ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΔΗΓΩΝ ΗΛΠΑΠ θέσεις και προτάσεις

 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, 

η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΔΗΓΩΝ ΗΛΠΑΠ προσέρχεται σε αυτές τις εκλογές, επιδιώκοντας να συσπειρώσει όλους τους εργαζόμενους του σωματείου μας, είτε της δώσουν την ψήφο τους, είτε όχι.

Με γνώμονα τις αγωνίες, τα προβλήματα, τις αυθαιρεσίες, τις κοροϊδίες, και όλα όσα μας απασχολούν για τις συνθήκες εργασίας μας, την ποιότητα ζωής μας, τις βιοτικές μας ανάγκες, το μέλλον των παιδιών μας, θεωρούμε πως κανείς δεν πρέπει να μένει αμέτοχος, περιμένοντας μαγικές λύσεις.

Καταθέτουμε λοιπόν, τις σκέψεις μας, τις προτάσεις μας, και τον προσανατολισμό μας, σε μια σειρά θεμάτων, δίνοντάς σας έτσι την δυνατότητα να τις κρίνετε, να μας βοηθήσετε στην βελτίωση τους, και σε κάθε περίπτωση να έχετε την δυνατότητα να μας εγκαλέσετε αν φανούμε αφερέγγυοι μετεκλογικά.

Υπογράφουμε αυτά που πιστεύουμε!!!

ΔΟΥΛΕΥΩ ΣΤΗΝ ΟΣΥ

Οι αστικές συγκοινωνίες είναι κοινωνικό αγαθό και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται, τόσο από το κράτος, όσο και από την εταιρεία αλλά βεβαίως και από εμάς τους εργαζόμενους.

Θέλουμε κρατικές δημόσιες συγκοινωνίες, που θα αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση των αναγκών του λεκανοπεδίου, χωρίς να προτάσσεται το ιδιωτικό κέρδος, αλλά το κοινωνικό όφελος.

Είμαστε δίπλα σε κάθε διοίκηση, πάντα κριτικά, σε κάθε προσπάθεια νοικοκυρέματος της εταιρείας με γνώμονα πάντα το επιβατικό κοινό και την αξιοπρέπεια των εργαζομένων χωρίς κομματικούς μηχανισμούς.

Στεκόμαστε αρωγοί στην προσπάθεια ανανέωσης του στόλου λεωφορείων και ΤΡΌΛΛΕΫ , απαιτώντας ταυτόχρονα και προσλήψεις που θα έχουν άμεσο αποτέλεσμα στην αύξηση των δρομολογίων.

Δεν μπορούμε όμως να δεχτούμε εργαζόμενους δεύτερης ταχύτητας και διατρανώνουμε την αντίθεση μας στο νέο καθεστώς που ήδη ισχύει.

Αξιοπρεπής εργασία σε εταιρεία με αξιοπρέπεια!!!

ΔΟΥΛΕΥΩ ΣΤΑ ΤΡΟΛΕΫ

Μια ιστορία τόσο παλιά, αλλά και τόσο σύγχρονη.

Ένα μέσο που συμβάλλει στις συγκοινωνιακές ανάγκες του λεκανοπεδίου, με συνέπεια στον επιβάτη και στο περιβάλλον επί πολλές δεκαετίες.

Και τώρα τι; Τέρμα τα δίφραγκα;

Κανείς δεν είναι ενάντια στην πρόοδο.

Οι συγκοινωνίες οφείλουν να είναι πρωτοπόρες στην μείωση των ρύπων.

Δεν υπάρχει όμως η δυνατότητα συνολικής αντικατάστασης του στόλου.

Τα τρόλεύ κυκλοφορούν με μηδενικό ενεργειακό αποτύπωμα, με αρκετά μεγάλο και σύγχρονο εγκατεστημένο δίκτυο και με άριστη τεχνογνωσία του αντικειμένου από πλευράς του προσωπικού.

Η αγορά νέων τρόλεϋ είναι επιβεβλημένη ώστε να μειωθεί το κόστος μετάβασης στις πράσινες συγκοινωνίες.

Το χρονοδιάγραμμα αυτής της μετάβασης πρέπει να προβλέπει πως η αντικατάσταση τους θα είναι στο τελικό της στάδιο και σε καμία περίπτωση στην αρχή.

