαίσιο εφαρμοζόμενης πολιτικής απέναντί της, εξαλείφοντας στο μέτρο του δυνατού τα εγγενή αρνητικά της στοιχεία ( πχ κατσαρές, ασταθές ωράριο, μη σταθερά σημεία έναρξης- λήξης βάρδιας, χώροι υγιεινής κλπ), λαμβάνοντας σοβαρά υπόψιν, την φύση της εργασίας και τις διαμορφωμένες οδηγικές καταστάσεις στην πόλη μας όπως και την αρνητική προδιάθεση του επιβατικού κοινού,  σε ότι αφορά το φιλτράρισμα των πειθαρχικών διώξεων.

 Και βέβαια μια πολιτική που πρέπει να είναι αρωγός στους εργαζόμενους παρέχοντας τους ανά πάσα στιγμή την απαραίτητη λειτουργική και διοικητική μέριμνα.

Ναι, έτσι θα μπορούσε να γίνει η θέση του οδηγού ελκυστική και κυρίως να εμπνέει αξιοπρέπεια και σεβασμό.

Ξεκάθαρα, όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν γενναίες αυξήσεις συνολικά μέσα από την ΣΣΕ, και ο οδηγός πρέπει να διαφοροποιηθεί με κάτι παραπάνω.

Όχι γιατί έχει περισσότερες οικονομικές ανάγκες από τους υπόλοιπους εργαζόμενους, αλλά γιατί, κατά τεκμήριο, κάνει μια δουλειά που δεν θέλει κανένας.

Δεν παρακαλάει κανείς να γίνει οδηγός, αντίθετα φτάσαμε στο σημείο να τρέχουμε διαφημιστικές καμπάνιες για κάτι που σε άλλες εποχές θα γινόταν λαϊκό προσκύνημα.

Όσοι είναι ήδη οδηγοί "παρακαλάνε" να γίνουν κάτι άλλο, διοικητικοί, υποστηρικτικό προσωπικό αμαξοστασίων, τεχνίτες, προϊστάμενοι, κάτι άλλο εκτός από οδηγοί.

Ακόμα και κάποιοι "παρακαλάνε" να γίνουν συνδικαλιστές, κανείς δεν τους βάζει με το ζόρι.

Επίδομα οδηγού, λοιπόν, μόνο στους οδηγούς που έχουν βάρδια οδηγού αστικών συγκοινωνιών, και όχι απλώς την ειδικότητα ή έχουν κάποιον "διαπραγματευτή" πιο γατόνι απ' τους άλλους.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Α. Ραυτόπουλος: «Τα τρόλλεϋ αποτελούν περιουσία του ελληνικού λαού...

Τις πρόσφατες ανακοινώσεις της κυβέρνησης περί σταδιακής απόσυρσης των τρόλλεϋ από τους δρόμους της Αθήνας, σχολίασε μέσω του Αθήνα 9,84, ο Απόστολος Ραυτόπουλος, πρόεδρος του Σωματείου Τεχνικών και εργαζομένων Ο.Α.Σ.Α - Ο.ΣΥ.

Αφού έκανε λόγο για  σκοπιμότητα πίσω από την αλλαγή σχεδιασμού του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, εν συνεχεία, συνομιλώντας με τον Γιάννη Λαυράνο, τόνισε:  

«Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να μην κυκλοφορούν τρόλλεϋ στους δρόμους της Αθήνας, θεωρείστε το ως δεδομένο. Ακούγονται πολλά λόγια και κορώνες, άλλωστε αυτή η κυβέρνηση μας έχει συνηθίσει σε τέτοια. Ας μη μας αναγκάσουν να κάνουμε πράγματα που θα ταλαιπωρήσουν το επιβατικό κοινό χωρίς να υπάρχει λόγος».

«Τα τρόλλεϋ αποτελούν περιουσία του ελληνικού λαού»

«Τα τρόλλεϋ, έχουν  μια ιστορία 70 ετών στη χώρα μας. Τον Οκτώβριο του 2024 εκπονήθηκε το νέο στρατηγικό σχέδιο συγκοινωνιών που αναμορφώνει τον συγκοινωνιακό χάρτη της Αττικής. Τόσο ο κ. Σταϊκούρας όσο και ο κ. Οικονόμου,  είχαν δηλώσει ότι  αναζητούν χρηματοδότηση για επιπλέον 700 λεωφορεία και τρόλλεϋ. Όμως, σχεδόν 7 μήνες μετά, ο νέος υπουργός ανακοίνωσε ότι καταργεί τον διαγωνισμό για την αγορά τρόλλεϋ και πως θα αποσυρθούν από τους δρόμους. 

Αυτό δεν μπορεί να γίνει από οποιονδήποτε υπουργό, πολύ περισσότερο από έναν υπουργό της ίδια κυβέρνησης. Τα τρόλλεϋ είναι αμιγώς δημόσια, αποτελούν περιουσία  του ελληνικού λαού. Αν καταργηθούν, θα αντικατασταθούν με ηλεκτρικά οχήματα με leasing. Αυτό σημαίνει ότι χάνουμε ένα τεράστιο κεφάλαιο όχι μόνο από την ιστορία της Αττικής αλλά και από την περιουσία του ελληνικού λαού».

«Ποιος και  γιατί ζήτησε την μελέτη της κατάργησης των τρόλλεϋ;»

«Ως εργαζόμενοι ρωτάμε…ποιος, πότε και γιατί ζήτησε την μελέτη της κατάργησης των τρόλλεϋ; Βάσει του νομοθετικού πλαισίου, πρέπει να τεκμηριώνεται η αναγκαιότητα και η σκοπιμότητα κάθε προμήθειας. 

• Ποιος έχει υπογράψει ένα τέτοιο έγγραφο; 
• Ποιος και με τι εντολή έχει υπογράψει την απαιτούμενη απόφαση ανάληψης υποχρέωσης για την σχετική δέσμευση του προϋπολογισμού; 
• Σε ποιο διαγωνισμό και ποιοι υποψήφιοι ανάδοχοι  υπέβαλαν τις προσφορές τους; 
• Ήταν ανοιχτή πρόσκληση ή απευθείας ανάθεση; 
• Με ποια κριτήρια και με ποια διαδικασία ανακηρύχθηκε ο ανάδοχος  της μελέτης που θα εκπονηθεί για την κατάργηση των τρόλλεϋ; 

Λένε ότι τα καταργούν χωρίς να έχουν στη διάθεσή τους τη μελέτη;».

«Ηλεκτρικά λεωφορεία»

«Σχετικά με τα  ηλεκτρικά λεωφορεία, τις ημέρες του καύσωνα δεν υπήρχε πρόβλημα ως προς τη συχνότητα των δρομολογίων. Ωστόσο, αντέχουν μεν σε κανονικές συνθήκες αλλά όχι σε συνθήκες ψύχους ή παρατεταμένου καύσωνα και η αντοχή τους είναι για δύο και όχι και τρεις βάρδιες».  

ΠΗΓΗ

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Αστικό τοπίο ή αριβισμός;

 

Αστικό τοπίο δεν είναι μόνο ευκάλυπτοι,  ακακίες και νεραντζιές.

Δεν είναι μόνο νεοκλασικά ή μοντέρνα κτήρια, φωτισμένες βιτρίνες, εκθαμβωτικές μαρκίζες, ιδιαίτερες μουσικές ή γεύσεις, όμορφες λαϊκές αγορές.

Δεν είναι μόνο το ξεχωριστό χρώμα των ταξί ή των λεωφορείων, οι γραφικοί μικροπωλητές και τα καλαίσθητα περίπτερα.

Τα δίκτυα και τα παρελκόμενα των υποδομών είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας και αναπόφευκτα συμβάλλουν στην εικόνα μιας πόλης.

Μια εικόνα που οφείλει να προβάλλει με καλαισθησία τα αξιοθέατα,  τους αρχαιολογικούς χώρους,  τα μουσεία,  αλλά και να είναι άκρως λειτουργική.

Στο αστικό της τοπίο υποχρεούται η πόλη να εντάξει και την εύρυθμη λειτουργία της.

Φανοστάτες, στύλοι ΚΟΚ και ενημερωτικών πινακίδων, στάσεις μέσων μαζικής μεταφοράς, κολώνες εναέριων δικτύων μεταφοράς ρεύματος, κεραίες τηλεοράσεων, καλαθάκια αλλά και κάδοι απορριμάτων, αποτελούν βασικά στοιχεία κάθε αστικού τοπίου.

Το δίκτυο των τρόλεϊ στην Αθήνα και τον Πειραιά, το μεγαλύτερο στην Ευρώπη, εξελίχθηκε επί 70 τόσα χρόνια, σε ένα γενικευμένο καθεστώς μη εφαρμογής οποιασδήποτε πολεοδομικής κουλτούρας.

Κατασκευάστηκε σε εποχές που το minimal δεν υπήρχε σαν σκέψη, σε εποχές που κάποιοι για να πουν ότι φύτεψαν ένα δέντρο,  το φύτευαν σε πεζοδρόμιο με μία μόνο πλάκα.

Εντούτοις, παρά την έλλειψη των σημερινών τεχνολογικών δυνατοτήτων,  ο ΗΛΠΑΠ έστησε ένα δίκτυο επιδιώκοντας πάντα να έχει το ελάχιστο αποτύπωμα στην γενικευμένη ακαλαισθησία.

Χρειάστηκε μερικές φορές να "απλώσει" δίκτυο που μετέπειτα δεν το χρησιμοποίησε ή βγάλει σε αχρησία κάποια ενεργά κομμάτια του,  ιδίως κατά την κατασκευή του ΜΕΤΡΟ  και αργότερα κατά την λειτουργία του, λόγω επανασχεδιασμού του συγκοινωνιακού χάρτη.

Αμέσως κίνησε μία προσπάθεια αποξήλωσης του περιττού  δικτύου,  παράλληλα με τον εκσυχρονισμό του ενεργού, ο οποίος θα έφερνε λιγότερα σημεία διακλάδωσης, λιγότερα συστήματα ανάρτησης, λιγότερες κολώνες  και κυρίως περισσότερη ευελιξία και ασφάλεια.

Η ανάπτυξη όμως των συγκοινωνιών δεν ήταν στις μνημονιακές προτεραιότητες.

Ακόμα και η αντικατάσταση στις παλιές κολώνες σταμάτησε, χωρίς κάποιος πολιτικός προϊστάμενος να αναλογίζεται τον κίνδυνο.

Τα τρόλεϊ όμως, όχι μόνο άντεξαν, αλλά συνέχισαν να επιτελούν με απόλυτη ασφάλεια το έργο τους.

