Ο συνδικαλισμός στην σήμερον εποχή δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα πιόνι της κυβέρνησης.
Παρόλο που διανύουμε εποχές που θυμίζουν κατοχή και φτώχεια, τα συνδικάτα εκεί που θα έπρεπε να Απαιτήσουν, να Διεκδικήσουν και να Χτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι, έχουν γίνει....τηλεκατευθυνόμενα πιόνια της κυβέρνησης.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι συνδικαλιστές μετά από κάποια χρόνια εντάσσονται σε ένα κόμμα. Έχει σκεφτεί κανείς, πόση δύναμη έχουν στα χέρια τους τα συνδικάτα; Τόση δύναμη που μπορούν ανά πάσα στιγμή να ρίξουν μια κυβέρνηση. Πιστεύει άραγε κανείς ότι από αυτά τα κομματικά συνδικάτα των εργατοπατέρων που έχουμε, θα δει καλό ο εργαζόμενος; θα δει καλό η χώρα; Δεν πιστεύουμε πλέον σε συνδικαλιστές και πράσινα αλογάκια, δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει εργαζόμενος που μετά από τόσες μειώσεις μισθών και συντάξεων, μετά την κατακρεούργηση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων έως τώρα, θα εξακολουθεί να πιστεύει σε αυτούς τους αρίστους ηθοποιούς της πολιτικής και παραπολιτικής σκηνής.
Παρόλο που διανύουμε εποχές που θυμίζουν κατοχή και φτώχεια, τα συνδικάτα εκεί που θα έπρεπε να Απαιτήσουν, να Διεκδικήσουν και να Χτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι, έχουν γίνει....τηλεκατευθυνόμενα πιόνια της κυβέρνησης.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι συνδικαλιστές μετά από κάποια χρόνια εντάσσονται σε ένα κόμμα. Έχει σκεφτεί κανείς, πόση δύναμη έχουν στα χέρια τους τα συνδικάτα; Τόση δύναμη που μπορούν ανά πάσα στιγμή να ρίξουν μια κυβέρνηση. Πιστεύει άραγε κανείς ότι από αυτά τα κομματικά συνδικάτα των εργατοπατέρων που έχουμε, θα δει καλό ο εργαζόμενος; θα δει καλό η χώρα; Δεν πιστεύουμε πλέον σε συνδικαλιστές και πράσινα αλογάκια, δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει εργαζόμενος που μετά από τόσες μειώσεις μισθών και συντάξεων, μετά την κατακρεούργηση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων έως τώρα, θα εξακολουθεί να πιστεύει σε αυτούς τους αρίστους ηθοποιούς της πολιτικής και παραπολιτικής σκηνής.
Οι εργατοπατέρες λοιπόν, ακόμα και αυτή την ύστατη ώρα συνεχίζουν να απαξιώνονται, υπακούοντας τις εντολές των πάνω από αυτούς κομματικών εθνοπατέρων και αντί να ενωθούν κάτω από το κοινό αίτημα για πτώση της κυβέρνησης και «εκλογές ώστε να αποφασίσει ο λαός», για κατάργηση των προνομίων των δικών τους και των εθνοπατέρων που κοστίζουν στις περιουσίες μας, αντίθετα φώναζαν διάφορα τετριμμένα και βαρετά συνθήματα της προηγούμενης τριακονταετίας.
Είναι αδιανόητο για όλους εμάς που ζούμε όλα μας τα χρόνια στην βιοπάλη, στην δύσκολη εργασία του οδηγού αστικού, που έχουμε να κάνουμε με κακοποιά και κακοήθη στοιχειά. Η κοινωνία και ο κόσμος την δεδομένη στιγμή είναι οξύθυμος, επικριτικός, καχύποπτος, τρελαμένος απ΄τα μέτρα που τους έχουν υποβάλει οι ξένοι τραπεζικοί οίκοι, βρισκόμαστε στο μάτι του κύκλωνα και δεν έχουμε κανέναν να μας συμπαρασταθεί.
Εδώ και παρά πολύ καιρό είχαμε να δούμε κάποια ανακοίνωση στους χώρους εργασίας και στην ανακοίνωση αυτή, την πολυπόθητη από τους εργαζομένους, αυτό που μας έκανε την εντύπωση ήταν ότι η μια συνδικαλιστική παράταξη αναφερόταν κατά της άλλης,"ενδιαφερθείτε κύριοι με τα προβλήματα που "ήρθαν-έρχονται και θα έρθουν" και αφήστε την αδιάφορη για μας αντιπαλότητα σας, κοιτάξτε να περισώσετε ότι έχει απομείνει από την εμπιστοσύνη του κόσμου προς τα εσάς,αν και δεν το πιστεύω διότι η στάση σας και η αδιαφορία έχει κάνει τον κόσμο να σας ξεγράψει οριστικά.
Αυτοί που υπηρετείτε κύριοι συνδικαλιστές και εννοούμε του πολιτικούς σας αρχηγούς, άσε που χρωστάνε στον Ο.Α.Σ.Θ ποσά από της πριμοδοτήσεις,για να έχει και το τελευταίο χωριό ανά δέκα λεπτά λεωφορείο, κόβουν και απ' τα προσυμφωνημένα.
Πως κύριοι θα επιβιώσει ο οργανισμός και κατά επέκταση εμείς;
Γιατί κύριοι εκπρόσωποι μας απαιτούσατε από τους συναδέλφους να υποστηρίξουν τις πολιτικές παρατάξεις που ήσασταν υποψήφιοι σε δημοτικές και βουλευτικές εκλογές;
Ποιο είναι το όφελος σε εμάς με την ανάμειξη σας στην πολιτική;
ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ-ΣΕΣ θα πρέπει να αλλάξουμε ριζικά τρόπο αντιμετώπισης προς τους συνδικαλιστές μας, δεν είμαστε εμείς που θα σας υποδείξουμε τον τρόπο συμπεριφοράς απέναντι τους, "βλέπετε-κρίνετε-αποφασίζετε".
ΠΗΓΗ














































































































0 comments:
Δημοσίευση σχολίου