Οι τρολεατζήδες γνωρίζοντας τις δυνατότητες του μέσου, έχουν υποχρέωση να προστατέψουν τα χρήματα του ελληνικού λαού από αλόγιστες ενέργειες επικοινωνιακών ακτιβισμών.

Δεν συνδιοικούμε, αγωνιούμε και αγωνιζόμαστε!!!

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΙ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΝ 

Αντιμετώπισαν οι νέοι συνάδελφοι ένα αισχρό μπούλινγκ από ορισμένους παλαιότερους, απέναντι στην αγωνία τους να ζήσουν τις οικογένειες τους και στην διεκδίκηση τους να μην είναι εργαζόμενοι δεύτερης ταχύτητας.

"Ήξερες τι έλεγε η προκήρυξη, αν δεν σου άρεσε, ας μην ερχόσουν"

Αφελείς; Ηλίθιοι; Επικίνδυνοι; 

Σίγουρα ιδανικοί αυτόχειρες, καθώς πρόσφατα ακούσαμε και για προσλήψεις εργαζομένων με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου.

Το δίκιο του διπλανού μου, είναι υποχρέωσή μου.

Αυτό θα πει αλληλεγγύη, αυτό θα πει η έννοια συνάδελφος.

Έχουμε τοποθετηθεί και επίσημα με την κατάθεση της πρότασης μας στο ΔΣ στις 05/09/2022, για τον τρόπο που θεωρούμε πως πρέπει να κινηθεί το σωματείο μας γι' αυτό το θέμα.

Χαιρόμαστε που στην εκλογοαπολογιστική συνέλευση, είδαμε και τις υπόλοιπες παρατάξεις να συμφωνούν μαζί μας.

Δεν το έκαναν τότε, ίσως γιατί οι εκλογές απείχαν αρκετά και δεν θα είχαν γι' αυτούς κάποια πρόσοδο.

Ελπίζουμε να μην "ατονήσει" αυτό το μαχητικό πνεύμα μετά τις εκλογές.

Έστω και τώρα, πάμε όλοι μαζί να σταθούμε στο ύψος που επιβάλλει αυτή η αδικία.

Υπάρχουν όμως και άλλες κατηγορίες εργαζομένων που υφίστανται την αυθαιρεσία της εργοδοσίας, καθώς έχουν να αντιμετωπίσουν την αδιαφορία της διοίκησης του σωματείου, η οποία καλλιεργεί τον κοινωνικό αυτοματισμό στους συναδέλφους.

"Αν δεν σου αρέσει, ανέβα στο τιμόνι"

Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επιτρέπουμε, κοντά στα ξερά να καίγονται και τα χλωρά.

Η αφαίμαξη της δεξαμενής των οδηγών προς άγραν ψήφων, δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν συνάδελφοι που έχουν αρκετά σοβαρά θέματα, είτε υγείας, είτε οικογενειακά, και είναι υποχρέωση της εταιρείας να τους αναθέσει καθήκοντα αναλόγα  με την περίπτωσή τους.

Αυτοί λοιπόν, βρίσκονται όμηροι, αναγκαζόμενοι να δουλεύουν σε βάρδιες πέραν του 7:45, χωρίς υπερωριακή αποζημίωση, χωρίς διαλείμματα, χωρίς πολλές φορές την προβλεπόμενη 11ωρη ημερήσια ανάπαυση.

Και πραγματικά είναι μόνοι τους, έρμαια των επικαλούμενων υπηρεσιακών αναγκών.

Υπάρχει ακόμα και μιας συγκεκριμένης απασχόλησης, ομάδα συναδέλφων, που ενώ εργάζονται όταν πραγματοποιούνται στάσεις εργασίας, αυτοί δεν πληρώνονται αλλά χρεώνονται με στάση και δυστυχώς υπάρχουν χαμόγελα χαιρεκακίας από τους υπόλοιπους συναδέλφους, αντί να υπάρχει οργή για την εκβιαστική αυτή τακτική της εταιρείας.

Το σωματείο, είναι σωματείο όλων ανεξαιρέτως, των εργαζομένων!!!!