Επανδρωτές να σχολάνε μετά το ωράριό τους, ψάχνοντας απεγνωσμένα οδηγούς για να βγάλουν μια παραπάνω βάρδια.

Τεχνίτες να ψάχνουν τρόπο να βγάλουν ένα παραπάνω τρόλεϊ στην κυκλοφορία.

Εναερίτες να τρέχουν συνέχεια κάτω και πάνω στο δίκτυο για να διασφαλίσουν μία παραπάνω ασφαλή διέλευση.

Οδηγοί να στέκουν μέσα στην βροχή προσπαθώντας να επαναφέρουν τις κεραίες στο δίκτυο,  για να κατορθώσουν ένα παραπάνω δρομολόγιο.

Τρόλεϊ να μάχονται επί 25 χρόνια και να μην παραδίδουν τα όπλα ανά δεκαετία όπως κάνουν τα ομόσταυλά τους λεωφορεία.

Προσλήψεις οδηγών, πραγματικές και όχι τράνζιτ για άλλες θέσεις.

Ανανέωση του στόλου.

Εξορθολογισμός του δικτύου.

Τι πιο απλό, για να κάνεις συγκοινωνία;;;

Αντ' αυτών, διακρίνονται επικοινωνιακές πολιτικές που ξεκάθαρα εξυπηρετούν προσωπικές φιλοδοξίες όσων έχουν την ευθύνη να παρέχουν τα κοινωνικά αγαθά στους πολίτες.

Κάποιοι ζήλεψαν την δόξα αυτού που τελείωσε το τραμ, πιστεύοντας ματαίως πως θα έχουν τη ίδια με αυτόν πολιτική εξέλιξη.

Πλην όμως, ουδεμία μελέτη ζήτησαν για την αναγκαιότητα ή όχι του μέσου, για την μεσοπρόσθεμη σχέση κόστους - οφέλους, για τις δυνατότητες αξιοποίησης της εβδομηκονταετούς προίκας, σε υποδομές, τεχνογνωσία και φιλοσοφία.

Παίρνουν μόνο ως αρωγούς στην ματαιοδοξία τους, την αγανάκτηση του επιβατικού κοινού απέναντι σε οτιδήποτε είναι δημόσιο, ελλειπή στοιχεία κόστους, τεχνηέντως ψευδείς αναφορές παραγόμενου έργου.

Και σε όλα αυτά, προσθέτουν το αλάτι της καλαισθησίας.

Οι οδηγοί των τρόλεϊ, αυταπόδεικτα, δεν σκέφτονται και δεν αντιδρούν συντεχνιακά,  καθώς αν αντί για τρόλεϊ οδηγούν λεωφορείο,  προφανώς και η εργασία τους θα έχει λιγότερο άγχος.

Αντιδρούν ως πολίτες που γνωρίζουν εκ των έσω τι σημαίνει τρόλεϊ για την συγκοινωνία και για την εθνική οικονομία.

Δεν είναι αρμόδιοι να συντάξουν μελέτες, ούτε μπορούν να αποδώσουν  επιστημονικό κύρος σε πορίσματα.

Ενημερώνονται για τις τεχνικές συγκρίσεις κάθε μέσου.

Παρακολουθούν την εξάπλωση των τρόλεϊ στις ευρωπαϊκές πόλεις.

Διαβάζουν οικονομικές μελέτες ξένων εταιρειών αστικών συγκοινωνιών,  όπως αυτή του Βανκούβερ,  που προκρίνουν τις επενδύσεις στα τρόλεϊ και αναρρωτιούνται αν όλοι αυτοί είναι κουτόφραγκοι.

Παρουσιάζουν όλα τα πλεονεκτήματα που συλλέγουν  στους αρμόδιους και αυτοί απαντάνε για βούληση.

Βούληση χωρίς άλλη τεκμηριωμένη επιστημονικά σκέψη. 

Ίσως γιατί η μόνη σκέψη που διακατέχει το μυαλό τους είναι η γρήγορη ανάδειξη τους.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Μαγική εικόνα

Το τελευταίο διάστημα έχει εξαπολυθεί μία λυσσαλέα επίθεση, ακόμα και εκ των έσω,  σε ένα, αξιόπιστα και διαχρονικά τεκμηριωμένο, οικολογικό μέσο μαζικής μεταφοράς, με μοναδικό σκοπό να προκριθούν όψιμες λύσεις, ατεκμηρίωτες σε ότι αφορά το οικολογικό αποτύπωμα κατά την κατασκευή, ασύμφορες τόσο για την δαπάνη αγοράς όσο και για την προσδόκιμο λειτουργίας τους, ανέλεγκτες και προφανώς ελλειπούς πιστοποίησης σε περιπτώσεις δυσλειτουργίας των πηγών ενεργείας τους.

Είναι τόση δε η σπουδή τους να εξαφανίσουν τα τρόλεϊ, που το όλο εγχείρημα έγινε σε καθεστώς πλήρους έλλειψης ορθού σχεδιασμού.

Δεν έχουν ακόμα εγκαταστήσει τους απαιτούμενους υποσταθμούς.

Δεν έχουν εγκαταστήσει τα συστήματα πυρασφάλειας 

Δεν έχουν οριστικοποιήσει τις γραμμές - περιοχές που θα δρομολογηθούν, ως εκ τούτου και τα αμαξοστάσια που θα σταθμεύουν.

Ωστόσο προβάλλουν φιέστες σε αντιπαράθεση με χαλασμένα τρόλεϊ.

Προφανώς φταίει το 20χρονο τρόλεϊ που έχει εγκαταλειφθεί από απλά ανταλλακτικά.

Φταίει η τεχνική υπηρεσία που αναγκάζεται να δρομολογεί οχήματα άρον άρον, αφού ο αριθμός των παροπλισμένων, δεν της αφήνει περιθώρια ικανής ακινησίας σε όποιο "μάχιμο" όχημα παρουσιάσει βλάβη, ώστε αυτή να αποκατασταθεί πλήρως.

Φταίει ο οδηγός που προσπαθεί να εκτελέσει την εργασία του, μέσα σε ένα περιβάλλον ασυνεννοησίας τροχαίας και ΟΣΥ.

Κάποιοι ίσως πιστεύουν πως τα υπόλοιπα οχήματα δεν παρουσιάζουν βλάβες, πως τα άλλα λεωφορεία είναι πτυσσόμενα και αναστρέφουν παντού, πως δεν έχουν προκαθορισμένες διαδρομές αλλά πάνε απ' όπου βολεύει τον οδηγό, πως μόνο η Αθήνα έχει τρόλεϊ και πως τα σύγχρονα που βλέπουμε στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πόλεις είναι μαγική εικόνα.

Κάποιοι όμως είναι υποχρεωμένοι να δείχνουν την πραγματικότητα.

Ένα σύγχρονο δίκτυο, σε συνδυασμό με τρόλεϊ νέας τεχνολογίας, είναι απείρως πιο συμφέρουσα και πιο οικολογική λύση από τα αυτοκινούμενα ηλεκτρικά λεωφορεία, καθώς αυτά έχουν διπλάσιο κόστος αγοράς και αν αυτό το ανάγουμε στο ήμισυ του χρόνου ζωή τους σε σχέση με τα τρόλεϊ, τότε το κόστος τετραπλασιάζεται, ενώ η κατασκευή των μπαταριών τους, όσο και η απόσυρσή τους , δεν βρίσκει αρκετούς υποστηρικτές στην επιστημονική κοινότητα που ασχολείται με θέματα οικολογίας.

Δεν πρέπει επίσης να διαφεύγει σε κανέναν, πως αν σε διάστημα είκοσι χρόνων, κατασκευαστούν 2 οχήματα αντί για ένα, αυτό από μόνο του, εξαντλεί τους φυσικούς πόρους.

Δυστυχώς, όπως φαίνεται περίτρανα από το προ 60 ετών δημοσίευμα, ουδέποτε η πολιτική ηγεσία στην χώρα μας, ασχολήθηκε πραγματικά με την ουσιαστική ανάπτυξη, πόσω δε μάλλον με την ποιότητα ζωής.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΔΗΓΩΝ ΗΛΠΑΠ θέσεις και προτάσεις

 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, 

η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΔΗΓΩΝ ΗΛΠΑΠ προσέρχεται σε αυτές τις εκλογές, επιδιώκοντας να συσπειρώσει όλους τους εργαζόμενους του σωματείου μας, είτε της δώσουν την ψήφο τους, είτε όχι.

Με γνώμονα τις αγωνίες, τα προβλήματα, τις αυθαιρεσίες, τις κοροϊδίες, και όλα όσα μας απασχολούν για τις συνθήκες εργασίας μας, την ποιότητα ζωής μας, τις βιοτικές μας ανάγκες, το μέλλον των παιδιών μας, θεωρούμε πως κανείς δεν πρέπει να μένει αμέτοχος, περιμένοντας μαγικές λύσεις.

Καταθέτουμε λοιπόν, τις σκέψεις μας, τις προτάσεις μας, και τον προσανατολισμό μας, σε μια σειρά θεμάτων, δίνοντάς σας έτσι την δυνατότητα να τις κρίνετε, να μας βοηθήσετε στην βελτίωση τους, και σε κάθε περίπτωση να έχετε την δυνατότητα να μας εγκαλέσετε αν φανούμε αφερέγγυοι μετεκλογικά.

Υπογράφουμε αυτά που πιστεύουμε!!!

ΔΟΥΛΕΥΩ ΣΤΗΝ ΟΣΥ

Οι αστικές συγκοινωνίες είναι κοινωνικό αγαθό και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται, τόσο από το κράτος, όσο και από την εταιρεία αλλά βεβαίως και από εμάς τους εργαζόμενους.

Θέλουμε κρατικές δημόσιες συγκοινωνίες, που θα αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση των αναγκών του λεκανοπεδίου, χωρίς να προτάσσεται το ιδιωτικό κέρδος, αλλά το κοινωνικό όφελος.

Είμαστε δίπλα σε κάθε διοίκηση, πάντα κριτικά, σε κάθε προσπάθεια νοικοκυρέματος της εταιρείας με γνώμονα πάντα το επιβατικό κοινό και την αξιοπρέπεια των εργαζομένων χωρίς κομματικούς μηχανισμούς.

Στεκόμαστε αρωγοί στην προσπάθεια ανανέωσης του στόλου λεωφορείων και ΤΡΌΛΛΕΫ , απαιτώντας ταυτόχρονα και προσλήψεις που θα έχουν άμεσο αποτέλεσμα στην αύξηση των δρομολογίων.

Δεν μπορούμε όμως να δεχτούμε εργαζόμενους δεύτερης ταχύτητας και διατρανώνουμε την αντίθεση μας στο νέο καθεστώς που ήδη ισχύει.

