Αυτόν τον καιρό στο Δικαστήριο της Χάγης, που υποτίθεται είναι διεθνές και οι αποφάσεις του βαραίνουν αμετάκλητα και το είδαμε αυτό, όταν ακόμα και ο Μιλόσεβιτς απέθανε πριν βγει η καταδικαστική απόφαση, δικάζεται η Γερμανία που κρύβεται πίσω από την ετεροδικία για να μπορεί ακόμα και έπειτα από εξήντα χρόνια να μη ζητεί συγνώμη ιστορική και να μην αποζημιώνει τα θύματά της...
Η Ιταλία, που στον Β' Παγκόσμιο ήταν σύμμαχος της Γερμανίας, σήμερα προς τιμήν του "Αρείου Πάγου" της έκρινε τελεσιδίκως πως το γερμανικό κράτος δεν χαίρει κανενός προνομίου ετεροδικίας κι επομένως θα πρέπει να δικαιωθούν όχι μόνο τα θύματα της ναζιστικής κατοχής στην Ιταλία, αλλά και τα θύματα του μαρτυρικού Διστόμου, στα οποία πάλι καλά τα ελληνικά δικαστήρια, π.χ. Λιβαδειάς, έχουν επιδικάσει περίπου 60 εκατ. ευρώ ως αποζημιώσεις στα θύματα του Διστόμου, λες και μπορεί να αποτιμηθεί ο θάνατος όχι μόνο των 200 και 300 και χιλιάδων δολοφονημένων, άοπλων πολιτών και μικρών παιδιών σε πάνω από 95 ολοκαυτώματα που προξένησαν οι Γερμανοί στη χώρα μας. Λες και αυτά δεν είναι εγκλήματα πολέμου, που δεν διαγράφονται από τη μνήμη και την ιστορία στους αιώνες, όσο θα υπάρχουν και θα αντιστεκόμαστε...
Αυτήν τη φορά υπήρξε έστω και από σπόντα η παράσταση της χώρας μας στη δίκη. Η κρίση, η οικονομική ένεκα, αλλά και οι γερμανικοί χλευασμοί που μας θεωρούν τεμπέληδες, που καλοπερνάμε με τα δικά τους δανεικά λεφτά, συνέβαλαν να υπάρξουν αντανακλαστικά, χωρίς όμως η κυβέρνηση να ζητεί και να απαιτεί τις αποζημιώσεις για το κατοχικό αναγκαστικό δάνειο σήμερα 176 δισ. ευρώ για τις καταστροφές, τους θανάτους που προξένησαν στις υποδομές της χώρας μας τα κατοχικά στρατεύματα, ούτε για τα αρχαία που έκλεψαν από τα μουσεία μας οι κατοχικές δυνάμεις που ξεπερνούν το 1 τρισ., δισ. κατά δικούς τους υπολογισμούς στο Παρίσι το 1946.
Αυτοί καλά κάνουν και η Μέρκελ και ο Σαρκοζί και ο Ομπάμα από πέρα από την Αμερική, που υποτίθεται μας δανείζουν και μας δίνουν κάποια ανάσα για να μην "ψοφήσουμε". Εμείς όμως τι στον διάβολο συμβαίνει και συμπεριφερόμαστε, οι κυβερνώντες, σαν δοσίλογοι. Γιατί κρύβονται πίσω από τους ξένους τύπου νόμους και Μνημόνιο και επιβάλλουν μέτρα εξοντωτικά της ύπαρξης και της ζωής αυτού του μαρτυρικού τόπου, δεν είναι γεωγραφικός είναι αληθινός και πραγματικός, που πάνω του στηρίχτηκε και στηρίζεται η Ευρώπη. Διευρύνεται η οπή και η μαύρη τρύπα θα καταπιεί το σαθρό σύστημά τους το τοκογλυφικό. Εμείς όμως τι κάνουμε; Τι είναι αυτά που λέει και εξαγγέλλει ο Παπανδρέου και ο Βενιζέλος στο όνομα της σωτηρίας μας από το χρέος.
Αλλά τι να περιμένουμε όταν πριν χρόνια ακόμα και για τις αποφάσεις των δικαστηρίων μας για τις γερμανικές αποζημιώσεις, π.χ. του Διστόμου στο δικαστήριο της Λιβαδειάς, ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Σταθόπουλος δεν επέτρεψε να γίνει εκτελεστή η απόφαση για να κατασχεθεί το Γκαίτε, πραγματικά και συμβολικά. Λαός χωρίς μνήμη στραβώνεται και δεν βλέπει μπροστά του! Το Εθνικό Συμβούλιο για τις γερμανικές αποζημιώσεις με πρόεδρο τον Μανώλη Γλέζο και γραμματέα τον Ευάγγελο Μαχαίρα όχι τώρα, αλλά από το 1990 που έγινε η ενοποίηση της Γερμανίας, επιμένει στο όνομα των νεκρών και της δικής μας ηθικής μνημιακής και ιστορικής νομιμότητας, που διαταράσσεται πάλι από τους οικονομικά κυρίαρχους Γερμανούς, οι οποίοι υποτίθεται μας δανείζουν για να τα παίρνουν πίσω πωλώντας μας όπλα καταστροφής και απαιτώντας να είμαστε τα γκαρσόνια στη δική τους Ενωμένη Ευρώπη.
