Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

ΚΚΕ: Κάλεσμα στους εργαζόμενους του ΟΑΣΘ, να οργανώσουν τον αγώνα τους

Κάλεσμα στους εργαζόμενους του ΟΑΣΘ να οργανώσουν τον αγώνα τους για την υπεράσπιση των εργασιακών τους δικαιωμάτων, αλλά και για ασφαλείς, τακτικές, φτηνές συγκοινωνίες, από κοινού με εργαζόμενους άλλων κλάδων που τις χρειάζονται και με τη συμπαράσταση όλων των ανθρώπων του μόχθου της Θεσσαλονίκης, ενάντια στην επιχειρούμενη παράδοσή τους σε ιδιώτες, απηύθυνε στους εργαζόμενους του οργανισμού, όπου περιόδευσε χτες, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Σωτήρης Ζαριανόπουλος.

Προέτρεψε τους εργαζόμενους να ενημερωθούν για τον νόμο που ψήφισε τη βδομάδα που πέρασε η κυβέρνηση και να μη βασίζονται σε ψέματα και σκόπιμη παραπληροφόρηση, που οργιάζουν ως προς το περιεχόμενό του. Όπως τόνισε, πρόκειται για νόμο που υλοποιεί ευρωενωσιακή οδηγία για την «απελευθέρωση» των αστικών συγκοινωνιών, δηλαδή για την ιδιωτικοποίησή τους.

Ξεκαθάρισε ότι το ΚΚΕ ήταν ανέκαθεν «ενάντια στο σύστημα του ΟΑΣΘ, παλεύαμε να καταργηθεί με νύχια και με δόντια», προσθέτοντας, ωστόσο, πως ο νέος νόμος κάθε άλλο παρά λύνει τα προβλήματα για τους εργαζόμενους ή ικανοποιεί τις λαϊκές ανάγκες για ασφαλείς και φτηνές μεταφορές για το λαό.

Αντίθετα, όπως περιέγραψε γλαφυρά ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, ο νόμος ανοίγει το δρόμο στην περαιτέρω ιδιωτικοποίηση «κάνει τον νέο οργανισμό τροχονόμο των συμφερόντων που θα μπουν στην ιδιωτικοποιημένη πλέον αστική συγκοινωνία και θα μοιράζει, στην πλούσια εταιρεία τις καλές γραμμές, τις χειρότερες γραμμές που δεν βγάζουν πολύ κέρδος σε μια μικρότερη εταιρεία, κάπου που δεν πάνε καλά τα πράγματα θα τη δώσει σε κανένα δήμο και ο δήμος με τη σειρά του γιατί έτσι είναι το νομικό πλαίσιο θα το δώσει σε ιδιώτη... 

Εκεί θα χάσει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα». Παρ' όλα αυτά σημείωσε το κράτος θα συνεχίσει να παρεμβαίνει, ενισχύοντας την ιδιωτική εταιρεία αν το κέρδος της δεν είναι ικανοποιητικό.

Απαντώντας στα περί «κρατικοποίησης», ανάμεσα στα άλλα ο Σ. Ζαριανόπουλος έφερε και το παράδειγμα του κρατικού ΟΑΣΑ «που μείωσε τους μισθούς, που δεν επιδοτείται και χαλάνε τα λεωφορεία και μένουν παρκαρισμένα και πληρώνει ο κόσμος με τη φορολογία του και με το ακριβότερο εισιτήριο», ενώ μετέφερε και την αντίστοιχη πείρα από την κατάσταση που επικρατεί στις αστικές συγκοινωνίες σε μεγάλες πόλεις της ΕΕ που η κυβέρνηση παρουσιάζει ως πρότυπο.

Προειδοποίησε τους εργαζόμενους ότι η αποδοχή απώλειας δικαιωμάτων και μειώσεων στους μισθούς στο όνομα του να διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας είναι αδιέξοδη και επικίνδυνη, σημειώνοντας: 

«Λογικό να σκέφτεσαι έτσι, αλλά όπου μπήκε αυτή η λογική και ο μισθός κόπηκε και η θέση εργασίας δεν σώθηκε. Όλα τα κλειστά εργοστάσια που βλέπετε γύρω έτσι ξεκίνησαν: "δεν βγαίνουμε, μειώστε μισθούς", "δεν βγαίνουμε, εκ περιτροπής εργασία", "δεν βγαίνουμε, κλείσιμο" (...) μπορεί να φαίνεται φυσιολογική, ανθρώπινη αυτή η λογική, αλλά αξιοποιήστε την πείρα να δείτε ότι δεν βγαίνει πουθενά».

«Με μειωμένες απαιτήσεις θα φτάσουμε στο να δεχτούμε ότι μπορούμε να επιβιώσουμε με 200 ευρώ το μήνα, το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Δηλαδή, όταν συσσωρεύεται τόσος πλούτος, όταν ο κόσμος προχωράει εμείς θα πηγαίνουμε πίσω; Στις βρούβες της κατοχής;» τόνισε χαρακτηριστικά απευθυνόμενος στους εργαζόμενους και επανέλαβε το κάλεσμα οργάνωσης της πάλης τους όχι μόνο με επίκεντρο τους μισθούς αλλά το αίτημα για ασφαλείς, τακτικές, φτηνές συγκοινωνίες που ακουμπά ευρύτερα στο λαό της πόλης. 

Μέσα απ' αυτόν τον αγώνα - υπογράμμισε - ξεπροβάλλει η ανάγκη ευρύτερων ριζοσπαστικών αλλαγών που είναι προϋπόθεση σήμερα και για την ικανοποίηση των πλέον ζωτικών αναγκών των εργαζομένων.