Αξιοπρεπής εργασία σε εταιρεία με αξιοπρέπεια!!!

ΔΟΥΛΕΥΩ ΣΤΑ ΤΡΟΛΕΫ

Μια ιστορία τόσο παλιά, αλλά και τόσο σύγχρονη.

Ένα μέσο που συμβάλλει στις συγκοινωνιακές ανάγκες του λεκανοπεδίου, με συνέπεια στον επιβάτη και στο περιβάλλον επί πολλές δεκαετίες.

Και τώρα τι; Τέρμα τα δίφραγκα;

Κανείς δεν είναι ενάντια στην πρόοδο.

Οι συγκοινωνίες οφείλουν να είναι πρωτοπόρες στην μείωση των ρύπων.

Δεν υπάρχει όμως η δυνατότητα συνολικής αντικατάστασης του στόλου.

Τα τρόλεύ κυκλοφορούν με μηδενικό ενεργειακό αποτύπωμα, με αρκετά μεγάλο και σύγχρονο εγκατεστημένο δίκτυο και με άριστη τεχνογνωσία του αντικειμένου από πλευράς του προσωπικού.

Η αγορά νέων τρόλεϋ είναι επιβεβλημένη ώστε να μειωθεί το κόστος μετάβασης στις πράσινες συγκοινωνίες.

Το χρονοδιάγραμμα αυτής της μετάβασης πρέπει να προβλέπει πως η αντικατάσταση τους θα είναι στο τελικό της στάδιο και σε καμία περίπτωση στην αρχή.

Οι τρολεατζήδες γνωρίζοντας τις δυνατότητες του μέσου, έχουν υποχρέωση να προστατέψουν τα χρήματα του ελληνικού λαού από αλόγιστες ενέργειες επικοινωνιακών ακτιβισμών.

Δεν συνδιοικούμε, αγωνιούμε και αγωνιζόμαστε!!!

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΙ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΝ 

Αντιμετώπισαν οι νέοι συνάδελφοι ένα αισχρό μπούλινγκ από ορισμένους παλαιότερους, απέναντι στην αγωνία τους να ζήσουν τις οικογένειες τους και στην διεκδίκηση τους να μην είναι εργαζόμενοι δεύτερης ταχύτητας.

"Ήξερες τι έλεγε η προκήρυξη, αν δεν σου άρεσε, ας μην ερχόσουν"

Αφελείς; Ηλίθιοι; Επικίνδυνοι; 

Σίγουρα ιδανικοί αυτόχειρες, καθώς πρόσφατα ακούσαμε και για προσλήψεις εργαζομένων με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου.

Το δίκιο του διπλανού μου, είναι υποχρέωσή μου.

Αυτό θα πει αλληλεγγύη, αυτό θα πει η έννοια συνάδελφος.

Έχουμε τοποθετηθεί και επίσημα με την κατάθεση της πρότασης μας στο ΔΣ στις 05/09/2022, για τον τρόπο που θεωρούμε πως πρέπει να κινηθεί το σωματείο μας γι' αυτό το θέμα.

Χαιρόμαστε που στην εκλογοαπολογιστική συνέλευση, είδαμε και τις υπόλοιπες παρατάξεις να συμφωνούν μαζί μας.

Δεν το έκαναν τότε, ίσως γιατί οι εκλογές απείχαν αρκετά και δεν θα είχαν γι' αυτούς κάποια πρόσοδο.

Ελπίζουμε να μην "ατονήσει" αυτό το μαχητικό πνεύμα μετά τις εκλογές.

Έστω και τώρα, πάμε όλοι μαζί να σταθούμε στο ύψος που επιβάλλει αυτή η αδικία.

Υπάρχουν όμως και άλλες κατηγορίες εργαζομένων που υφίστανται την αυθαιρεσία της εργοδοσίας, καθώς έχουν να αντιμετωπίσουν την αδιαφορία της διοίκησης του σωματείου, η οποία καλλιεργεί τον κοινωνικό αυτοματισμό στους συναδέλφους.

"Αν δεν σου αρέσει, ανέβα στο τιμόνι"

Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επιτρέπουμε, κοντά στα ξερά να καίγονται και τα χλωρά.

Η αφαίμαξη της δεξαμενής των οδηγών προς άγραν ψήφων, δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν συνάδελφοι που έχουν αρκετά σοβαρά θέματα, είτε υγείας, είτε οικογενειακά, και είναι υποχρέωση της εταιρείας να τους αναθέσει καθήκοντα αναλόγα  με την περίπτωσή τους.

Αυτοί λοιπόν, βρίσκονται όμηροι, αναγκαζόμενοι να δουλεύουν σε βάρδιες πέραν του 7:45, χωρίς υπερωριακή αποζημίωση, χωρίς διαλείμματα, χωρίς πολλές φορές την προβλεπόμενη 11ωρη ημερήσια ανάπαυση.

Και πραγματικά είναι μόνοι τους, έρμαια των επικαλούμενων υπηρεσιακών αναγκών.

Υπάρχει ακόμα και μιας συγκεκριμένης απασχόλησης, ομάδα συναδέλφων, που ενώ εργάζονται όταν πραγματοποιούνται στάσεις εργασίας, αυτοί δεν πληρώνονται αλλά χρεώνονται με στάση και δυστυχώς υπάρχουν χαμόγελα χαιρεκακίας από τους υπόλοιπους συναδέλφους, αντί να υπάρχει οργή για την εκβιαστική αυτή τακτική της εταιρείας.

Το σωματείο, είναι σωματείο όλων ανεξαιρέτως, των εργαζομένων!!!!

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στην διάρκεια της εργασίας μας, έχουν άμεση επίπτωση στην ψυχολογία μας, στην σωματική μας κόπωση και ακόμα χειρότερα, πολλές φορές μας φέρνουν αντιμέτωπους με ποινικές ευθύνες.

Προβλήματα στο εναέριο δίκτυο.

Ελλιπώς συντηρημένα οχήματα.

Απαράδεκτες συνθήκες οδήγησης λόγω αδυναμίας ρύθμισης καθρεπτών, καθισμάτων, χρήσης μπουτόν, μη ικανοποιητικής λειτουργίας κλιματισμού ή θέρμανσης.

Ανυπαρξία παρελκομένων, όπως φαρμακεία, τρίγωνα κλπ.

Δρομολόγια σβούρα, χωρίς επαρκή χρόνο αποσυμφόρησης.

Διαλείμματα με συνθήκες υγειονομικά κολάσιμες.

Ιδιαιτέρως μεγάλα κενά στο πρόγραμμα δρομολόγησης.

Ασφάλεια στάσεων, και ένα σωρό ακόμα θέματα, θυμίζουν και επιβεβαιώνουν καθημερινά, έναν παλιό συνδικαλιστή που μίλαγε για δρομολόγια του τρόμου.

Η πολιτική της εταιρείας, αντί να στρέφεται στην άμεση επίλυση τέτοιων θεμάτων, ακολουθεί την μέθοδο του εκφοβισμού με απειλές πειθαρχικών διώξεων, ώστε να περιορίσει τις αντιδράσεις των εργαζομένων.

Απαίτησή μας είναι η συστηματική και συνεχόμενη καταγραφή τους, η άμεση υποβολή τέτοιων θεμάτων στους υπεύθυνους και ο ασφυκτικός έλεγχος από πλευράς του ΔΣ, στην πρόοδο της διαδικασίας επίλυσής τους.

Το ΔΣ οφείλει να ενημερώνει, με ξεκάθαρη ανακοίνωση, τους εργαζόμενους για την απάντηση που έλαβε από την εταιρεία για τις ενέργειες που προτίθεται αυτή να κάνει και τον χρόνο τον οποίο χρειάζεται.

Εάν βρούμε κλειστές πόρτες, πρέπει να βρούνε κλειστά αμαξοστάσια!!!

Πάμε στη δουλειά μας, όχι σε πόλεμο!!!

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ 

Η λειτουργία των οργάνων του σωματείου, επηρεάζει σημαντικά και την συνειδητή συμμετοχή των μελών του στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις του εργατικού κινήματος.

Θα απαιτήσουμε σθεναρά την διεξαγωγή των τακτικών συνελεύσεων όπως προβλέπει το καταστατικό μας, με βασική ευθύνη των 11 του ΔΣ, ώστε να μην ξαναζήσουμε μία θητεία απαξίωσης του ανώτατου οργάνου μας.

Ένα συμβούλιο που δεν λογοδοτεί, έχει το λιγότερο αλλότριους σκοπούς και σίγουρα είναι επικίνδυνο σε ότι αφορά τα δίκαιά μας.

Η ενημέρωση των εργαζομένων για διεξαγωγή διοικητικών συμβουλίων, την ημερήσια διάταξη τους, τις αποφάσεις που επάρθησαν, καθώς και η ενημέρωσή τους για τις δράσεις του ΔΣ, είναι στοιχείο δημοκρατικά επιβεβλημένο.

Δεν ανεχόμαστε πλέον, τους ψιθυριστές, τις φουσκωμένες αερολογίες, και το "δεν το εννοούσα έτσι όπως το κατάλαβες"

Όλα σε γραπτή ενημέρωση, γιατί τα γραπτά μένουν και τα λόγια πετάνε.

Είμαστε πρόθυμοι να συμβάλουμε ενεργά σε αυτό και αν συνεχιστεί το σκοτάδι της προηγούμενης θητείας, τότε είμαστε αποφασισμένοι να επιβάλλουμε το άπλετο φως.

Σε ότι αφορά κινήσεις που αποσκοπούν στην βελτίωση της καθημερινότητας των συναδέλφων και απαιτούν συντονισμό ενεργειών και καταμερισμό έργου, θέτουμε την παράταξη στην διάθεση του ΔΣ και θα συνδράμουμε με όλες μας τις δυνάμεις.

Συνδικαλισμός με λόγο και όχι στα λόγια!!!

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ 

Η υπογραφή συλλογικής σύμβασης είναι σίγουρα το crash test κάθε σωματείου.

Και εννοούμε συνολικά του σωματείου και όχι μόνο του προεδρείου.

Δυστυχώς, ο εργοδοτικός συνδικαλισμός είναι συνεπής στην πεπατημένη των μνημονιακών χρόνων, δεχόμενος την ελεημοσύνη της διοίκησης, αδιαφορώντας να καταθέσει δική του πρόταση και να διεκδικήσει την πραγματική καλυτέρευση της ζωής μας, αγνοώντας σκοπίμως τις συνθήκες που επικρατούν, και τελικά να καθιστά τους εργαζόμενους επαίτες του μισθού τους.

