Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

ΟΑΣΘ: Ιδιωτικά κέρδη, σάπιο καθεστώς, δημόσια ταλαιπωρία

Τους τελευταίους μήνες, ο ΟΑΣΘ (λεωφορεία Θεσ/νίκης - το μοναδικό μέσο μαζικής μεταφοράς στην Θεσσαλονίκη) έχει καταφέρει να εξαγριώσει ακόμα περισσότερο όσους/ες χρησιμοποιούν λεωφορείο για την μετακίνησή τους αλλά και γενικά όλη την πόλη.

Όταν η εργοδοσία… οργανώνει απεργίες 
Οι απεργίες και η επίσχεση εργασίας των οδηγών του ΟΑΣΘ γίνεται για να πληρωθούν τα δεδουλευμένα που τους χρωστάει η διοίκηση του Οργανισμού. Το θέμα όμως δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται. 

Εδώ δεν έχουμε μια συνηθισμένη εργατική κινητοποίηση την οποία όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να υποστηρίξουν γιατί είναι ένας δίκαιος εργατικός αγώνας. Κι αυτό για μια σειρά λόγους:

Η κυβέρνηση λέει πως έχει δώσει τα λεφτά, η διοίκηση της ΟΑΣΘ λέει της χρωστάει! Ποιον να πιστέψουν οι Θεσσαλονικείς που ταλαιπωρούνται;

Η κυβέρνηση αντιτείνει ότι είναι διατεθειμένη να καταθέσει την επόμενη δόση υπό την προϋπόθεση ότι τα λεφτά θα κατατεθούν απ’ ευθείας στους εργαζόμενους. Ποια είναι η θέση της διοίκησης της ΟΑΣΘ;

Το σωματείο των εργαζομένων καλεί σε κινητοποιήσεις. Όμως δεν παίρνει θέση στην πιο πάνω πρόταση που έχει κάνει η κυβέρνηση. Γιατί το σωματείο δεν στρέφει τα πυρά του ενάντια στην εργοδοσία από τη στιγμή που η κυβέρνηση λέει εγώ δίνω τα λεφτά υπό τον όρο να πάνε στους απλήρωτους μισθούς;

Αν όλα όσα λέει η κυβέρνηση ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, γιατί συνεχίζει να ανέχεται την μαφιόζικη λειτουργία ενός ιδιωτικού μονοπωλίου που εκβιάζει και ταλαιπωρεί τον πληθυσμό της πόλης μας;

Πολλοί εργαζόμενοι στην ΟΑΣΘ είναι… μέτοχοι. Με άλλα λόγια δεν είναι «υπάλληλοι» αλλά είναι «ιδιοκτήτες». Μήπως αυτό εξηγεί, σ’ ένα τουλάχιστο βαθμό τη στάση του σωματείου των εργαζομένων;

Τα παραπάνω ρητορικά ερωτήματα αποκαλύπτουν το σάπιο καθεστώς το οποίο επικρατεί στην ΟΑΣΘ. 

Η τωρινή κινητοποίηση όπως και όλες όσες έγιναν τα προηγούμενα χρόνια είναι στην πραγματικότητα ενορχηστρωμένες από τη διοίκηση του ΟΑΣΘ μαζί με την ηγεσία του Σωματείου Εργαζομένων και στόχο έχουν την διαιώνιση του σημερινού απαράδεκτου καθεστώτος που υπάρχει στον Οργανισμό και το οποίο πληρώνουμε πολύ ακριβά όλοι εμείς οι πολίτες, όχι μόνο της Θεσ/κης αλλά της επικράτειας σαν φορολογούμενοι. Κι έχουμε και λέμε…

Το σάπιο καθεστώς του ΟΑΣΘ 
Ο ΟΑΣΘ δεν είναι δημόσια, αλλά ιδιωτική εταιρεία που μονοπωλιακά έχει αναλάβει τις συγκοινωνίες της Θεσσαλονίκης και επιδοτείται από το κράτος.

 Έχει, έτσι, εξασφαλισμένη πελατεία όντας το μόνο μέσο μαζικής μεταφοράς στην πόλη και έχει εξασφαλισμένο κέρδος από το ελληνικό δημόσιο, αφού καταθέτει προϋπολογισμό εσόδων - εξόδων και η κυβέρνηση αναλαμβάνει να πληρώσει το προβλεπόμενο από τους ίδιους κέρδος!

Κι εδώ έχουμε το πρώτο μεγάλο σκάνδαλο: Η ετήσια κρατική επιδότηση που παίρνει ο ΟΑΣΘ είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από αυτή που παίρνει η ΟΣΥ στην Αθήνα, η οποία έχει τριπλάσιο συγκοινωνιακό έργο, πολύ περισσότερα οχήματα, επιβάτες και χιλιόμετρα!

Χαρακτηριστικά, κάθε όχημα της ΟΣΥ λαμβάνει επιδότηση περίπου 55.000 ευρώ το χρόνο, ενώ κάθε όχημα του ΟΑΣΘ επιδοτείται με 210.000 ευρώ το χρόνο!