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στην διάρκεια της εργασίας μας, έχουν άμεση επίπτωση στην ψυχολογία μας, στην σωματική μας κόπωση και ακόμα χειρότερα, πολλές φορές μας φέρνουν αντιμέτωπους με ποινικές ευθύνες.

Προβλήματα στο εναέριο δίκτυο.

Ελλιπώς συντηρημένα οχήματα.

Απαράδεκτες συνθήκες οδήγησης λόγω αδυναμίας ρύθμισης καθρεπτών, καθισμάτων, χρήσης μπουτόν, μη ικανοποιητικής λειτουργίας κλιματισμού ή θέρμανσης.

Ανυπαρξία παρελκομένων, όπως φαρμακεία, τρίγωνα κλπ.

Δρομολόγια σβούρα, χωρίς επαρκή χρόνο αποσυμφόρησης.

Διαλείμματα με συνθήκες υγειονομικά κολάσιμες.

Ιδιαιτέρως μεγάλα κενά στο πρόγραμμα δρομολόγησης.

Ασφάλεια στάσεων, και ένα σωρό ακόμα θέματα, θυμίζουν και επιβεβαιώνουν καθημερινά, έναν παλιό συνδικαλιστή που μίλαγε για δρομολόγια του τρόμου.

Η πολιτική της εταιρείας, αντί να στρέφεται στην άμεση επίλυση τέτοιων θεμάτων, ακολουθεί την μέθοδο του εκφοβισμού με απειλές πειθαρχικών διώξεων, ώστε να περιορίσει τις αντιδράσεις των εργαζομένων.

Απαίτησή μας είναι η συστηματική και συνεχόμενη καταγραφή τους, η άμεση υποβολή τέτοιων θεμάτων στους υπεύθυνους και ο ασφυκτικός έλεγχος από πλευράς του ΔΣ, στην πρόοδο της διαδικασίας επίλυσής τους.

Το ΔΣ οφείλει να ενημερώνει, με ξεκάθαρη ανακοίνωση, τους εργαζόμενους για την απάντηση που έλαβε από την εταιρεία για τις ενέργειες που προτίθεται αυτή να κάνει και τον χρόνο τον οποίο χρειάζεται.

Εάν βρούμε κλειστές πόρτες, πρέπει να βρούνε κλειστά αμαξοστάσια!!!

Πάμε στη δουλειά μας, όχι σε πόλεμο!!!

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ 

Η λειτουργία των οργάνων του σωματείου, επηρεάζει σημαντικά και την συνειδητή συμμετοχή των μελών του στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις του εργατικού κινήματος.

Θα απαιτήσουμε σθεναρά την διεξαγωγή των τακτικών συνελεύσεων όπως προβλέπει το καταστατικό μας, με βασική ευθύνη των 11 του ΔΣ, ώστε να μην ξαναζήσουμε μία θητεία απαξίωσης του ανώτατου οργάνου μας.

Ένα συμβούλιο που δεν λογοδοτεί, έχει το λιγότερο αλλότριους σκοπούς και σίγουρα είναι επικίνδυνο σε ότι αφορά τα δίκαιά μας.

Η ενημέρωση των εργαζομένων για διεξαγωγή διοικητικών συμβουλίων, την ημερήσια διάταξη τους, τις αποφάσεις που επάρθησαν, καθώς και η ενημέρωσή τους για τις δράσεις του ΔΣ, είναι στοιχείο δημοκρατικά επιβεβλημένο.

Δεν ανεχόμαστε πλέον, τους ψιθυριστές, τις φουσκωμένες αερολογίες, και το "δεν το εννοούσα έτσι όπως το κατάλαβες"

Όλα σε γραπτή ενημέρωση, γιατί τα γραπτά μένουν και τα λόγια πετάνε.

Είμαστε πρόθυμοι να συμβάλουμε ενεργά σε αυτό και αν συνεχιστεί το σκοτάδι της προηγούμενης θητείας, τότε είμαστε αποφασισμένοι να επιβάλλουμε το άπλετο φως.

Σε ότι αφορά κινήσεις που αποσκοπούν στην βελτίωση της καθημερινότητας των συναδέλφων και απαιτούν συντονισμό ενεργειών και καταμερισμό έργου, θέτουμε την παράταξη στην διάθεση του ΔΣ και θα συνδράμουμε με όλες μας τις δυνάμεις.