Είναι ντροπή να λέγεται από στόματα συνδικαλιστών, πως το δικό μας σωματείο δεν υπογράφει.

Τότε ας το κλείσουμε και ας περιμένουμε την αλτρουιστική τους δράση.

Όπως και στην προηγούμενη σύμβαση, θα ζητήσουμε δυναμικά την δημιουργία συντονιστικού των συνδικάτων της εταιρείας ώστε να έρχονται στα αυτιά όλων οι διεκδικήσεις μας.

Σε ότι αφορά τον τρόπο συμμετοχής μας σε αυτό ή σε οποιαδήποτε άλλη διαβούλευση, κανείς δεν θα δικαιούται να συμμετέχει αν δεν έχει την εξουσιοδότηση του σωματείου μας.

Ναι, ναι, και ο πρόεδρος εκπροσωπεί το συμβούλιο και υποστηρίζει τις αποφάσεις αυτού και όχι τον εαυτό του.

Επίσης και το ΔΣ υπόκειται στον έλεγχο της συνέλευσης των μελών και σε ένα τόσο σοβαρό θέμα αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο.

Διεκδικούμε, δεν επαιτούμε!!!

ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ

Η αλλαγή του καταστατικού, δεν έχει απλώς ωριμάσει, είναι επιβεβλημένη.

Και είναι ένα θέμα τόσο σοβαρό που δεν επιτρέπει καιροσκοπισμούς και εφήμερες ιδιοτέλειες.

Η προχειρότητα, έως του σημείου της αυθαιρεσίας, με την οποία επιχειρήθηκε στο παραπέντε της θητείας του τελευταίου ΔΣ, δυστυχώς επέφερε ένα βαρύ πλήγμα σε όλη την προσπάθεια που είχε γίνει έως τώρα.

Έφτασαν στο σημείο να κάνουν το άσπρο μαύρο και να λένε πως η πρόταση που έφεραν, είναι η πρόταση του 2019.

Αιδώς!!! τελεία και παύλα.

Θα επιδιώξουμε την συναίνεση σε ότι αφορά την διαδικασία, θεωρώντας όμως πως τις αποφάσεις πρέπει να τις πάρει η συνέλευση και όχι οι προτείνοντες.

Θα ζητήσουμε σύσταση επιτροπής, όπως τέτοιες προβλέπει το καταστατικό μας, που μέριμνά της θα έχει να υποδέχεται τις προτάσεις κάθε μέλους και κάθε παράταξης, και να ερευνά την νομική αποδοχή τους ή την αντίθεση τους με άλλο άρθρο του καταστατικού.

Εν συνεχεία και εφόσον περάσουν το νομικό κόσκινο, να τις φέρνει στο ΔΣ  προς συζήτηση με συμμετοχή του προτείνοντα.

Εκεί θα εξετάζεται εάν η πρόταση μπορεί να βοηθήσει ή ίσως να βλάψει τους σκοπούς και την λειτουργία του σωματείου και θα αποφασίζεται εάν αυτή θα τεθεί στην συνέλευση με την στήριξη του ΔΣ ή μόνο αυτού που την κατέθεσε.

Η όποια απόφαση ληφθεί, θα κοινοποιείται άμεσα στους συναδέλφους, ώστε η πρόταση να μπαίνει άμεσα στην διαβούλευση και κριτική τους.

Προτείνουμε ορισμένο εξ' αρχής χρονικό ορίζοντα για την κατάθεση προτάσεων και ορισμό ημερομηνίας στην οποία αυτές θα γνωστοποιηθούν συνολικά, με την επισήμανση ως προς το ποιος στηρίζει την κάθε πρόταση.

Μετά την καταληκτική ημερομηνία το ΔΣ θα αποφασίσει σε εύλογο χρονικό διάστημα, προτείνουμε ενός μηνός, την διεξαγωγή της καταστατικής συνέλευσης, με ικανοποιητική διάρκεια για εκτενή συζήτηση.

Θεωρούμε υποχρέωση των μελών του ΔΣ να επιδείξουν τότε ιδιαίτερο ζήλο, όμοιο με αυτόν που επιδεικνύουν κατά την προεκλογική περίοδο, ώστε η συνέλευση να έχει την μέγιστη δυνατή απαρτία και σε κάθε περίπτωση την απαιτούμενη.

Επιτέλους, να τελειώνουμε!!!

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Οι εργαζόμενοι βιώνουν το σοκ και δέος ενός Αρμαγεδδώνα, που επιχειρεί να επαναφέρει τον εργασιακό μεσαίωνα.

Το εργατικό κίνημα, τα συνδικάτα, οι συνδικαλιστικές παρατάξεις, και προπάντων ο κάθε εργαζόμενος, πρέπει επιτέλους να κατανοήσει πως ο αγώνας είναι μονόδρομος, για να υπάρξει μέλλον σε αυτή την κοινωνία, για να υπάρξει μέλλον για τα παιδιά μας.

Η συσπείρωση είναι δύναμη, και δυστυχώς, εκεί μας πολεμάνε, με δούρειους ίππους τους εντεταλμένους τους εργατοπατέρες.

Απαξιώνουν μεθοδικά την έκφραση μας μέσω των γενικών μας συνελεύσεων.

Προκηρύσσουν απεργίες "εθιμοτυπικές", επιδιώκοντας απροκάλυπτα την απουσία των εργαζομένων, ενώ θα έπρεπε να τις οργανώνουν μεθοδικά με γνώμονα την μαζική συμμετοχή.

Παρουσιάζονται ως επίδοξοι σωτήρες, αγνοώντας επιδεικτικά την αξία του  αγώνα και της δυναμικής διεκδίκησης.

Ξεκάθαρα και ντόμπρα, εμείς δεν μπορούμε μόνοι μας, εμείς πιστεύουμε στην δύναμη του συνόλου.

Πάντα ζητάμε την δική σας συμμετοχή, είτε στα όργανα, είτε στις παραστάσεις διαμαρτυρίας, είτε στις πορείες και οπωσδήποτε στις απεργίες.

Αυτό θα κάνουμε και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε.

Κανένας δεν είναι μόνος, κανένας δεν περισσεύει!!!

ΑΓΩΝΑΣ

Το εργασιακό καθεστώς, οι μισθολογικές και συνταξιοδοτικές μας απολαβές, το μέλλον της εταιρείας, οι αντεργατικοι νόμοι, οι κυβερνητικές πολιτικές, δεν διέλαθαν των σκέψεών μας από αδυναμία κατάθεσης πρότασης.

Τα πάντα κινούνται εναντίον μας και οι πάντες είμαστε υποχρεωμένοι να τα πολεμήσουμε.

Δεν αρκεί να τα καταδικάζουμε και να τα καταγγέλλουμε.

Η μάχη πρέπει να δίνεται καθημερινά, σε όλους τους χώρους.

Η αντίθεση μας πρέπει να διατρανώνεται σε κάθε ευκαιρία.

Η πίεση μας πρέπει να είναι μαζική και αισθητή σε κάθε αιρετό, είτε συνδικαλιστή, είτε βουλευτή, είτε υπουργό.

Συμμετέχουμε, δεν απέχουμε!!!

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Ένα βράδυ στον Περαία

Πως είναι δυνατόν το μυαλό ενός ευσυνείδητου υπαλλήλου, να ξεφύγει σε μια τόσο αψυχολόγητη ενέργεια;

Όποιος και να είναι ο λόγος, κανείς δεν θα πίστευε πως ήταν σατανική σύμπτωση, ή πως ο εργαζόμενος είχε στο μυαλό του κάτι άλλο, αφού θα τελείωνε τη δουλειά του. 

Είναι ξεκάθαρο πως το αίσθημα ανασφάλειας σε ότι αφορά την σωματική του ακεραιότητα , κατά την εργασία του, τον οδήγησε σε θολό δρόμο, όπως είναι ξεκάθαρο πως το ίδιο αίσθημα διακατέχει όλους τους οδηγούς της εταιρείας.

Σίγουρα οι περισσότεροι έχουν καθαρό μυαλό και επίγνωση της εγκατάλειψης από τους υπευθύνους, εξ ού και μόλις σχολάσουν η ανακούφιση ζωγραφίζεται στα πρόσωπά τους.

Διετάχθη, λέει, πειθαρχικός έλεγχος. Βαβαί!! Παπαί!!!

Έως εκεί.

Θεωρεί η εταιρεία πως το συμβάν είναι ανάλογο καταγγελίας για εγκατάλειψη στάσης.

Δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω να την απασχολήσει.

Ούτε η εν γένει ψυχολογική κατάσταση του οδηγού, ούτε οι ψυχολογικές πιέσεις που αισθάνεται καθημερινά, ούτε βέβαια εκτός του οφειλόμενου πειθαρχικού ελέγχου, να προχωρήσει στην εκπόνηση ενός συνολικού σχεδίου για το μείζον, όπως εξελίσσεται θέμα, της σωματικής ακεραιότητας των εργαζομένων.

Η εταιρεία λοιπόν, αρνείται να προσφέρει μια ελάχιστη ασφάλεια στον οδηγό με μια απομονωμένη καμπίνα οδήγησης, παρά τις προτάσεις, ακόμα και επισυνάψεις οικονομοτεχνικών μελετών, από πλευράς εργαζομένων.

Είναι δε, τόσο απροκάλυπτη η αδιαφορία της, που ενώ κατά την εγκατάσταση της τηλεματικής, τοποθετήθηκε κουμπί ειδοποίησης υψηλού κινδύνου, αυτή τη στιγμή έχει απομονωθεί και τεθεί εκτός λειτουργίας.

Δεν είναι λοιπόν το χρήμα που λείπει , καθώς στην δεύτερη περίπτωση, πληρώθηκε κάτι που δεν λειτούργησε ποτέ. Είναι η αδιαφορία που περισσεύει.

Σε ότι αφορά τους εκπροσώπους των εργαζομένων, ίσως είναι αναγκαστικές οι επικοινωνιακές καταδίκες που εξαπολύουν, αλλά καλό θα είναι να συνοδεύονται και από πραγματικούς καταδικασμούς των υπευθύνων επ αυτού.

Ας μείνει η καταδίκη για το μεμονωμένο συμβάν, σε αυτούς που είναι κατά το νόμο υπεύθυνοι, ήτοι τους φυσικούς δικαστές, και ας αντιμετωπισθεί επιτέλους το πρόβλημα, έστω αυτή τη φορά.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Πόσους συνδικαλιστές ακόμα χρειάζεται η ΟΣΥ;

Αναβρασμός επικρατεί στα συνδικαλιστικά δρώμενα της ΟΣΥ, και δεν οφείλεται μόνο στις επικείμενες εκλογές του ΣΕΟ.

