Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2012

Στοιχειωμένα στατιστικά

Η μαγική εικόνα των greek statistics φαίνεται τελικά ότι θα μας στοιχειώνει πολύ περισσότερο από όσο μπορούσε κανείς να προβλέψει όταν εκφράσεις όπως «δημιουργική δημόσια λογιστική» έκαναν την εμφάνισή τους στο ελληνικό πολιτικοοικονομικό σκηνικό.

Η κυβέρνηση Σημίτη στο τέλος της δεκαετίας του 1990 έδωσε την αφορμή για να καλλιεργηθεί ο όρος. Η απογραφή της κυβέρνησης Καραμανλή το 2004 προκάλεσε πανευρωπαϊκό θέμα και επισημοποίησε την ελληνική ασυνέπεια για να δώσει τη σκυτάλη στην κυβέρνηση Παπανδρέου το 2009 που, με τη σειρά της, αναθεώρησε πλήρως τα στοιχεία που κληρονόμησε από την προκάτοχό της, ανοίγοντας την πόρτα στην αυλή των τεράτων που περιλαμβάνει την κρίση χρέους, το ΔΝΤ το μνημόνιο, το PSI και όσα έπονται.

Και εκεί που λέγαμε ότι σ' αυτόν τον τομέα σταθεροποιηθήκαμε, η συζήτηση για τα στοιχειομαγειρέματα ανοίγει πάλι και μάλιστα με σκληρό τρόπο αφού την προωθεί ένας εισαγγελέας ακουμπώντας έναν πρώην πρωθυπουργό.

Αξίζει να θυμηθούμε ότι η λέξη στατιστική προέρχεται από τη λατινική λέξη status που σημαίνει κράτος και δήλωνε αρχικά, όταν πρωτοεμφανίστηκε η συγκεκριμένη επιστήμη, τη συλλογή στοιχείων για τις κρατικές ανάγκες. Κατέγραφε, δηλαδή, μεγέθη που είχαν να κάνουν με την έκταση της γης, τον πληθυσμό, την παραγωγή κάποιων προϊόντων και άλλα αντίστοιχα στοιχεία που χρειάζεται οπωσδήποτε να γνωρίζει όποιος κυβερνά.

Οι Κινέζοι έκαναν απογραφές πληθυσμού πριν από 4.500 χρόνια, το ίδιο και οι Ρωμαίοι αρκετούς αιώνες αργότερα. Σ' αυτό περίπου το επίπεδο, το προ 4,5 χιλιετιών, βρίσκεται και η ποιότητα των σύγχρονων ελληνικών στατιστικών στοιχείων.

Δηλαδή τα μόνα δεδομένα τα οποία δεν αμφισβητούνται -τουλάχιστον όχι ακόμη- είναι αυτά που αφορούν τις απογραφές του ελληνικού πληθυσμού. Μέχρι εκεί φθάνει η αξιοπιστία των ελληνικών στατιστικών στοιχείων. Σχεδόν όλα τα άλλα έχουν τεθεί σε πλέγμα απόλυτης αμφιβολίας.

Οι Ελληνες πολιτικοί κατάφεραν να ανατρέψουν βασικές αρχές των μαθηματικών και να οδηγήσουν τη χώρα στην πλήρη ανυποληψία. Η θεωρία λέει, λοιπόν, πως όταν δεν έχουμε σωστά και αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία που να επιτρέπουν την πρόβλεψη και τη λήψη ορθολογικών αποφάσεων, δεν έχουμε κράτος, αλλά αυτό, δυστυχώς, δεν χρειαζόταν να το διαπιστώσουμε με αφορμή αυτή την έλλειψη.

Η σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα βρίθει περιπτώσεων που φωνάζουν ότι το κράτος απουσιάζει ή μάλλον βρισκόταν σε μόνιμη άδεια -μετ' αποδοχών βεβαίως- εδώ και πολλές δεκαετίες.

ΝΙΚΟΣ ΦΡΑΝΤΖΗΣ - nfran@naftemporiki.gr


0 comments:

Δημοσίευση σχολίου