Συνδικαλισμός με λόγο και όχι στα λόγια!!!

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ 

Η υπογραφή συλλογικής σύμβασης είναι σίγουρα το crash test κάθε σωματείου.

Και εννοούμε συνολικά του σωματείου και όχι μόνο του προεδρείου.

Δυστυχώς, ο εργοδοτικός συνδικαλισμός είναι συνεπής στην πεπατημένη των μνημονιακών χρόνων, δεχόμενος την ελεημοσύνη της διοίκησης, αδιαφορώντας να καταθέσει δική του πρόταση και να διεκδικήσει την πραγματική καλυτέρευση της ζωής μας, αγνοώντας σκοπίμως τις συνθήκες που επικρατούν, και τελικά να καθιστά τους εργαζόμενους επαίτες του μισθού τους.

Είναι ντροπή να λέγεται από στόματα συνδικαλιστών, πως το δικό μας σωματείο δεν υπογράφει.

Τότε ας το κλείσουμε και ας περιμένουμε την αλτρουιστική τους δράση.

Όπως και στην προηγούμενη σύμβαση, θα ζητήσουμε δυναμικά την δημιουργία συντονιστικού των συνδικάτων της εταιρείας ώστε να έρχονται στα αυτιά όλων οι διεκδικήσεις μας.

Σε ότι αφορά τον τρόπο συμμετοχής μας σε αυτό ή σε οποιαδήποτε άλλη διαβούλευση, κανείς δεν θα δικαιούται να συμμετέχει αν δεν έχει την εξουσιοδότηση του σωματείου μας.

Ναι, ναι, και ο πρόεδρος εκπροσωπεί το συμβούλιο και υποστηρίζει τις αποφάσεις αυτού και όχι τον εαυτό του.

Επίσης και το ΔΣ υπόκειται στον έλεγχο της συνέλευσης των μελών και σε ένα τόσο σοβαρό θέμα αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο.

Διεκδικούμε, δεν επαιτούμε!!!

ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ

Η αλλαγή του καταστατικού, δεν έχει απλώς ωριμάσει, είναι επιβεβλημένη.

Και είναι ένα θέμα τόσο σοβαρό που δεν επιτρέπει καιροσκοπισμούς και εφήμερες ιδιοτέλειες.

Η προχειρότητα, έως του σημείου της αυθαιρεσίας, με την οποία επιχειρήθηκε στο παραπέντε της θητείας του τελευταίου ΔΣ, δυστυχώς επέφερε ένα βαρύ πλήγμα σε όλη την προσπάθεια που είχε γίνει έως τώρα.

Έφτασαν στο σημείο να κάνουν το άσπρο μαύρο και να λένε πως η πρόταση που έφεραν, είναι η πρόταση του 2019.

Αιδώς!!! τελεία και παύλα.

Θα επιδιώξουμε την συναίνεση σε ότι αφορά την διαδικασία, θεωρώντας όμως πως τις αποφάσεις πρέπει να τις πάρει η συνέλευση και όχι οι προτείνοντες.

Θα ζητήσουμε σύσταση επιτροπής, όπως τέτοιες προβλέπει το καταστατικό μας, που μέριμνά της θα έχει να υποδέχεται τις προτάσεις κάθε μέλους και κάθε παράταξης, και να ερευνά την νομική αποδοχή τους ή την αντίθεση τους με άλλο άρθρο του καταστατικού.

Εν συνεχεία και εφόσον περάσουν το νομικό κόσκινο, να τις φέρνει στο ΔΣ  προς συζήτηση με συμμετοχή του προτείνοντα.

Εκεί θα εξετάζεται εάν η πρόταση μπορεί να βοηθήσει ή ίσως να βλάψει τους σκοπούς και την λειτουργία του σωματείου και θα αποφασίζεται εάν αυτή θα τεθεί στην συνέλευση με την στήριξη του ΔΣ ή μόνο αυτού που την κατέθεσε.

Η όποια απόφαση ληφθεί, θα κοινοποιείται άμεσα στους συναδέλφους, ώστε η πρόταση να μπαίνει άμεσα στην διαβούλευση και κριτική τους.