Μία σειρά πραγματικών ή και δυνητικών γεγονότων, έχουν δημιουργήσει ένα θολό τοπίο σε ότι αφορά την  κανονικότητα στον τρόπο λειτουργίας των συνδικαλιστικών φορέων της εταιρείας.

Το πρόβλημα εστιάζεται στο ΣΕΟ, αλλά με δεδομένο πως αποτελεί το μεγαλύτερο σωματείο του χώρου, αυτό δημιουργεί αντιδράσεις και στα υπόλοιπα.

Ας τα πάρουμε όμως, από την αρχή.

• Εξαιτίας της πανδημίας, δεν έγιναν στην ώρα τους οι αρχαιρεσίες ( δεν είναι λίγοι αυτοί που εκλαμβάνουν την πανδημία ως πρόσχημα, καθώς σε άλλα σωματεία, πχ Ε. Ε. ΗΛΠΑΠ, αυτό δεν υπήρξε εμπόδιο), με αποτέλεσμα να κληθεί μία διοίκηση διορισμένη από το πρωτοδικείο να διαπραγματευτεί την ΣΣΕ.

Και ενώ οι διαπραγματεύσεις έπρεπε ήδη να έχουν ξεκινήσει από το τέλος του 2019, φτάσαμε στο και πέντε, να υπογραφεί μία σύμβαση η οποία ακόμη, άγνωστο για ποιο λόγο, δεν είναι σε γνώση των εργαζομένων, και με την μέθοδο των διαρροών να γίνεται αντιληπτό πως δεν έχει τίποτα παραπάνω από την αρχική πρόταση της διοίκησης στις αρχές της διαπραγμάτευσης ( Απρίλιος - Μάιος 2022) ενώ οι υποσχόμενες αυξήσεις στον μισθό λόγω παλαιότητας και η εν μέρει άρση της αδικίας που υφίστανται οι νεοπροσληφθέντες, παραπέμπονται σε non paper εκτός συμβάσεως, με υποσχετική νομοθετικής ρύθμισης, με το πολιτικό τοπίο να "μυρίζει" εκλογές, γεγονός που δημιουργεί ανασφάλεια σε ότι αφορά τα χρονικά περιθώρια ώστε να έρθει μία τέτοια ρύθμιση.

• Ο νόμος Χατζηδάκη καθώς και η είσοδος των ΚΤΕΛ στις αστικές συγκοινωνίες Αττικής, πέρασαν αναίμακτα και είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα στην περίπτωση των ΚΤΕΛ, όπου όχι μόνο δεν υπήρξε καμία αντίδραση, αλλά ακόμα και οι απεργίες της ΟΣΜΕ για αυτό το θέμα, έτυχαν σφοδρής επίθεσης από τις ηγεσίες των σωματείων έως και του σημείου του μποϊκοτάζ.

• Η κόντρα συγκεκριμένων συνδικαλιστών της ΟΣΥ με την ομοσπονδία, πέρα από την συνειδητή οικονομική ασυνέπεια, κορυφώθηκε με την μη συμμετοχή των εκπροσώπων του ΣΕΟ στο πρόσφατο συνέδριο, καθώς η θητεία τους είχε λήξει και δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν πως η μη διεξαγωγή αρχαιρεσιών εμπρόθεσμα στο σωματείο εξυπηρετούσε εσκεμμένα την συγκεκριμένη εξέλιξη.

Αυτό απορρέει από συζητήσεις που ήδη γίνονται για δημιουργία "εσωτερικής" ομοσπονδίας στις αστικές συγκοινωνίες και μετά την απροκάλυπτη σύσταση του διευθύνοντα περί τούτου, επιβεβαιωμένα τουλάχιστον σε εκπροσώπους του ΔΣ της Ε. Ε. ΗΛΠΑΠ, έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις και προβληματισμό για το κατά πόσο τα πρωτοβάθμια σωματεία χειραγωγούνται πλέον φανερά από την εργοδοσία.

Ήδη η πρώτη αντίδραση διατυπώθηκε από την παράταξη "Πρωτοβουλία Οδηγών ΗΛΠΑΠ"  ενώ οι εργαζόμενοι απαιτούν από όλους τους φορείς να πάρουν θέση.

Παραθέτουμε το κείμενο καθώς και την ίδια ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας:

"Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, η Πρωτοβουλία Οδηγών ΗΛΠΑΠ από την πρώτη στιγμή που συστάθηκε ως παράταξη, έθεσε συνδικαλιστικά, αγωνιστικό πρόσημο, όπως οφείλει να κάνει ο κάθε εργαζόμενος και ο καθένας εκπρόσωπός του.

Ουδέποτε μειώσαμε ταχύτητα, ανάλογα με το αν είχαμε εκπροσώπηση στα συνδικαλιστικά όργανα ή όχι.

Πάντα υποστηρίξαμε την όποια συνδικαλιστική δράση είχε ως στόχο το δίκιο των εργαζομένων και πάντα σταθήκαμε απέναντι σε όσους προσπαθούν να εξυπηρετήσουν ίδια συμφέροντα ή δυστυχώς, και αθέμιτα συμφέροντα της εργοδοσίας.

Η συμμετοχή μας στην ΟΣΜΕ, για τρίτη θητεία, προσθέτει μεγάλες ευθύνες, που είμαστε έτοιμοι να σηκώσουμε και έρχεται να σταθεί φραγμός απέναντι σε αυτούς που επιχειρούν τον ευτελισμό των σωματείων της ΟΣΥ, υπακούοντας στα κελεύσματα της διοίκησης για "εσωτερική" ομοσπονδία των αστικών συγκοινωνιών.

Η ΟΣΜΕ έχει σταθεί μπροστάρης στις διεκδικήσεις μας και πάντα ήταν δίπλα σε κάθε εργαζόμενο σε οποιαδήποτε διένεξη είχε με τους εργοδότες.

Αντίθετα έχουμε να δούμε συνδικαλιστή του ΣΕΟ στο ΣΕΠΕ κάτι χρόνια και αν με παράνομες τακτικές (ορέγονται) να αφαιρέσουν αυτήν την ουσιαστική υπεράσπιση από τους εργαζόμενους, φανταστείτε τι θα γίνει και με τις διεκδικήσεις του χώρου μας.

Κατηγορηθήκαμε πως επιδιώκουμε την ΕΘΕΛοποίηση του ΗΛΠΑΠ.

Εμείς απαντάμε στην πράξη και αφήνουμε την λάσπη σε αυτούς που σύρονται ως χειροκροτητές των πεπραγμένων του ΣΕΟ.

Συνεχίζουμε αταλάντευτα"

    

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Συγνώμη, κύριε υπουργέ....

 Από τις 06 Αυγούστου είχε δωθεί το νομοσχέδιο, που χθες έγινε νόμος,  στους φορείς για διαβούλευση.

Όσο τυπικός, όσο διαδικαστικός, όσο στημένος και αν ακούγεται πλέον, ο όρος περί δημόσιου διαλόγου, αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για αυτούς που στηρίζονται σε νομικές "παρερμηνείες" και ορίζουν τον εαυτό τους ως τον απόλυτο και μοναδικό εκπρόσωπο του προσωπικού μιας εταιρείας που αριθμεί υπερδιπλάσιους εργαζόμενους, από αυτούς που οι συγκεκριμένοι, τυπικά, εκπροσωπούν.

Καμία λοιπόν, πρόταση επί του νομοσχεδίου δεν μάθαμε πως έγινε από το, ελέω πρωτοδικείου, σωματείο, ενώ και η συμμετοχή στην απεργία χρειάστηκε την πρωτοβουλία - κάλυψη του ΕΚΑ, καθώς η αδιαφορία που υπερβαίνει την ανικανότητα τους, δεν τους άφησε να οργανώσουν καμίας είδους παρέμβαση στα διαμειβόμενα για το μέλλον μας.

Είπε σήμερα, ο υπουργός πως ΣΣ έχουν υπογραφεί με όλους.

Εάν δεν έχουμε υπογράψει, που είναι το δελτίο τύπου, το οποίο διαψεύδει τον υπουργό;

Εάν έχουμε, τότε γιατί η διοίκηση συμμετέχει στην κωλυσιεργία της ανάρτησής της;

Γιατί, ο καθένας μας, να μην υποθέσει πως η καθυστέρηση στην υλοποίηση της δικής μας, δεν αποτελεί ένα προεκλογικό τέχνασμα για τους επαγγελματίες του συνδικαλισμού;

Δεν μπορεί βέβαια, να ζητάς από την διοίκηση να ακολουθήσει το πνεύμα του νόμου, και να καλέσει σε διαβούλευση και τους εκπροσώπους των υπολοίπων εργαζόμενων, καθώς είναι ξεκάθαρο πως η φιλοσοφία της δεν έχει πρώτο στόχο την ορθή λειτουργία της εταιρείας, αλλά την πιστή εφαρμογή των κυβερνητικών αποφάσεων.

Είναι προφανές πως το παζάρι, θυμίζει τα δάνεια των πρώτων χρόνων της επανάστασης, όπου η Ελλάδα ποτέ δεν πήρε μία λίρα, αλλά βρέθηκε να χρωστά ακόμα ως και σήμερα, ενώ οι διαπραγματευτές των δανείων ήταν οι μόνοι που κέρδισαν μαζί με τους δανειστές, εξ ου και σήμερον, η συγνώμη για την απεργία, όπως λέει πάλι ο υπουργός.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Αράχτε, ψεκάστε, τελειώσατε

Παγκόσμιο ενδιαφέρον, έχει προκαλέσει η ενδιαφέρουσα μέθοδος αντιμετώπισης της διασποράς του covid 19,  η οποία αναπτύχθηκε προσφάτως από επιτροπή λοιμωξιολόγων  της ΟΣΥ ΑΕ.

Ο Π.Ο.Υ  έχει ήδη ζητήσει τα επιστημονικά στοιχεία της μελέτης και ταυτόχρονα έχει υποβάλει πρόταση στην Σουηδική Ακαδημία , να αποδοθεί το Nobel ιατρικής στην συγκεκριμένη ομάδα επιστημόνων.

Η σκέψη ήταν απλή, αλλά όπως πάντα, κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί πως η επίλυση της πιο δύσκολης εξίσωσης, έως τώρα, του αιώνα μας, ήταν τελικά,  μπροστά στα μάτια μας.

Τα στελέχη της εταιρείας, σπάζοντας τα κεφάλια τους, στα καφέ πέριξ της Παρνασσού και ευρισκόμενα αίφνης στο πολυχώρο Village,  χρειάστηκε κάποια στιγμή να πάνε για την σωματική τους ανάγκη.

