Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2020

Δημόσιες συγκοινωνίες: Κοινωνικό αγαθό ή πεδίο κέρδους;


Η εικόνα ίσως περιέχει: αυτοκίνητο και υπαίθριες δραστηριότητες
Μια δομή κρατικής εποπτείας όταν παρέχει έργο και συνδράμει σε ευαίσθητες, οικονομικά και κοινωνικά, ομάδες του πληθυσμού δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται εταιρεία ενώ λειτουργεί με όρους ιδρύματος. 

Ένα ίδρυμα παρέχει υπηρεσίες και αγαθά αν τη δεδομένη στιγμή έχει τη δυνατότητα π.χ. αν είναι κέντρο σίτισης απόρων, δεν θα σιτίσει απροσδιόριστο αριθμό και ενδέχεται κάποια μέρα να μην επαρκούν οι προμήθειες του για αξιοπρεπές συσσίτιο. 

Δυστυχώς έτσι γίνεται και στην ΟΣΥ όπου δεν καλύπτονται πλήρως οι ανάγκες του επιβατικού κοινού και ορισμένες φορές απλά δεν γίνονται κάποια, ήδη, προγραμματισμένα δρομολόγια. 

Ένα ίδρυμα στηρίζεται σε κρατικές χορηγίες και σε εθελοντικές προσφορές των πολιτών. Το ίδιο και η ΟΣΥ η οποία περιμένει τον κρατικό προϋπολογισμό και την εθελοντική εισφορά, υπό τύπον κομίστρου, από κάποιους ευσυνείδητους επιβάτες.  

Η ποιότητα δε των υπηρεσιών δεν έχει κανένα standard καθώς υπάρχει διαρκώς το πρόσχημα: "δεν έχουμε προσωπικό, δεν έχουμε οχήματα, δύσκολες κυκλοφοριακές συνθήκες, ο κακός μας ο καιρός".  

Αυτά βέβαια αληθεύουν, αλλά χρησιμοποιούνται μόνο ως δικαιολογία για να καλύπτεται η όποια απραξία σε ότι αφορά την ορθή διαχείριση των υπαρχουσών δυνατοτήτων. 

Καμία ενέργεια για δημιουργία οργανογράμματος, το οποίο δεν θα μαρτυρούσε απλώς τις ελλείψεις, αλλά κυρίως θα αποτελούσε εργαλείο σωστού προγραμματισμού. 

Καμία ουσιαστική προσπάθεια για να αποτυπωθεί μέσα από την επικύρωση του εισιτηρίου το μέγεθος του συγκοινωνιακού έργου. 

Το μέτρο της πρώτης πόρτας είχε ήδη ατονήσει πριν την έλευση της πανδημίας καθώς δεν υποστηρίχθηκε από παρεμβάσεις ουσίας, όπως η εκ νέου χωροθέτηση ορισμένων στάσεων, ώστε η πρώτη πόρτα να σταματά εκεί που θα περιμένει προκαθορισμένα ο κόσμος.                                          

Ο έλεγχος ήταν αφανής και όταν γινόταν δεν υποχρέωνε άπαντες στη επικύρωση καθώς τα ελευθέρας, διαρκείας κτλ θεωρούνταν έγκυρα, διαστρεβλώνοντας έτσι την ζητούμενη αποτύπωση.

Ο οδηγός παρέμεινε ο ανακλαστήρας των έντονων διαμαρτυριών προφυλάσσοντας τους υπευθύνους από τις συνέπειες των δικών τους λαθών.

Το ύψος του κομίστρου, προφανώς κατ' εμέ, πρέπει να είναι πολιτική απόφαση η οποία θα συνυπολογίζει τις κοινωνικές ανάγκες. 

Το κόστος όμως βγαίνει μέσα από πραγματικά στοιχεία και πρέπει η πολιτεία και τα στοιχεία να έχει στη διάθεσή της και τις ευθύνες της να αναλαμβάνει απέναντι στους πολίτες και στην εταιρεία, μέσω της οποίας προσφέρει σε αυτούς.

Η ΟΣΥ είναι μια ΔΕΚΟ που προσφέρει μέγιστο κοινωνικό έργο στο 50% των κατοίκων αυτής της χώρας. Ανήκει στον ελληνικό λαό και όχι σε κάθε αξιωματούχο που πρόσκαιρα βρίσκεται σε, εκ του λαού σίγουρα, κάποια εντεταλμένη θέση. 

Ο σεβασμός του φορολογημένου μόχθου είναι υποχρέωση όλων, υπουργών, γ. γραμματέων, διευθυντικών στελεχών και απλών εργαζομένων.     

Η επιλογή ιδιωτικών εταιρειών με γενναίες επιδοτήσεις και εργαζομένους σε συνθήκες γαλέρας αδυνατίζει τον Έλληνα φορολογούμενο, αποκλείει ευαίσθητες ομάδες και περιοχές από το αγαθό της δημόσιας συγκοινωνίας, ενώ ταυτόχρονα μεγαλώνει λογαριασμούς ξένων τραπεζών, ζημιώνοντας έτσι την εθνική οικονομία. 

Πρέπει η πολιτική ηγεσία να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητες της εταιρείας στο έπακρο, να την κάνει κανονική εταιρεία και έτσι να προσφέρει ουσιαστικά στην κοινωνία του λεκανοπεδίου, δίνοντας ταυτόχρονα και το στίγμα της ως φιλολαϊκή διακυβέρνηση.


Αριστερόστροφος Δεξιόχειρ 
Για την αντιγραφή, Κανελλάκης Ζαχαρίας


0 comments:

Δημοσίευση σχολίου

TWITTER