Προτείνουμε ορισμένο εξ' αρχής χρονικό ορίζοντα για την κατάθεση προτάσεων και ορισμό ημερομηνίας στην οποία αυτές θα γνωστοποιηθούν συνολικά, με την επισήμανση ως προς το ποιος στηρίζει την κάθε πρόταση.

Μετά την καταληκτική ημερομηνία το ΔΣ θα αποφασίσει σε εύλογο χρονικό διάστημα, προτείνουμε ενός μηνός, την διεξαγωγή της καταστατικής συνέλευσης, με ικανοποιητική διάρκεια για εκτενή συζήτηση.

Θεωρούμε υποχρέωση των μελών του ΔΣ να επιδείξουν τότε ιδιαίτερο ζήλο, όμοιο με αυτόν που επιδεικνύουν κατά την προεκλογική περίοδο, ώστε η συνέλευση να έχει την μέγιστη δυνατή απαρτία και σε κάθε περίπτωση την απαιτούμενη.

Επιτέλους, να τελειώνουμε!!!

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Οι εργαζόμενοι βιώνουν το σοκ και δέος ενός Αρμαγεδδώνα, που επιχειρεί να επαναφέρει τον εργασιακό μεσαίωνα.

Το εργατικό κίνημα, τα συνδικάτα, οι συνδικαλιστικές παρατάξεις, και προπάντων ο κάθε εργαζόμενος, πρέπει επιτέλους να κατανοήσει πως ο αγώνας είναι μονόδρομος, για να υπάρξει μέλλον σε αυτή την κοινωνία, για να υπάρξει μέλλον για τα παιδιά μας.

Η συσπείρωση είναι δύναμη, και δυστυχώς, εκεί μας πολεμάνε, με δούρειους ίππους τους εντεταλμένους τους εργατοπατέρες.

Απαξιώνουν μεθοδικά την έκφραση μας μέσω των γενικών μας συνελεύσεων.

Προκηρύσσουν απεργίες "εθιμοτυπικές", επιδιώκοντας απροκάλυπτα την απουσία των εργαζομένων, ενώ θα έπρεπε να τις οργανώνουν μεθοδικά με γνώμονα την μαζική συμμετοχή.

Παρουσιάζονται ως επίδοξοι σωτήρες, αγνοώντας επιδεικτικά την αξία του  αγώνα και της δυναμικής διεκδίκησης.

Ξεκάθαρα και ντόμπρα, εμείς δεν μπορούμε μόνοι μας, εμείς πιστεύουμε στην δύναμη του συνόλου.

Πάντα ζητάμε την δική σας συμμετοχή, είτε στα όργανα, είτε στις παραστάσεις διαμαρτυρίας, είτε στις πορείες και οπωσδήποτε στις απεργίες.

Αυτό θα κάνουμε και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε.

Κανένας δεν είναι μόνος, κανένας δεν περισσεύει!!!

ΑΓΩΝΑΣ

Το εργασιακό καθεστώς, οι μισθολογικές και συνταξιοδοτικές μας απολαβές, το μέλλον της εταιρείας, οι αντεργατικοι νόμοι, οι κυβερνητικές πολιτικές, δεν διέλαθαν των σκέψεών μας από αδυναμία κατάθεσης πρότασης.

Τα πάντα κινούνται εναντίον μας και οι πάντες είμαστε υποχρεωμένοι να τα πολεμήσουμε.

Δεν αρκεί να τα καταδικάζουμε και να τα καταγγέλλουμε.

Η μάχη πρέπει να δίνεται καθημερινά, σε όλους τους χώρους.

Η αντίθεση μας πρέπει να διατρανώνεται σε κάθε ευκαιρία.

Η πίεση μας πρέπει να είναι μαζική και αισθητή σε κάθε αιρετό, είτε συνδικαλιστή, είτε βουλευτή, είτε υπουργό.

Συμμετέχουμε, δεν απέχουμε!!!