Εκεί λοιπόν, παρατήρησαν μηχάνημα ψεκασμού, το οποίο αρωμάτιζε τον χώρο, εξαφανίζοντας οσμές και μυρωδιές.

Δεδομένου ότι και ο κορονοϊός ακολουθεί την ίδια μέθοδο εισαγωγής στον ανθρώπινο οργανισμό με τα, εκ της εντερικής οδού, εκπεμπόμενα αέρια, δεν ήταν δύσκολο, να συλλάβουν την πρωτοπόρα ιδέα.

Εγκαθιστούν λοιπόν, ψεκαστήρες εντός των οχημάτων, και όπως έλεγε και η διαφήμιση: "Αναπνεύστε ελεύθερα !!!"

Συνεχίστε την Ανάγνωση

ΕΝΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΗΛΠΑΠ: Στάσεις εργασίας στις 18/11/2021, πρωί - βράδυ

Το Δ/Σ της Ένωσης Εργαζομένων ΗΛΠΑΠ αποφάσισε ομόφωνα να πραγματοποιήσει στάσεις εργασίας στις 18/11/202, πρωί - βράδυ, έναρξη βάρδιας ως 9:00 και από 21:00 ως λήξη βάρδιας.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

ΟΣΥ Α.Ε.: Εταιρεία χωρίς οδηγούς...

Ποιος μπορεί να φανταστεί μια εταιρεία αστικών συγκοινωνιών, χωρίς οδηγούς αστικών λεωφορείων; Μην βιαστείτε να πείτε κανείς.

Ήδη προχωρήσαμε σε εταιρεία χωρίς λεωφορεία με την μέθοδο leasing και με το πρόσφατο σοκ που δήθεν υπέστησαν μερικοί βλέποντας τις εξελίξεις στην e-food, δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε και εταιρεία χωρίς οδηγούς.

Πως εξηγείται η μοναδική ειδικότητα στην ΟΣΥ  που υφίσταται αφαίμαξη δυναμικού να είναι αυτή των "μαχίμων" οδηγών, προς αναπλήρωση είτε δευτερευουσών, όχι πάντως αχρείαστων, αναγκών της εταιρείας,  είτε την αποδέσμευσή τους και μετάταξη - απόσπαση σε ξένες προς το συγκοινωνιακό έργο υπηρεσίες του δημοσίου τομέα;

Οι πιέσεις που ασκούν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να φύγουν από το τιμόνι είναι μεγάλες, και ακούγεται απόλυτα λογικό αφού ούτε οι απολαβές τους αντικατοπτρίζουν την βαρύτητα της θέσης τους, ούτε η αντιμετώπιση της εταιρείας απέναντί τους προσήκει με την αξιοπρέπεια που οφείλεται και μάλιστα προβλέπεται από τον κανονισμό προσωπικού της.

Ο οδηγός είναι η φυσική παρουσία της ΟΣΥ στους πολίτες και αναπόφευκτα δέχεται τα παράπονα, τις διαμαρτυρίες, ακόμα και τις ύβρεις ή και προπηλακισμούς από το επιβατικό κοινό. 

Εργάζεται σε ένα περιβάλλον, που η παντελής έλλειψη αστυνόμευσης από πλευράς της πολιτείας τον φέρνει αρκετές φορές στα όρια του, δημιουργώντάς του έντονο στρες και ανασφάλεια.

Τα οχήματα, μετά από τόσα χρόνια, κάνουν την οδήγηση πέραν του φυσιολογικού κουραστική και ορισμένες φορές επικίνδυνη.

Η εταιρεία αντί να κατανοήσει το πρόβλημα και να εξετάσει με σοβαρότητα τις εργασιακές συνθήκες, τιμωρεί με ένα απλό τηλεφώνημα χωρίς διακρίβωση των πραγματικών περιστατικών, θεωρεί εκ προοιμίου τον οδηγό απατεώνα, λαμόγιο κατά το κοινώς, τον απαξιώνει και κάνει ότι μπορεί ώστε η δουλειά του να γίνει βάσανο  ακόμα και από άποψη ωραρίου - βαρδιών, δεν απέχει εξάλλου πολύ η εμμονή της στις καλοκαιρινές κατσαρές.

Αντιθέτως, μην μπορώντας να αποκοπεί από την πολιτική της εξάρτηση, είναι πρόθυμη να εξυπηρετήσει κάθε αίτημα φυγής από την μάχη. 

Θέσεις που θα έπρεπε να καλύπτονται από συναδέλφους που αντιμετωπίζουν θέματα υγείας ή ακόμα και οικογενειακά προβλήματα, μοιράζονται αφειδώς και άνευ ουσιαστικών κριτηρίων σε άτομα που πλέον έχουν αγανακτήσει με την "καβαλίκα" και είναι διατιθέμενα να εξαργυρώσουν την ψήφο τους για να κατέβουν.

Στερούνται έτσι αυτής της δυνατότητας πολύ πιο σοβαρές περιπτώσεις και μάλιστα πολλοί αισθάνονται άσχημα να κάνουν μια αίτηση, έστω και προσωρινής εσωτερικής μετάθεσης, φοβούμενοι την καχυποψία των υπολοίπων. 

Τα σωματεία, ως εκφραστές της συναδελφικής αλληλεγγύης, πρέπει να έχουν λόγο στα κριτήρια των εσωτερικών μετακινήσεων, ώστε αυτή η αλληλεγγύη να διασφαλίζεται στο έπακρον. 

Δυστυχώς δεν έχουν συνειδητοποιήσει τον ρόλο τους και επιτρέπουν σε μεμονωμένους συνδικαλιστές να κινούνται σε θολά νερά εις βάρος του συνόλου των εργαζομένων.

Για όσους δεν τους αφορά, εύχομαι μόνιμη υγεία και γρήγορη συνταξιοδότηση.

Οι υπόλοιποι ας σκεφτούν τι θα γίνει αν αντιμετωπίσουν κάποιο θέμα υγείας ή ας ετοιμάσουν με τον λογιστή τους τα μπλοκάκια τους. 

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Μήνυμα με πολλούς αποδέκτες...

Ετοιμάζουν φιέστα - παρουσίαση του νέου δοκιμαστικού ηλεκτρικού λεωφορείου IRIZAR στο Α/Σ του Ρουφ. 

Θα τολμήσουν να καλέσουν και την πολιτική ηγεσία και αν ναι, 

• Την ώρα της παρουσίασης που θα κρύψουν από τις κάμερες τα χαλασμένα τρόλλεϋ που βρίσκονται μέσα στο Α/Σ; 
• Που θα κρύψουν την αγανάκτηση του τεχνικού προσωπικού; (ποιου τεχν. προσωπικού; τρεις κι ο κούκος έχουν απομείνει)
• Πως θα δικαιολογήσουν στον πολιτικό τους προϊστάμενο τις συνθήκες Σαχάρας που επικρατούν στο χώρο εργασίας; 

Αλλά ξέχασα, θα είναι παρών ο μικρός γκαιμπελίσκος της Ένωσης, που θα πετάει τη μπάλα στην εξέδρα και με το κλίμα τρομοκρατίας που έχει επιβάλει, δεν περιμένει αντιδράσεις... 

Μέχρι τώρα ήταν η κακή τεχν. υπηρεσία που δε δρομολογούσε Vanhool στον Πειραιά, τώρα που δεν υπάρχει όχημα για δρομολόγηση, λόγω έλλειψης τεχνικού προσωπικού και ανταλλακτικών τι θα πει ο συνδικαλιστής "Δημόσιος Υπάλληλος"; 

Πως θα δικαιολογηθεί στα πρόβατα, που νομίζουν ότι επειδή συνομιλούν μαζί του, ότι κάνουν και διοίκηση; 

Πες τε στον γκαιμπελίσκο, ότι και όλους τους οδηγούς να κατεβάσει σαν τεχνίτες  στο Α/Σ, είναι μαθηματικά βέβαιο, ότι από Δευτέρα, δε θα υπάρχει όχημα για δρομολόγηση. 

Θα πρέπει να είναι κανείς τυφλός για να μη δει, που μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια, ούτε το θερινό 2, δε θα μας σώσει... 

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Σωματείο Τεχνικών & Υπαλλήλων Ο.ΣΥ. ΑΕ πρώην ΗΛΠΑΠ

Ο συνάδελφος Κ..... Σ........  δεν διαθέτει λογαριασμό στο facebook. Προσλήφθηκε στο ΗΛΠΑΠ το 2002 του ανατέθηκαν καθήκοντα υπευθύνου συνεργείου το 2015 και το 2021 τον απαλλάσσει ο Δ/Σ από τα καθήκοντά του με τη δικαιολογία για τις αναρτήσεις του Σωματείου στο fb. 

Σας ενημερώνουμε ότι τις αναρτήσεις τις διαχειρίζεται ο Πρόεδρος, εάν κάποια σας έθιξε απευθύνετε σε αυτόν... 

Όλοι οι εργαζόμενοι είναι οικογενειάρχες και όχι παράπλευρες απώλειες... 

ΠΗΓΗ

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Σε αγορά 300 ηλεκτρικών λεωφορείων στοχεύει η ΟΣΥ.

 

Πόσα ψέματα κρύβει η αλήθεια;

Στο όνομα και στο δικαίωμα της ισότητας των δύο φύλων, εκμεταλλεύτηκε ο υπαρκτός καπιταλισμός την αθρόα προσφορά εργασίας, έχοντας κατορθώσει να μηδενίσει το μερίδιο των εργαζομένων από τον παραγόμενο πλούτο. Μια οικογένεια πλέον, εργάζεται για να καλύψει αυξημένες καταναλωτικές ανάγκες, παραμερίζοντας την ίδια της τη συνοχή.

Απλοί εργαζόμενοι χειροκροτούν και ψηφίζουν πολιτικές που επαγγέλλονται μείωση του εργατικού κόστους, μειώνοντας στην ουσία την δική τους ρόγα, χωρίς να ζητάνε την αύξηση του εργατικού μερίσματος, ως ποσοστό, που αντιστοιχεί στην τιμή - αξία ενός προϊόντος.

Άλλη μια φορά το κεφάλαιο χρησιμοποιεί την ηθική παράμετρο της ανθρώπινης σκέψης για να αποκομίσει μεγαλύτερη δύναμη. Ποιος ευσυνείδητος πολίτης θα ζητούσε να καταστρέφεται το περιβάλλον που θα ζήσουν αύριο τα παιδιά του για λίγη ανούσια διασκέδαση μέσω της κατανάλωσης ακόμα;

Έχουμε λοιπόν έτοιμο το πλήθος να δεχτεί ότι ονομάσουμε πράσινο. Κανείς δεν ζητάει τα διαρκή καταναλωτικά αγαθά (αυτοκίνητα, ηλ. συσκευές κτλ) να είναι πραγματικά διαρκή. Βγάζουμε νέα, ονομάζοντας τα παλιά ρυπογόνα ή ενεργοβόρα , και στην ουσία εξαντλούμε τους φυσικούς πόρους ή προσθέτουμε ακόμα πιο πολύ πλαστικό στο περιβάλλον.

