Από τις 06 Αυγούστου είχε δωθεί το νομοσχέδιο, που χθες έγινε νόμος, στους φορείς για διαβούλευση.
Όσο τυπικός, όσο διαδικαστικός, όσο στημένος και αν ακούγεται πλέον, ο όρος περί δημόσιου διαλόγου, αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για αυτούς που στηρίζονται σε νομικές "παρερμηνείες" και ορίζουν τον εαυτό τους ως τον απόλυτο και μοναδικό εκπρόσωπο του προσωπικού μιας εταιρείας που αριθμεί υπερδιπλάσιους εργαζόμενους, από αυτούς που οι συγκεκριμένοι, τυπικά, εκπροσωπούν.
Καμία λοιπόν, πρόταση επί του νομοσχεδίου δεν μάθαμε πως έγινε από το, ελέω πρωτοδικείου, σωματείο, ενώ και η συμμετοχή στην απεργία χρειάστηκε την πρωτοβουλία - κάλυψη του ΕΚΑ, καθώς η αδιαφορία που υπερβαίνει την ανικανότητα τους, δεν τους άφησε να οργανώσουν καμίας είδους παρέμβαση στα διαμειβόμενα για το μέλλον μας.
Είπε σήμερα, ο υπουργός πως ΣΣ έχουν υπογραφεί με όλους.
Εάν δεν έχουμε υπογράψει, που είναι το δελτίο τύπου, το οποίο διαψεύδει τον υπουργό;
Εάν έχουμε, τότε γιατί η διοίκηση συμμετέχει στην κωλυσιεργία της ανάρτησής της;
Γιατί, ο καθένας μας, να μην υποθέσει πως η καθυστέρηση στην υλοποίηση της δικής μας, δεν αποτελεί ένα προεκλογικό τέχνασμα για τους επαγγελματίες του συνδικαλισμού;
Δεν μπορεί βέβαια, να ζητάς από την διοίκηση να ακολουθήσει το πνεύμα του νόμου, και να καλέσει σε διαβούλευση και τους εκπροσώπους των υπολοίπων εργαζόμενων, καθώς είναι ξεκάθαρο πως η φιλοσοφία της δεν έχει πρώτο στόχο την ορθή λειτουργία της εταιρείας, αλλά την πιστή εφαρμογή των κυβερνητικών αποφάσεων.
Είναι προφανές πως το παζάρι, θυμίζει τα δάνεια των πρώτων χρόνων της επανάστασης, όπου η Ελλάδα ποτέ δεν πήρε μία λίρα, αλλά βρέθηκε να χρωστά ακόμα ως και σήμερα, ενώ οι διαπραγματευτές των δανείων ήταν οι μόνοι που κέρδισαν μαζί με τους δανειστές, εξ ου και σήμερον, η συγνώμη για την απεργία, όπως λέει πάλι ο υπουργός.