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Έρχονται καβάλα στα πράσινα άλογα ή πράσσειν άλογα;

Μετά και τις τελευταίες ανακοινώσεις του κου Σταϊκούρα, για την αγορά "πράσινων" λεωφορείων, στις οποίες δεν προβλέπεται ούτε στην πρώτη αλλά ούτε και στην δεύτερη φάση η αγορά τρόλλεϋ, πραγματικά είναι να απορεί κανείς αν πρόκειται για μία εξορθολογισμένη μελέτη μετάβασης στις πράσινες συγκοινωνίες ή απλώς ακολουθείται η πεπατημένη της αλόγιστης σπατάλης δημοσίου χρήματος.

Με δεδομένο πως τα τρόλεϊ που κυκλοφορούν είναι ήδη προς απόσυρση, εάν και εφόσον δεν αντικατασταθούν άμεσα, τότε αυτό σημαίνει και το τέλος τους.

Ας δούμε πόσο αυτό συμφέρει στην παρούσα φάση.

Το επιχείρημα της πολιτικής των μηδενικών ρύπων, είναι εντελώς σαθρό, καθώς και όλα τα οχήματα της ΟΣΥ να αντικατασταθούν, μετά την είσοδο των ιδιωτών στον ΟΑΣΑ, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς πως δεν θα έχουμε παράλληλα και όλα τα χιλιόμετρα των αστικών συγκοινωνιών με μηδενικές εκπομπές.

Ωστόσο η σταδιακή αντικατάσταση, προφανώς και πρέπει να γίνει, σε μία προσπάθεια περιορισμού των ρύπων, πλην όμως πρέπει να γίνει εξετάζοντας την υπάρχουσα κατάσταση.

Πρέπει λοιπόν, κάποιος να ξεκινήσει αυτήν την αντικατάσταση από τα οχήματα που παράγουν τους περισσότερους, και όχι να εξοβελίσει τα οχήματα που ήδη εδώ και πάνω από έναν αιώνα, παράγουν μηδενικούς.

Το πρόταγμα του κόστους των τρόλεϊ, εύκολα ένας πρωτοετής των οικονομικών επιστημών θα το κατέρριπτε αν συνυπολόγιζε τα παρακάτω.

Εν πρώτοις, υπάρχει μέγιστη τεχνογνωσία στην χώρα μας, στην οδήγηση, στην φιλοσοφία της ρύθμισής τους, αλλά και στην τεχνική τους υποστήριξη.

Επίσης, το πιο βασικό, υπάρχει και λειτουργεί άψογα ένα εκτεταμένο εναέριο δίκτυο, που έχει αποσβέσει το κόστος του και εμείς θέλουμε να το κάνουμε σκραπ.

Όταν ένα ηλεκτρικό λεωφορείο κοστίζει το διπλάσιο σε σχέση με ένα τρόλεϊ, και η διάρκεια ζωής του είναι δέκα έτη, τότε το επιχείρημα για το κόστος συντήρησης του δικτύου πάει περίπατο.

Αν υποθέσουμε πως στα δέκα χρόνια, η συντήρηση του δικτύου ανά όχημα θα κοστίσει όσο το ίδιο το όχημα, είναι απλά μαθήματα εθνικής οικονομίας πως σε συμφέρει αυτά τα χρήματα να τα δώσεις σε ελληνικά χέρια παρά σε ένα εργοστάσιο του εξωτερικού.

Αν συνυπολογίσουμε πως το υπάρχον δίκτυο μπορεί να καλύψει πολύ μεγαλύτερες επιβατικές ανάγκες, τότε θα αρκούσε να αυξήσουμε τα τρόλεϊ και έτσι ο λόγος κόστους συντήρησης δικτύου ανά όχημα να μειωθεί δραματικά.

Η αγορά των τρόλεϊ ανθεί παγκοσμίως, αλλά προφανώς το μικρό κόστος αγοράς δεν εξυπηρετεί το περιθώριο διαπραγματεύσεων, που εθιμοτυπικά επικρατεί από συστάσεως του ελληνικού κράτους.

Θέλουμε βιτρίνα και όχι ουσία.

Φέραμε στο κέντρο μιας πόλης χωρίς οδικούς άξονες το τραμ, δεσμεύοντας αρκετά χιλιόμετρα οδικού δικτύου και ξοδεύοντας έναν σκασμό λεφτά για να βάλουμε γραμμές, ενώ αν αυτή την διαδρομή την δεσμεύαμε, και μάλιστα κατά το δοκούν, για εικοσιπεντάμετρα τρόλεϊ, θα μας λέγαν τσιγκούνηδες.