ΠΗΓΗ
Η Ιταλία, που στον Β' Παγκόσμιο ήταν σύμμαχος της Γερμανίας, σήμερα προς τιμήν του "Αρείου Πάγου" της έκρινε τελεσιδίκως πως το γερμανικό κράτος δεν χαίρει κανενός προνομίου ετεροδικίας κι επομένως θα πρέπει να δικαιωθούν όχι μόνο τα θύματα της ναζιστικής κατοχής στην Ιταλία, αλλά και τα θύματα του μαρτυρικού Διστόμου, στα οποία πάλι καλά τα ελληνικά δικαστήρια, π.χ. Λιβαδειάς, έχουν επιδικάσει περίπου 60 εκατ. ευρώ ως αποζημιώσεις στα θύματα του Διστόμου, λες και μπορεί να αποτιμηθεί ο θάνατος όχι μόνο των 200 και 300 και χιλιάδων δολοφονημένων, άοπλων πολιτών και μικρών παιδιών σε πάνω από 95 ολοκαυτώματα που προξένησαν οι Γερμανοί στη χώρα μας. Λες και αυτά δεν είναι εγκλήματα πολέμου, που δεν διαγράφονται από τη μνήμη και την ιστορία στους αιώνες, όσο θα υπάρχουν και θα αντιστεκόμαστε...
Αυτήν τη φορά υπήρξε έστω και από σπόντα η παράσταση της χώρας μας στη δίκη. Η κρίση, η οικονομική ένεκα, αλλά και οι γερμανικοί χλευασμοί που μας θεωρούν τεμπέληδες, που καλοπερνάμε με τα δικά τους δανεικά λεφτά, συνέβαλαν να υπάρξουν αντανακλαστικά, χωρίς όμως η κυβέρνηση να ζητεί και να απαιτεί τις αποζημιώσεις για το κατοχικό αναγκαστικό δάνειο σήμερα 176 δισ. ευρώ για τις καταστροφές, τους θανάτους που προξένησαν στις υποδομές της χώρας μας τα κατοχικά στρατεύματα, ούτε για τα αρχαία που έκλεψαν από τα μουσεία μας οι κατοχικές δυνάμεις που ξεπερνούν το 1 τρισ., δισ. κατά δικούς τους υπολογισμούς στο Παρίσι το 1946.
Αυτοί καλά κάνουν και η Μέρκελ και ο Σαρκοζί και ο Ομπάμα από πέρα από την Αμερική, που υποτίθεται μας δανείζουν και μας δίνουν κάποια ανάσα για να μην "ψοφήσουμε". Εμείς όμως τι στον διάβολο συμβαίνει και συμπεριφερόμαστε, οι κυβερνώντες, σαν δοσίλογοι. Γιατί κρύβονται πίσω από τους ξένους τύπου νόμους και Μνημόνιο και επιβάλλουν μέτρα εξοντωτικά της ύπαρξης και της ζωής αυτού του μαρτυρικού τόπου, δεν είναι γεωγραφικός είναι αληθινός και πραγματικός, που πάνω του στηρίχτηκε και στηρίζεται η Ευρώπη. Διευρύνεται η οπή και η μαύρη τρύπα θα καταπιεί το σαθρό σύστημά τους το τοκογλυφικό. Εμείς όμως τι κάνουμε; Τι είναι αυτά που λέει και εξαγγέλλει ο Παπανδρέου και ο Βενιζέλος στο όνομα της σωτηρίας μας από το χρέος.
Αλλά τι να περιμένουμε όταν πριν χρόνια ακόμα και για τις αποφάσεις των δικαστηρίων μας για τις γερμανικές αποζημιώσεις, π.χ. του Διστόμου στο δικαστήριο της Λιβαδειάς, ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Σταθόπουλος δεν επέτρεψε να γίνει εκτελεστή η απόφαση για να κατασχεθεί το Γκαίτε, πραγματικά και συμβολικά. Λαός χωρίς μνήμη στραβώνεται και δεν βλέπει μπροστά του! Το Εθνικό Συμβούλιο για τις γερμανικές αποζημιώσεις με πρόεδρο τον Μανώλη Γλέζο και γραμματέα τον Ευάγγελο Μαχαίρα όχι τώρα, αλλά από το 1990 που έγινε η ενοποίηση της Γερμανίας, επιμένει στο όνομα των νεκρών και της δικής μας ηθικής μνημιακής και ιστορικής νομιμότητας, που διαταράσσεται πάλι από τους οικονομικά κυρίαρχους Γερμανούς, οι οποίοι υποτίθεται μας δανείζουν για να τα παίρνουν πίσω πωλώντας μας όπλα καταστροφής και απαιτώντας να είμαστε τα γκαρσόνια στη δική τους Ενωμένη Ευρώπη.
ΠΗΓΗ
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου