Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Σε διαχειριστικό έλεγχο του «κρατικοδίαιτου» ΟΑΣΘ για το 2010 - 2014 προχωρά η κυβέρνηση

Μετά από δεκαετίες χρηματοδότησης ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ χωρίς κανένα έλεγχο από το κράτος, η κυβέρνηση ζητά διαχειριστικό έλεγχο στη τήρηση των όρων της σύμβασης και τα οικονομικά του «κρατικοδίαιτου» και ιδιωτικού ΟΑΣΘ. 

Την διενέργεια διαχειριστικού ελέγχου στον Οργανισµό Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης για τα έτη 2010 - 2014 αποφάσισαν οι συναρμόδιοι Υπουργοί Οικονομικών Ευ. Τσακαλώτος και Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Χρ. Σπίρτζης. 

Ειδικότερα με απόφαση που υπεγράφη στις 27 Ιανουαρίου και δημοσιεύτηκε στην Διαύγεια μόλις προ τριών ημερών οι αρμόδιοι Υπουργοί συγκροτούν Μικτό Κλιμάκιο Ελέγχου αποτελούμενο από τις Επιθεωρήτριες του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών Χρ. Παπαθωμά και Στ. Χρονά και από τους Οικονομικούς Επιθεωρητές Αν. Τσομανίδη και Θ. Μαρούδα. 

Το Υπουργείο ανέθεσε στο Μικτό Κλιμάκιο την διενέργεια ελέγχου της διαχείρισης και λειτουργίας του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης ( ΟΑΣΘ) στις οικονομικές χρήσεις των ετών 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 ζητώντας ταυτόχρονα η διαδικασία να περαιωθεί το συντομότερο δυνατό.

Η επιτροπή αναμένεται να εξετάσει αν ο Οργανισμός τηρεί όσα έχει υπογράψει στη σύμβαση παραχώρησης με το δημόσιο. 

Η δημοσιοποίηση της απόφασης της κυβέρνησης να ελέγξει επιτέλους τον ΟΑΣΘ, επιβεβαιώνει το ρεπορτάζ του stokokkino.gr προ λίγων ημερών για τα ερωτηματικά που προκάλεσαν οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων με αιτήματα …της εργοδοσίας προς την κυβέρνηση. 

Όπως γράφαμε και στο ρεπορτάζ οι κινητοποιήσεις ήταν η πρώτη αντίδραση από πλευράς Οργανισμού στην στάση του Υπουργείου που έχει στόχο να ελέγξει την ιδιωτική εταιρεία που χρηματοδοτείται από το δημόσιο και φυσικά δεν προκαλεί καμία έκπληξη για όσους γνωρίζουν την ιστορία. 

Ο ΟΑΣΘ ήταν και είναι η πιο σίγουρη μπίζνα και ιδιαίτερα στους καιρούς της κρίσης. Ο Οργανισμός όχι μόνο διαχειρίζεται επί σχεδόν 60 χρόνια μονοπωλιακά ένα δημόσιο αγαθό αλλά ταυτόχρονα είναι και το μοναδικό μέσο μαζικής μεταφοράς σε όλη τη Θεσσαλονίκη, από την απόσυρση των τραμ, κίνηση που έγινε την ίδια χρονιά της δημιουργίας του. 

Ταυτόχρονα επιδοτείται με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ από το δημόσιο ενώ οι μέτοχοι του λαμβάνουν κάθε χρόνο μερίσματα ύψους 16,5 εκατ. ευρώ. 

Ο Οργανισμός δεν έχει απορροφήσει καμία αύξηση και κανένα επιπλέον κόστος στα χρόνια της κρίσης. Αντίθετα αυτά τα χρήματα είναι κέρδη, σίγουρα και εξασφαλισμένα από το δημόσιο ανεξαρτήτως της πορείας και των εσόδων του. Πρόκειται δηλαδή για μία επιχείρηση με μηδενικό ρίσκο. 

Η συζήτηση στην Θεσσαλονίκη για τον ΟΑΣΘ έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια με τις προηγούμενες πολιτικές ηγεσίες των αρμόδιων υπουργείων να επιδοτούν την υφιστάμενη κατάσταση. 

Μάλιστα η κυβέρνηση Καραμανλή το 2008 με μια πρωτόγνωρη κίνηση υπέγραψε την παράταση της σύμβασης μεταξύ Οργανισμού και Δημοσίου, ένα χρόνο νωρίτερα από τη λήξη της και η οποία προβλέπει πως η σύμβαση λήγει δύο χρόνια μετά την ολοκλήρωση των έργων του Μετρό της Θεσσαλονίκης και των επεκτάσεων του. 

Για πρώτη φορά στα χρονικά αυτής της ιδιόμορφης σχέσης δεν προσδιορίζεται ακριβές έτος λήξης της σύμβασης.

Την ίδια ώρα βέβαια τα τελευταία χρόνια τα βάρη της κρίσης κλήθηκαν να πληρώσουν οι πολίτες με τα εισιτήρια μέσα σε τέσσερα χρόνια και ειδικότερα από το 2009 μέχρι και το 2014 να έχουν αυξηθεί κατά 100% από 0.50 σε 1 ευρώ. 

Οι πολίτες κλήθηκαν να πληρώσουν και τα πλήγματα στην ποιότητα των μετακινήσεων τους με την μείωση των δρομολογίων και την αύξηση στα χρόνια απόσυρσης των λεωφορείων. 

Παρότι ο ΟΑΣΘ επιδοτείται με πολύ περισσότερα χρήματα αναλογικά με τις αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας, μπορεί να αυξάνει τις δαπάνες του μετακυλίοντας αποκλειστικά το κόστος στους πολίτες και τους φορολογούμενους. 

Έτσι τα ερωτηματικά που προκαλούν η στάση διοίκησης και εργαζομένων και έχουμε επανειλημμένα αναδείξει φαίνεται να απαντώνται με την πρωτοβουλία του Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Χρ. Σπίρτζη να βάλει στο τραπέζι το θέμα «ΟΑΣΘ» επιλέγοντας να «ταράξει» τα νερά ενός «κρατικοδίαιτου» Οργανισμού που διαχειρίζεται ένα πολύ επικερδές μονοπώλιο.