Τελικά ούτε για τον διάολο καβάλα δεν είμαστε.

Γαϊδούρι, και πολύ μας πάει.

Συνεχίστε την Ανάγνωση

ΕΝΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΗΠΛΑΠ: Πως έγινε καρικατούρα

Η Ένωση Εργαζομένων ΗΛΠΑΠ, είναι ένα από τα ιστορικότερα και κυρίως υπήρξε ένα από τα πιο μαχητικά εργατικά σωματεία των αστικών συγκοινωνιών.

Δέος προκαλεί η πρώτη απεργία μέσα στην δικτατορία την 27η Αυγούστου 1973, μόλις δυο χρόνια μετά την ίδρυση της Ένωσης.

Κάποιοι θα την έπαιρναν ως παρακαταθήκη και φάνηκε πως αυτό ίσχυσε για τα επόμενα χρόνια, με εργαζόμενους να κάνουν καταδρομικές στις κεραίες των απεργοσπαστών και πύλες αμαξοστασίων να κλείνουν δυναμικά και διεκδικητικά.

Η εργατική αριστοκρατία, πάντα δημιουργούνταν ως δούρειος ίππος στους αγώνες των εργαζομένων.

Θέσεις εποπτείας, θέσεις παροπλισμού με βελτίους απολαβές, και ένα σωρό άλλες πρακτικές, πάντα οδηγούσαν στην εκλογή μερίδας συνδικαλιστικής αριστοκρατίας,  προς τέρψιν των κρατούντων.

Οι εργαζόμενοι όμως έδιναν τον δικό τους αγώνα για την καλυτέρευση των συνθηκών εργασίας και την βελτίωση των απολαβών τους, και τα αποτελέσματα, συν τω χρόνω, ήταν όχι βέβαια και τόσο ικανοποιητικά αλλά τουλάχιστον μετρήσιμα.

Δυστυχώς όμως κάποιοι σήμερα, αυτή την μεγάλη ιστορία των τρόλεϊ, την έχουν κάνει γαϊτανάκι, μετατρέποντας το σωματείο των οδηγών σε καρικατούρα.

Αυτή η διαπίστωση συνάγεται συμπερασματικά, αρκεί να δει ο καθένας, ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα.

1 Με πρόσχημα την μη πρόβλεψη από τον νόμο, ώστε το σωματείο να συμμετέχει στην υπογραφή των συλλογικών συμβάσεων, αποδέχτηκαν και την μη συμμετοχή στις συζητήσεις και κυρίως στο δικαίωμα των εργαζομένων να είναι ενήμεροι σε κάθε στάδιο της διαπραγμάτευσης ιδίως δε, πριν την υπογραφή της και ταυτόχρονα  προβόκαραν τους συνδικαλιστές που δυναμικά διεκδίκησαν αυτό το δικαίωμα.

Και ενώ το συνδικάτο της πρώην ΕΘΕΛ, ουδέποτε έδειξε διάθεση συνεργασίας ή έστω τουλάχιστον συζήτησης με τα αριθμητικά μικρότερα σωματεία της ΟΣΥ, αρκετοί συνδικαλιστές της Ένωσης, σιγοψυθιρίζουν την δημιουργία εσωτερικής ομοσπονδίας στις αστικές συγκοινωνίες η οποία με δεδομένο την έως τώρα στάση του ΣΕΟ, θα εξαφανίσει στην ουσία το πυρήνα του συνδικαλισμού που είναι τα πρωτοβάθμια σωματεία, ενισχύοντας έτι περαιτέρω την συνδικαλιστική αριστοκρατία.

2 Με την ανακοίνωση της εισόδου των ΚΤΕΛ στο έργο του ΟΑΣΑ, αυτοί πανηγύρισαν την πρόσληψη εργαζομένων δεύτερης ταχύτητας στην ΟΣΥ, προσδοκώντας προφανώς σε εκλογική πελατεία η οποία θα ήταν ήδη δεμένη στο άρμα των υποσχέσεων.