Δεν επιθυμούμε επ ουδενί την μείωση της κατανάλωσης ενέργειας, αδυνατίζοντας έτσι την αξία του χρήματος-μισθού, πληθωρίζοντάς το, καθώς οι τράπεζες απλώς μπορούν να κόβουν χαρτονομίσματα σε έναν κόσμο που η σπατάλη του "σταριού" σημαίνει πείνα.

Η Ελλάδα πρωτοπορεί, λέει, στην πράσινη ενέργεια. Ετοιμάζεται το υπουργείο μεταφορών να αγοράσει για τις αστικές συγκοινωνίες μεγάλο αριθμό ηλεκτροκίνητων λεωφορείων. Κόστος στην δεκαετία; Υπερδιπλάσιο ενός τρόλεϊ.

Πρέπει η φτωχή ψωροκώσταινα να ενισχύσει τις βιομηχανίες στην έρευνα για την ηλεκτροκίνηση, ώστε να μειωθεί το κόστος, όχι βέβαια τα κέρδη τους. Πληρώνουμε τέλη στους λογαριασμούς για ΑΠΕ ενώ το αποτύπωμά μας στην ρύπανση, ελλείψει βιομηχανιών και με ασήμαντο πληθυσμιακό μερίδιο, είναι μηδαμινό.

Η παραγωγή πράσινης ενέργειας φαντάζει ιδεατό, χωρίς να υπολογίζεται η κατάληψη εύφορων γαιών, ή η καταστροφή του φυσικού πλούτου των βουνών από τα αιολικά κτλ. Δεν μαρτυρείται ότι τα στοιχεία αποθήκευσής της αποτελούν εφιάλτη για τα οικοσυστήματα, ενώ ο εξοπλισμός παραγωγής της έχει μικρό χρονικό ορίζοντα και η αντικατάσταση του χρησιμοποιεί αμιγώς πετρέλαιο.

Αν κάποιος το εξετάσει από αυτή τη σκοπιά θα βρει πλείονες και ίσως ισχυρότερες εναντιώσεις. Και αν κάποιος πει πως η πρόοδος θα ωφελήσει τους πάντες, καλό είναι να σκεφτεί πως η πρόοδος είναι ούτως ή άλλως ίδιον των κοινωνιών και πως κανένας σημερινός Λουδοβίκος δεν θα ήθελε τους υπηκόους του σε συνθήκες 18ου αιώνα, γιατί απλώς και αυτός θα ζούσε στον ίδιο αιώνα.

Ωστόσο οι διαφορές πρέπει να παραμένουν σταθερές και αν είναι δυνατόν να αυξάνουν.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Ανυπαίτιο κώλυμα.

                                            

16 Φεβρουαρίου, χιονίζει, καταστροφή, πρωτόγνωρα πράγματα. Οι Αθηναίοι δεν έχουν ξαναδεί χιόνια, ο κρατικός μηχανισμός τρελαίνεται. Εργαζόμενοι σε απόγνωση, υπεύθυνοι σε καθεστώς φόβου. Μια χαρά είμαστε διευθυντάδες, και δεν είμαστε και λίγοι, ήταν ανάγκη να χιονίσει; Α ρε Μητσοτάκη γκαντέμη.

Προσήλθαν οι εργαζόμενοι στα αμαξοστάσια, δηλώνοντας το παρόν και, δεν εξετάζω το πως, ανέλαβαν υπηρεσία και έβγαλαν τα λεωφορεία στους δρόμους. Κάτι δεν λειτούργησε και η ξαφνική χιονόπτωση ανάγκασε τους υπεύθυνους να δώσουν εντολή για άμεση επιστροφή των οχημάτων. Όλα κατανοητά και αποδεκτά. Μετά;

Οι εργαζόμενοι δεν ενημερώνονταν υπεύθυνα για τον αν έπρεπε να αποχωρήσουν ή να παραμείνουν σε ετοιμότητα. Αυτοί που ακόμα δεν είχαν προσέλθει δεν πήραν οδηγίες ώστε να μην έρθουν. Εντάξει, δεν είμαστε και μετεωρολογικός σταθμός, εταιρεία συγκοινωνιών είμαστε.

 Οι ενστάσεις δεν αφορούν τις μετεωρολογικές γνώσεις, αλλά το αν είμαστε εταιρεία. Δεν υπήρξε καμία διοικητική μέριμνα ή έστω ανθρώπινο ενδιαφέρον για το πως θα αποχωρήσουν πλέον οι εργαζόμενοι. Αντ' αυτού είδαν στην εικόνα εργασίας τους ότι απουσίαζαν ανυπαιτίως κωλυόμενοι.

Προφανώς δείχνει τον τρόπο με τον οποίο η εταιρεία αντιμετωπίζει την ίδια της την υπόσταση, η οποία είναι οι απλοί εργαζόμενοι.
Απλώς δεν υπάρχουν.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Εκθέτει η ΜΗΔΕΙΑ την Ο.Σ.Υ ;

 

Το πρόσφατο αλαλούμ που έγινε με την απόφαση να βγουν τα λεωφορεία της ΟΣΥ, για εργασία και την ανάκλησή της εντός ημιώρου, καθώς και με την διαχείριση περιστατικού ύποπτου κρούσματος covid, στο οποίο δεν ακολουθήθηκε κανένα πρωτόκολλο, αλλά ευτυχώς η τύχη και το ευτύχημα να υπάρχουν νοήμονες άνθρωποι σε καίριες θέσεις δεν επέτρεψαν να συμβεί κάτι χειρότερο, δείχνουν ότι η οργάνωση της εταιρείας σε ότι αφορά ένα λειτουργικό και ευέλικτο οργανόγραμμα πάσχει ανεπίτρεπτα.

Μια εταιρεία του μεγέθους της ΟΣΥ, προφανώς δεν αρκεί να έχει καταρτήσει σχέδια διαχείρισης κρίσεων (ελπίζω πως έχει), αλλά πρέπει να έχει και την αμεσότητα και συνάμα ετοιμότητα εφαρμογής τους.

Στο περιστατικό του κορονοϊού δεν υπήρξε "μονοπρόσωπος" συντονισμός, βάσει σχεδίου, στην διαχείριση του και ευτυχώς που οι επιμέρους προληπτικές ενέργειες από ίδια πρωτοβουλία ορισμένων στελεχών, και οι ορθές πολιτικές αντιμετώπισης, υπό το πρίσμα της κοινής λογικής, κάποιων άλλων, δεν επέτρεψαν να συμβεί κάτι χειρότερο.

Αυτό δείχνει ότι υπάρχουν αξιόλογα άτομα στην εταιρεία και καλό θα ήταν κάποιοι να ακούν τις προτάσεις τους και να μην απαξιώνουν εν γένει τo ανθρώπινο δυναμικό της.

Σε ότι αφορά την απόφαση για λειτουργία ή όχι της συγκοινωνίας τις ημέρες της  "Μήδειας", προφανώς το πρόβλημα κατ εμέ δεν έγκειται στην προσωποποίηση της απόφασης και εν τέλει της ευθύνης, αλλά στην επικοινωνία και τους θεωρητικά υπάρχοντες διαύλους της με τον κρατικό μηχανισμό. Δεν γνωρίζω που υπήρξε πρόβλημα στην ενημέρωση για την επιδείνωση των καιρικών φαινομένων, αν όμως η ευθύνη δεν αφορά την εταιρεία , καλό θα ήταν να γίνει γνωστό , τουλάχιστον στους υπαλλήλους της.

Η ΟΣΥ ενδεχομένως θα έπρεπε να έχει σε ετοιμότητα ένα μηχανισμό διαχείρισης γι'αυτό που ακολούθησε και συντονισμένα και πάνω απ'όλα με ψυχραιμία, να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν τόσο για την επιστροφή των οχημάτων στα αμαξοστάσια αλλά και των εργαζομένων της, στις οικίες τους.

Οι κατ ιδίαν συνομιλίες μου με διάφορα στελέχη δείχνουν ότι υπάρχει αρκετό αξιοποιήσιμο δυναμικό. Ελπίζω να υπάρξει και βούληση, ώστε η εταιρεία να αποκτήσει σιγά σιγά προσωπικότητα.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Όταν η φιλοσοφία του υπουργού συναντά την ψυχολογία του στελέχους.

 

Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η ΟΣΥ ΑΕ, φαίνεται από την ευθυνοφοβία που υπάρχει σε κάθε αλλαγή που θα μπορούσε να γίνει και ενδεχομένως θα προκαλούσε τα παράπονα ορισμένων.

Το ότι κάποιος παραπονιέται γιατί η στάση δεν είναι κάτω από το σπίτι του ή γιατί οι χρονοαποστάσεις των δρομολογίων είναι κάθε τέταρτο ενώ κατά την γνώμη του θα έπρεπε να είναι στο δεκάλεπτο, δεν σημαίνει πως έχει και δίκιο.

Σε ότι αφορά τις χρονοαποστάσεις, δεδομένου των ελλείψεων σε οδηγούς (και όχι σε προσωπικό) τα όποια παράπονα δεν φαίνεται απασχολούν τους υπευθύνους, καθώς απαντούν με τη φράση κλισέ, δεν έχουμε κόσμο.

Εάν όμως επρόκειτο να πάρουν απόφαση για κατάργηση μίας στάσης, τότε άπαντες θα προέβαλαν την άρνησή τους, αφού αυτό θα έφερνε ενστάσεις, τις οποίες καμία διάθεση δεν θα είχαν να τις αποδομήσουν ή  και να αντικρούσουν τις άνωθεν πιέσεις.

Λέω διάθεση, και όχι ικανότητα επειδή θεωρώ πως αυτή υπάρχει.

Αυτό που δεν υπάρχει είναι η φιλοσοφία της ανάληψης ευθύνης, εφόσον με κάθε αλλαγή στην κυβέρνηση, αυτοί που χαράσσουν σήμερα την όποια αλλαγή για το καλό της συγκοινωνίας, θα βρεθούν κάπου αλλού παροπλισμένοι, παρακολουθώντας τις προσπάθειες τους να μηδενίζονται.

Η στάση επί της Πανεπιστήμιου και της πλατείας Ομονοίας, δημιουργεί κυκλοφοριακή συμφόρηση, χωρίς κατά την γνώμη μου να υπάρχει αναντίρρητος λόγος.