Η «σάπια» διοίκηση του σωματείου 
Κάθε φορά που η διοίκηση του ΟΑΣΘ βρίσκεται σε κάποια σύγκρουση με την κυβέρνηση το «Σωματείο εργαζομένων» καλεί σε κινητοποιήσεις, χρησιμοποιώντας τους εργαζόμενους σαν μοχλό πίεσης στην Κυβέρνηση να δώσει τα λεφτά.

Αυτό που δεν «λέει» το σωματείο είναι ότι έχει οργανώσει πολλούς οδηγούς σε «συνεταιρισμό» που κατέχει μετοχές του ΟΑΣΘ! Με άλλα λόγια πολλοί οδηγοί δεν είναι «απλοί εργαζόμενοι», είναι μέτοχοι στον ΟΑΣΘ.

Το ίδιο αυτό «σωματείο εργαζομένων» σαν αποτέλεσμα της πιο πάνω «φυσιογνωμίας» του δεν έχει εναντιωθεί ποτέ ανοικτά στην διοίκηση του ΟΑΣΘ, έχει σταθεί απέναντι στο κίνημα των πολιτών ενάντια στις υψηλές τιμές στα εισιτήρια, δεν λέει κουβέντα για την καθημερινή ταλαιπωρία των επιβατών.

Η ταλαιπωρία που μας προκαλεί η «καλή» ιδιωτική πρωτοβουλία 
Ακόμα και τις μέρες που τα λεωφορεία κυκλοφορούν κανονικά στην πόλη, οι επιβάτες αναγκαζόμαστε να περιμένουμε για ώρα τα αραιά δρομολόγια του ΟΑΣΘ για να μπούμε τελικά σε λεωφορεία «γεμάτα», με χαλασμένο κλιματισμό, παράθυρα καρφωμένα για να μην ανοίγουν (αφού έχουμε κλιματισμό!) και εκδοτικά μηχανήματα εισιτηρίων που δεν δίνουν ρέστα (δηλαδή «κλέβουν» όσους βγάζουν εισιτήριο μέσα στο λεωφορείο και δεν έχουν το ακριβές αντίτιμο).

Εδώ έχουμε μια συνειδητή κλοπή, η οποία ανέρχεται σε μισό εκατομμύριο ευρώ το χρόνο!

Τι πρέπει να γίνει 
Ο ΟΑΣΘ στην κατάσταση που είναι σήμερα κοστίζει υπέρογκα στον πολίτη και κρατάει ομήρους τους επιβάτες του. Ο μόνος τρόπος για να αποκτήσουμε τις αστικές συγκοινωνίες που μας αξίζουν, είναι η άμεση εθνικοποίηση του ΟΑΣΘ με κοινωνικό και εργατικό έλεγχο και διαχείριση.

Οι συγκοινωνίες είναι από τις πιο σοβαρές δραστηριότητες που αφορούν την καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών και δεν μπορεί να αφεθούν να λειτουργούν για το συμφέρον μιας χούφτας μεγαλομετόχων και του σάπιου κυκλώματος του ΟΑΣΘ.

Αν η κυβέρνηση ήταν όντως μια αριστερή κυβέρνηση και αν όντως ήθελε να καταπολεμήσει τα προβλήματα που προκύπτουν από τη διαφθορά του ΟΑΣΘ θα έπρεπε:
  • Να δημοσιοποιήσει άμεσα το μετοχολόγιο του ΟΑΣΘ, ώστε να ξέρουμε ποιοι θησαυρίζουν από τα λεφτά μας
  • Να κάνει διαχειριστικό έλεγχο, ώστε να δούμε που πήγαν οι κρατικές επιδοτήσεις όλα αυτά τα χρόνια.
  • Προκειμένου να περάσει ο ΟΑΣΘ στα χέρια της κοινωνίας, η κυβέρνηση θα έπρεπε να καταγγείλει τη σύμβαση με τον Οργανισμό και να κάνει τον ΟΑΣΘ δημόσια επιχείρηση, με αποζημίωση μόνο των μικρομετόχων.
  • Για να μην υπάρχει η κακοδιαχείριση που χαρακτηρίζει το σημερινό δημόσιο τομέα, ο ΟΑΣΘ θα έπρεπε να λειτουργεί κάτω από καθεστώς κοινωνικού και εργατικού ελέγχου, όπου στη Διοίκηση του οργανισμού να συμμετέχουν με αποφασιστικό χαρακτήρα Επιτροπές Επιβατών, περιβαλλοντικές κινήσεις, σωματεία, αντιπροσωπείες από τους Δήμους, οι εργαζόμενοι, κ.α.
  • Και φυσικά θα έπρεπε να ανοίξει μια γενικότερη συζήτηση για τη συγκοινωνία στη Θεσσαλονίκη, την πόλη με ελάχιστο πράσινο (3 τ.μ. ανά κάτοικο!) με τεράστια ρύπανση, με Μετρό που λόγω καθυστερήσεων και προβλημάτων τίθεται διαρκώς εν αμφιβόλω, με ποδηλατόδρομους καρμανιόλες, για το πως θα έχουμε περιβαλλοντικά φιλικές, φτηνές και ποιοτικές μετακινήσεις. 
ΠΗΓΗ: xekinima