Ταυτόχρονα δείχνουν ύποπτη αδιαφορία για το γεγονός πως δύο χρόνια μετά τις προσλήψεις, η δύναμη των οδηγών στα τρόλεϊ είναι μικρότερη από πριν. (360 πριν, 352 μετά τις προσλήψεις)

Επίσης την παραμικρή ενόχληση δεν τους προκάλεσε ο χαρακτηρισμός της πλατείας Ομονοίας σε περιαστική περιοχή, υποδεχόμενοι προσφάτως το ΚΤΕΛ Κορινθίας στην γραμμή 051.

3  Σε μια προσπάθεια ενίσχυσης αυτής της ρημάδας αριστοκρατίας που έχει εγκατασταθεί σε δοτές θέσεις ευθύνης και "συντρέφεται" με τον αρρωστημένο συνδικαλισμό, αγνοούν επιδεικτικά τα προβλήματα που παρουσιάζονται στην έναρξη ή στην λήξη βαρδιών,  που ενώ ο ΟΑΣΑ αρνείται να δρομολογήσει με ορθό τρόπο τα οχήματα, αυτοί επικουρούν τιμωρίες και πρόστιμα, αρνούμενοι να προφυλάξουν την αξιοπρέπεια και την ψυχολογική αποφόρτιση των εργαζομένων.

Το πρόσχημα: "ο χαρακτήρας των τρόλεϊ".

Ο οποίος βέβαια, ποτέ δεν υποστηρίχθηκε εν τοις πράγμασι, καθώς δεν δίνεται η ανάλογη έμφαση στην τεχνική υποστήριξη του συστήματος των κεραιών, αφήνοντας τους τεχνίτες αλλόφρονες να ψάχνουν καρβουνάκια, κεφαλές, ακόμα και παξιμάδια, ώστε να κατορθώσουν να δώσουν στους οδηγούς ένα σωστό και ασφαλές όχημα.

Το ίδιο παραιτείται και στην εναέριο υπηρεσία  η οποία πασχίζει με ελλειπή χρηματοδότηση να συντηρήσει αξιοπρεπώς ένα υποτυπωδώς ασφαλές δίκτυο.

4 Εν κατακλείδι, η όλη στάση πλέον του σωματείου, αποτυπώνεται σε φωτογραφίες και σε κούφιες ανακοινώσεις.

Φωτογραφίες πχ, από τις εργασίες της διεύθυνσης πρασίνου του δήμου Αθηναίων, χωρίς όμως να ορίζεται άλλος κατά τον νόμο υπεύθυνος, εκτός του οδηγού, σε περίπτωση εκτροχιασμού με σοβαρές συνέπειες.

Ανακοινώσεις βαρύγδουπες για τα μέτρα ασφαλείας, χωρίς όμως να υποστηρίζεται η εφαρμογή τους, και αν αναλογιστεί κάποιος πως δεν κατόρθωσαν σε είκοσι μέρες να βρεθούν δυο, τρεις χιλιάδες ευρώ για ένα φαρμακείο και ένα τρίγωνο, καταλαβαίνει εύκολα τον τρόπο που συνδικαλίζονται.

Δυστυχώς, δυστυχώς, δυστυχώς...

Συνεχίστε την Ανάγνωση

Στάση εργασίας στα ΜΜΜ

Είναι πράγματι λυπηρό να περιμένεις την Πρωτομαγιά, για να δείς αν υπάρχει συνδικαλιστικό κίνημα.

Πλέον η απεργία της  Πρωτομαγιάς κατήντησε μια βαρετή, τυποποιημένη εξαγγελία από τα συνδικάτα.

Μια μέρα είναι θα περάσει, όπως έχει περάσει και το οκτάωρο που διεκδίκησαν πριν 130τόσα χρόνια οι εργάτες και πλέον περιμένουμε και την τυπική υπογραφή της κατάργησής του.

Είναι τόση η ραστώνη, αν όχι το ξεπούλημα, που επικρατεί στα συνδικάτα, που ο υπουργός εξήγγειλε πως το νομοσχέδιο θα έρθει μέσα στο Μάιο.

Ποιο Μάιο; Τον Μάιο που θυμίζει πως τίποτα δεν χαρίζεται.

Προφανώς ξέρει το κεφάλαιο πως η μόνη απεργία θα είναι η εθιμοτυπική.

Συνεχίστε την Ανάγνωση