Οι επιβάτες κατά κανόνα πάνε όπου υπάρχει στάση και δεν φυτρώνουν έξω από την Εθνική τράπεζα.

Υπάρχουν γραμμές που δεν την κάνουν, και δεν ξέρω γιατί παράδειγμα αυτός που θέλει να πάρει το 608 πρέπει να πάει στο Ρεξ ή στην πλατεία Λαυρίου, ενώ αυτός που θέλει το 057 μπορεί να πάει και στο Ρεξ και στο Εθνικό θέατρο αλλά και στην Ομόνοια.

Η μείωση της κίνησης, που επιδρά και στις Πανεπιστημίου, Πατησίων, θα σήμαινε αύξηση του μ.ο. στην ταχύτητα πλήθους γραμμών με τελικό ωφελούμενο τον ίδιο τον επιβάτη.

Αν κάποιος επικαλεστεί ότι η στάση χρειάζεται, δεν υποψιάζομαι για ποιους λόγους, και πως η μεταφορά της δεν είναι ευθυνοφοβία, θα του αντιτείνω μεγάλο αριθμό στάσεων που απέχουν μεταξύ τους λιγότερο από 100 μέτρα χωρίς να υπάρχει χρησιμότητα για μετεπιβίβαση, ενώ υπάρχουν στάσεις που απέχουν πάνω από 800 μέτρα αν και υπάρχει χώρος για ίδρυση νέας στο ενδιάμεσο.

( Χαλάνδρι: ΠΛ.ΦΛΥΑΣ-ΘΗΣΕΩΣ- ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ εντός 150 μέτρων το πολύ.

Καλλιθέα: ΙΖΟΛΑ-ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ σε απόσταση που πλησιάζει το χιλ/τρο.)

Τα παραδείγματα δεν είναι τα μόνα, και δείχνουν την παντελή έλλειψη πολιτικής στην ίδρυση στάσεων. Όλοι προτιμούν οι επιβάτες να τσακώνονται με τους οδηγούς και αυτοί απλώς να εγκαλούν, χωρίς να δίνουν λύσεις. Κανείς δεν τους ελέγχει για την αποδοτικότητα του σχεδιασμού, ούτε και οι ίδιοι δείχνουν διατεθειμένοι να ασχοληθούν ουσιαστικά.

Είδαμε εγκατάσταση τουρνικέ εντός των λεωφορείων και κατόπιν το ξήλωμα τους, όπως και την εγκατάσταση συστημάτων τηλεματικής και ηλεκτρονικού εισιτηρίου σε οχήματα που πάραυτα αποσύρθηκαν, χωρίς κάποιος να εγκαλείται, ενώ σε αντιδιαστολή το κόστος της καμπίνας του οδηγού θεωρήθηκε υψηλό.

Βέβαια αυτές οι αποφάσεις έχουν πρωτίστως την πολιτική κάλυψη, αλλά η χειραγώγηση της εταιρείας από τον εκάστοτε υπουργό δεν αποφέρει ουσιώδη αποτελέσματα για το επιβατικό κοινό. Όλοι καλύπτονται πίσω από την πολιτική ηγεσία, ελπίζοντας στην διατήρηση της θέσης τους.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Προσλήψεις στα λεωφορεία: Τον Απρίλιο και αν.

 

Δυστυχώς, κάποιοι δεν συναισθάνονται την κρισιμότητα των στιγμών και ακόμα μια φορά η παντελής έλλειψη ατομικής ευθύνης δυσχεραίνει τις άοκνες προσπάθειες της ελληνικής πολιτείας να προστατεύσει τον πληθυσμό από την λαίλαπα του κορονοϊού.

Ορισμένοι εξ αυτών, καταγγέλλουν συνεχώς τον τρόπο λειτουργίας των ΚΤΕΛ στις αστικές συγκοινωνίες, παρουσιάζοντας κάποια ψιλοθεματάκια που έχουν τα, ελαφρώς μόνο, σαπισμένα οχήματα, ενώ θεωρούν ότι, άκουσον άκουσον, οι ιδιώτες επιδιώκουν μόνο το κέρδος, αδιαφορώντας για την ασφάλεια των επιβατών και των εργαζομένων.

Δεν έχουν καταλάβει ότι ο μόνος κίνδυνος που υπάρχει είναι ο covid, και πως σε μια χώρα που έχει επανειλημμένως δείξει ότι γνώμονας είναι το κοινό καλό, δεν επιτρέπονται κακεντρεχή σχόλια.

Το πιο εξοργιστικό είναι πως βρέθηκαν Έλληνες πολίτες που αμφισβητούν τους πίνακες κατάταξης της προκήρυξης για την άμεση πρόσληψη προσωπικού στις συγκοινωνίες.

Υπάρχουν μάλιστα  κάποιες υπηρεσίες που επιμένουν να εφαρμόζουν κάποιους αναχρονιστικούς νόμους και εξετάζουν τις εν λόγω ενστάσεις.

Δεν παραδέχονται πως οι επιτροπές δεν αποτελούνται από master chefs και πως το μαγείρεμα δεν είναι το στοιχείο τους.

Μ' αυτά και μ' αυτά, προβλέπεται ο τελικός να γίνει τον Απρίλιο.

Πιθανόν, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, να υπάρξει και guest star έκπληξη, ο γνωστός chef Σωτήρης Κοντιζάς, ώστε το αδιάβλητο να είναι εκ προοιμίου εξασφαλισμένο.

ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Όλα καλά κύριε υπουργέ?

 

Άστραψε και βρόντηξε ο Χρυσοχοΐδης, εξεμάνη  ο Καραμανλής, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων καταδίκασαν και διαμαρτυρήθηκαν εντόνως.

Συνελήφθησαν άμεσα οι δυο αρνητές, Αλγερινοί, σεσημασμένοι και εν τέλει ανήλικοι ημεδαποί που τόλμησαν μια τόσο θρασύδειλη ενέργεια στον χώρο που κινούνται εκατομμύρια άνθρωποι καθημερινά και εργάζονται χιλιάδες.

Η τάξις απεκαταστάθη και ουδείς πλέον θα φοβάται να εργασθεί ή να μετακινηθεί στα ΜΜΜ.

Το γεγονός ήταν πρωτόγνωρο για όλους τους υπεύθυνους, εκτός από τους εργαζόμενους και τους επιβάτες. 

Προπηλακισμοί και πολλές φορές ξυλοδαρμοί οδηγών λεωφορείων, μικροκλοπές από πορτοφολάδες ή και επιθέσεις από περιστασιακές συμμορίες νεαρών σε βάρος επιβατών είναι καθημερινό φαινόμενο και μόνο ειρωνικά σχόλια μπορούν να φέρουν οι δηλώσεις και οι εξαγγελίες των αρμοδίων.

Στο όνομα της ελεύθερης μετακίνησης, τα ΜΜΜ έχουν μετατραπεί σε χώρους ανεξέλεγκτης εισόδου και κυρίως αντικοινωνικής δράσης οποιουδήποτε το αποφασίσει, για οποιοδήποτε λόγο, ακόμα και για την πλάκα του.

Χρήση ναρκωτικών ουσιών, μεταφορά ρυπαρών, υπερβολικά ογκωδών ή πολλές φορές και επικίνδυνων αντικειμένων, θεωρείται απλώς φυσιολογική.

Το πόσο ενδιαφέρονται οι υπεύθυνοι εφάνη από την σπουδή τους να απομονώσουν το κουμπί SOS που είχε τοποθετηθεί μαζί με την τηλεματική, αφού βέβαια πρώτα το πλήρωσαν ώστε να μην ζημιωθεί ο ανάδοχος.

Οι εργαζόμενοι σε καμία περίπτωση δεν έχουν να περιμένουν κάτι από τις επαναλαμβανόμενες κατά καιρούς εξαγγελίες υπηρεσιακών παραγόντων.

Σε ερώτηση κάποτε νέου οδηγού προς έναν μειλίχιο και κυρίως έμπειρο επόπτη κίνησης, για το ποιος θα προστατεύσει τον εργαζόμενο, εδώθη η πιο σοφή και χρήσιμη απάντηση. <<Μην περιμένεις από κανέναν, μόνος σου πρέπει να προστατεύσεις τον εαυτό σου>>  

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Καραμανλής: Η Ελλάδα κόμβος υποδομών – Οι πέντε βασικοί στόχοι

                                             Ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Κώστας Καραμανλής


Σύμφωνα με τον κ. Καραμανλή οι προτεραιότητες του υπουργείου είναι να γίνει η Ελλάδα κόμβος υποδομών και να επιστρέψει στο δρόμο της ανάπτυξης

Τους στόχους του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών για το 2021 περιέγραψε ο Κώστας Αχ. Καραμανλής μέσω συνέντευξής του.

Ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών επισήμανε ότι οι υπουργοί πρέπει να έχουν μόνο μία έγνοια: τα καθήκοντα που τους εμπιστεύτηκε ο πρωθυπουργός για το καλό του τόπου.

Όσον αφορά τους στόχους του υπουργείου Υποδομών ο Κώστας Καραμανλής, περιέγραψε τους 5 άξονες για το 2021:


”Πρώτον, ο νέος μεγάλος εθνικός στόχος, να γίνει η Ελλάδα κόμβος υποδομών της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Συνεχίζουμε να εργαζόμαστε για αυτό. Με έμφαση στα σιδηροδρομικά έργα, στις συνδυασμένες μεταφορές, στην ενίσχυση των λιμανιών μας και στα logistics centers.

Δεύτερον, η επιστροφή της πατρίδας μας στο δρόμο της ανάπτυξης, στην οποία ως υπουργείο συμβάλλουμε με ένα μεγάλο πρόγραμμα έργων σε όλη τη χώρα, ύψους άνω των 13 δισ. ευρώ.

Τρίτον, ημέρα με την ημέρα καλύτερες αστικές συγκοινωνίες και υλοποίηση του μεγάλου διαγωνισμού για 1.300 νέα λεωφορεία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, που θα λύσουν οριστικά το πρόβλημα.

Τέταρτον, προώθηση της ηλεκτροκίνησης και,

Πέμπτον, περισσότερη ασφάλεια στους δρόμους μας”.

Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Καραμανλής τόνισε ότι αυτήν τη στιγμή υπάρχουν 1.100 επιπλέον δρομολόγια την ημέρα στους δρόμους της Αθήνας. Επίσης, σημείωσε πως η συμφωνία με τα ΚΤΕΛ απέφερε 200 νέα οχήματα και 550 επιπλέον οδηγούς, σε 60 γραμμές.

πηγη:https://carselectric.gr/

Συνεχίστε την Ανάγνωση